Aan het laden...Het bizarste verhaal in de geschiedenis van zelfgehoorde waargebeurde verhalen hoorde ik gisteravond. Ik beet op mijn tong en zelfs dat weerhield me niet van lachen. Het is een filmverhaal. Van het soort films over bowlers of patrouilleagenten in de sneeuw. U kent ze wel.
Echt gebeurd was er dus een familie op reis met oma in een camper. En bij de douane aangekomen bedacht oma, u kent de vrouwen wel, zich pas dat ze haar paspoort niet bij zich had. Dus was de oplossing snel bedacht – liever dan de regels gehoorzamen, werd Oma gevraagd om op de portapotti schuil te nemen. In die WC zoeken de meeste ambtenaren liever niet. Ze zat daar en zo kwam de familie, camper en al, door de grenscontrole.
Na een paar kilometer leek het veilig om Oma uit het toilet te bevrijden. Maar na het parkeren bleek Oma overleden, stress, stank, niemand zal het ooit weten. Want terwijl de familie paniekerig het thuisfront belde vanuit een vreemd land, werd de camper gestolen. Oma er nog in.
Ik moest lachen. Moest. Ik stelde me voor dat de camper verkocht werd. Hoe maak je iets niét louche met een overleden Oma op de portapotti ? Alles wat door mijn kop schoot, waren verkoopslogans. “Nu met dode Oma.” “Toilet in stijlvolle grijze uitvoering.” Maar de mooiste was: “Is nog van een oud dametje geweest.”
Thuis ruziet de familie voort. Omdat er geen lichaam geproduceerd kan worden, is Oma vermist. En dus geen erfenis. Dat kan nog tien jaar duren. Ik hoop eigenlijk dat iemand Oma’s katten nog voedert. Tien jaar lang. En dat de portapotti niet te erg gaat stinken ondertussen. Portapotti’s zijn al amper te harden. Man man, ik hoop eigenlijk dat er nooit een deodorant met de naam Portapotti op de markt komt. Ik denk dat ik eindelijk een mening heb die iedereen wel met mij zal delen.
www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !
Geef een reactie