“Dank je.”
“Mooi weertje toch nog vandaag.”
“Zet de schakelaar nog eens om !”
“Zeker mooi weertje vandaag ja.”
“We kunnen het slechter hebben.”
“Ja, pats, op dit stopcontact vliegt hij er ook uit dus.”
“Hoe is het met jouw maat ?”
“Goed, hij maakt het goed. Veel zuipen he.”
“Probeer het nog eens !”

“Hij was toen toch ook in die sloot beland ?”
“Ja, dat was een mooi verhaal inderdaad.”
“En pats, alweer. Het zit echt in de stekker.”
“Was hij bijna verzopen in die sloot, de gek.”
“Ja en die sloot is zo ondiep als wat, dat is het idiote.”
“Zet de schakelaar nog eens om !”
“En de volgende dag weer ’s ochtends vroeg in het café, je weet wel welke ik bedoel.”
“Ja, ik ken die plek wel. Tja, die jongen verandert niet zomaar.”
“Godver… het zit écht in die stekker. Kut, kut, kut.”
“Daar hadden ze trouwens pas geleëe nog stront aan de knikker.”
“Oh ? Wat dan ?”
“Ja, ik moet straks toch echt de terrasverwarming aan kunnen zetten.”
“Ja, op een week tijd: eerst betrapt dat ze te lang open zijn…”
“Ah, dat doen ze wel eens ja. Hier ook trouwens.”
“Geef die schroevendraaier eens !”
“… en later ook een keer dat er binnen gerookt was.”
“Ja, dat zijn leuke boetes tegenwoordig.”
“Gedoe altijd met die dingen. Waarschijnlijk kortsluiting binnenin de stekker.”
“Ze mogen dat hier ook wel eens controleren, trouwens.”
“Je moet echt van goede huize komen om in die sloot te kunnen verzuipen.”
“Ja zie je wel, helemaal losgetrokken.”
“Ontzettend veel geluk gehad, tot dusver, in dit café.”
“Wel nog een geluk dat hij aan dié kant van de weg belandde.”
“Dan zeg je dat één keer, of duizend keer…”
“Want als ze hier een keer ’s avonds binnen zouden lopen, oei oei.”
“De andere kant op, dat was wat erger geweest.”
“Altijd aan de stekker lostrekken !”
“Dan denken ze geen twee keer na, hoor.”
“Dan was hij een eind naar beneden geflikkerd en keihard terecht gekomen.”
“Doen ze het toch he, aan de draad trekken.”
“Meteen een boete.”
“Dat had hij echt niet overleefd.”
“Dan krijg je dit, dus.”
“Pats.”
“Pats.”
“Pats.”