Het gaat van gil
tot erger.
We gaan van bil.
Wie struint daar
naakt door het huis?
De slak.
Wie struint daar
naakt en blind door het huis?
Van Mol.
Humeurig kriupt de regenworm
door de droge zondag.
Een vink klapwiekt nauwelijks
en zingt.
Het gaat van gil
tot erger.
We gaan van bil.
Wie struint daar
naakt door het huis?
De slak.
Wie struint daar
naakt en blind door het huis?
Van Mol.
Humeurig kriupt de regenworm
door de droge zondag.
Een vink klapwiekt nauwelijks
en zingt.
Het heet al sinds enkele jaren dat het peil van het grondwater te laag is. De bevoorrading in drinkwater zou in het gedrang kunnen komen. Even geen gazon sproeien noch de auto wassen.
Zouden huizen dan minder last hebben van opstijgend vocht en met hen ook de bewoners? Bestaan daar degelijke studies over?
Hoe dan ook zat ik zonder paniek en met passie een boek te lezen. Het was dan wel zomer maar kil in huis. Ik verdroeg best wollen sokken en droeg er.
Waarom voelen die ineens klam aan? Oh, kijk, er staat water aan mijn voeten.
Ik stond op, trok naar de kelder en de deur open: we hadden een kelder vol water!

Een zeepmerk; een scheermes; een kwast.
‘Wie jaag ik vandaag op de kast? Mijn handen jeuken.’
Netjes geschoren, zo, even onder de douche, half droog in mijn badjas, snel ontbijten. Lekkere koffie.
Ik kleed me aan, tot strak in het pak, kus mijn vrouw, stap naar buiten; daar wacht mijn chauffeur in de auto.
Ik zou niemand op de kast jagen. We vlogen gewoon uit de bocht recht tegen een tractor.
Is dit nu kut of klote, dit regenweer? Het is toch wel heel moeilijk om genderneutraal te blijven bij zoveel regen.
Bij andere verschijnselen ook, trouwens.
Zelf ben ik niet gemberneutraal: er is altijd gember in huis.
Straks overstroomt de Maas. Spoelt Nederland dan meteen helemaal weg? Nee, hoor, daar is Nederland nog niet klaar voor.
Toch wordt het uitkijken. En verrekt, alweer binnenblijven. Kortom, het is kut en klote.
(En verder moet jij daar, ja jij, lezer, niet denken dat ik hier elke dag een stukje zal plegen. We zien wel)
De bestrijding van het virus wil maar niet opschieten. Het gaat golf op golf neer. Nu al de vierde die eraan komt. Goed op je tellen passen. En je passen tellen. Burgers dan weer schieten graag op hun regering.
Die doet ofwel te veel, ofwel te weinig. Ze kan blijkbaar nooit goed doen.
Ze roept deskundigen bijeen en vraagt hun raad. Deze deskundigen proberen via cijfers en getallen het virus te volgen en te omschrijven.
Het virus echter schiet zich in een lach te pletter. We kregen inderdaad de gelegenheid om het, zeer in het geheim, in de schaduw van een café, een aantal vragen voor te leggen.
Als de deskundigen ons dan weer afraden:
Dan, ja dan, verveelt het virus zich haast dood, het kwijnt weg.
(Virologie in een notendop)
DEN HAAG – Pharmaceuticabedrijf Johnson & Johnson gaat, op verzoek van het demissionaire kabinet Rutte III, 25 miljoen excuses produceren en leveren om de huidige golf aan besmettingen tegen te gaan. Hoewel het EMA zich nog moet uitspreken over de effectiviteit van sorry’s tegen virale besmettingen, neemt Nederland voortvarend een voorsprong en heeft alvast de bestelling mea culpa’s geplaatst.
Nu blijkt dat onze demissionaire premier met een experimenteel berouwvertoon spontaan verschoond blijkt van alle blaam voor de huidige besmettingsgolf, wil de Nederlandse regering op massale schaal de bevolking gaan goedpraten. Naar verwachting zal dat een forse boost geven aan het verweersysteem en effectief het virus op z’n pardon geven. Één verontschuldiging zou moeten volstaan om elke stijging in de besmettingcijfers te excuseren. De experimentele voorwendselen zouden normaal gezien nog in de loop van deze zomer geproduceerd kunnen worden door Johnson & Johnson’s dochteronderneming Mea Culpa, al waarschuwt deze voorzichtig dat de productie een uitvlucht zou kunnen nemen.
“We willen achteraf niet met smoesjes aan moeten komen,” aldus de mooiprater van het bedrijf.
Bankje onderweg II (Riders on the storm)
De nacht trekt in mijn botten
De dag druipt op de grond
vloeit weg in de staart
op de weg die ik gegaan ben
Soms naar achteren, soms ook in het rond.
Bankje onderweg
Waar blijft het bankje onderweg?
Mijn spieren missen voedsel
gaan hangen naar de grond
Zwaartekracht laat zich gelden, trekt me naar benee.
De schaduw wordt steeds langer
maar ik kan morgenochtend zien
met de ogen van de nacht
en de dag die ik verwacht
Ik duw de grond naar achteren met steeds minder kracht.
Het einde van de rit
Metgezellen onderweg
Hun bestemming ergens anders
op de loper uitgelegd
De nacht die in kan slaan voordat we verdergaan.
Bankje onderweg
Daar was het bankje onderweg
Zie het verdwijnen in het donker
Kijk dan weer vooruit
Moet nog door de nacht naar de morgenstond die lacht.
Op een bankje onderweg
een bankje onderweg
Bankje onderweg…
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Reactietjes