KutBinnenlanders.nl

Maand: mei 2014 (Page 1 of 4)

Kroos

Het opkomend kroos krioelt
Keer op keer tussen
Kier en kleur en klacht

Het klauwt en keurt en kosten-kopert
Keer op keer tussen
Commercie en conservatie

Het kroos komt en klooit en kneutert
Keer op keer tussen
Kleuterend leven en knar

Het constateert, converseert, consterneert
Keer op keer tussen
Herkauwde keuzes en kiezen

Kabbelt de kabeljauw na en knikkert de kiewvis
Keer op keer tussen
Koelhok en kotter

Maar klagen, nee,
Keer op keer
Mag het kroos dat niet.

 

De Opperpater terug op het terras

Als hij komt aanlopen, flanéért hij. Je ziet het meteen. Hier komt iemand mensen met zijn aanwezigheid vereren. De Opperpater. Hij komt voor het eerst in maanden weer eens aanschuiven bij onze wekelijkse donderdaggroep.

“Ja knikkers,” tikt hij iedereen met zijn gebalde vuist aan. De leden van de groep zijn verguld met zijn aanwezigheid. Ik ben er ook voor het eerst in enkele maanden weer eens bij, maar ik ben natuurlijk geen Opperpater. Dus ik hou me relatief stil en geniet van de gezellige drukte.

De Opperpater vindt het al snel te druk. Er zit inmiddels dertien man in onze kring op het terras. Hij vertelt verhalen over Club P. Ik kan het niet laten, onhebbelijk als ik ben: ik vertel van die keer dat enkel de rukstoel van de Opperpater nog vrij was. Dat ik daar liever niet ging zitten. “Wat is dit ?” vroeg ik. “Oh, dat is een remspoor,” sprak de Opperpater achteloos. Normaalste zaak ter wereld. Ik ging toch maar even iets zoeken om het kussen van de stoel mee schoon te schrobben. Ik vond een washandje. Water, schrobberdeschrob. Zegt de Opperpater: “Hee, dat is het washandje waar ik altijd mijn kont mee afveeg na het schijten.”

Gelach op het terras. De Opperpater erkent ridderlijk dat er geen woord van gelogen is. Hij koopt vrijwel nooit toiletpapier en kan zich niet meer heugen wanneer hij dat voor het laatst gebruikt heeft. Op het werk loopt hij liever met remsporen in zijn onderbroek rond dan dat hij toiletpapier gebruikt. Het schuurt zo, zegt hij. Hij zegt dat hij gisteren voor het eerst in tijden weer eens wat vocht produceerde bij een orgasme. Hij schat 2 cc. Het was één druppeltje. Toch spat er ook wel eens sperma op zijn tafelkleed. Het gezelschap vraagt of dat nu allemaal plakt. “Nee, dat wast mijn moeder weer schoon,” zegt de Opperpater. Maar niet wekelijks, waardoor zijn moeder ook wel eens aan het tafeltje zit terwijl er sperma in het kleed zit. “Maar dan zit zij aan de andere kant,” vertelt de Opperpater hoffelijk. Het is zo’n lieve jongen.

 

De liefde voorbij

Ik wil je zien
iedere dag
begroet me
met je volle lach…
verwelkom mij
toe,
laat mij binnen
in je hart

Ik zie je graag
durf ik te zeggen
zo graag
het valt niet uit te leggen
ieder woord schiet net tekort
maar kijk me aan
en je weet alles

Ik beweeg me
voorwaats
naar je lippen
de korte streling langs je wang
mijn lijf dat hunkert zo
naar jou
besef toch
hoe dat ik verlang

Kom eens hier?
kom dan toch kroelen
knuffie
lieffie

Ja,
zeker, dat ik jou wil voelen
alsof
ik kruip onder je huid

Smelten
samen
in het ritme
van de slowbeat
snoezelzacht

Laat mij dan toch voor je zorgen
teder
liefdevol
geborgen
je bent mijn zielemaatje
voor altijd

Ik laat je never nooit meer los
we spreken niet
van schuld
of spijt

We spreken niet
van moeten blijven
er is geen keuze
geen gemaar
geen weg terug meer
voor ons beiden
de ramen en de luiken dicht
tot je toegeeft
tot je zwicht

Ik laat je never nooit meer los

 

Goedemorgen!

Hopla
met die heupen
draaien

Zwieren
zwaaien
zwoel

Mijn ogen die zo zoeken
vinden
vrije vlinders
die verleiden tot de

Fladder fladder flirt

Liefjes lachen
blije blosjes
kleine kuiltjes
groot geluk

Roze wolken weven
suikerspinnenzoet
in mijn hoofd
in mijn hart
alles gevuld
met zacht
met een vleugje goede moed

Hopla
huppel
als nu even niemand kijkt

Hopla
met die heupen draaien

Zwieren
zwaaien

In de eerste stralen van de lentezon
op het perron

 

Zoëpie

Zoëpie
Dat schenken wij niet
Maar de koek is ook niet op

Schuif een tafel aan en
Surf het bakkesboek

Niks is gewoon en
Ik hou van zonder te
Bezitten
Aan een goedgedekte stoel

En zo liggen de
Kwesties

De gekozen letters
Strelen
Uw grijze kwabben en

Wie weet komt u
Met iets veel beters.

 
« Older posts

© 2021 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑