Het geringste geluid dringt tot hem door. Tot gisteren was hij doof voor het geringste geluid. Hij hoorde enkel geluid dat in de buurt komt van gebulder. Of de branding.

Het kabbelen van de beek, dat hij tot gisteren moest ontberen, dringt nu tot hem door. Hoe is het zover kunnen komen?

Hij vraagt het zich niet alleen af, hij zoekt ook nog eens naar een antwoord. Hij vindt er geen. Hebben de dokters niet altijd beweerd dat zijn gehoor gaandeweg achteruit zou gaan? Is hij zich te buiten gegaan aan een of ander roesmiddel? Of is de luchtkwaliteit van de ene dag op de andere schrikbarend verbeterd?

Wie weet? Ja, wie zou het kunnen weten?

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

‘Soms heb ik de neiging vooruit te schrijven op de feiten. Nou ja, feiten. Eigenlijk schrijf ik gelijklopend met sommige mogelijkheden. Nee, ik ken niet altijd alle mogelijkheden maar toch altijd wel een paar. Die al dan niet een feit worden.’

De interviewer knikte. Hij leek geboeid. Hij had dan ook wijsbegeerte gestudeerd. ‘Nou, en?’

‘Wel, onlangs wou ik me inhouden, de tijd stoppen en wachten op de feiten. Echter, ik was mezelf niet de baas en heb gegokt, vulde een versregel alsnog aan. Ik wou haast mezelf vervloeken, zo’n haast.’ Hij zweeg. Hoorde hij diep van binnen zichzelf vervloeken?

De interviewer zweeg op zijn beurt. Hij dacht dat de dichter worstelde. Met een demon. De dichter had zijn gedachten geraden en gelezen.

‘Niets demon, vriend. Dankbaarheid. Ik had namelijk juist gegokt. Ik hoefde het gedicht niet te dumpen. Het staat er, helemaal. Zie je, een gedicht moet kloppen’.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Als het de vraag mag zijn: ‘Wat schiet je ermee op?’, ligt het antwoord niet voor de hand. Gelaarsde voeten treden het met voeten waarbij geweren vervaarlijk gericht worden op eventuele vijanden.

Het heeft tien jaar in beslag genomen en geduurd om een vijand te scheppen. ‘Je weet best dat de media en dan vooral de televisie met haar kort aangebonden visie de vijand hebben helpen scheppen. Die vijand nu moet het onderspit delven. Als hij het bovenspit haalt, zijn wij het die delven’.

Zie je, dat wij-spreken maakt veel kapot omdat het tegenover ‘zij’ of ‘hij, de vijand’ wordt afgedrukt, terwijl ik graag dat wij gebruik in mijn naam.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het uur breekt niet altijd op de minuut na aan. Eigenlijk trekt het avontuur qua uur zich niets aan van de tijd.

Hoe dan ook lijkt het uur eindelijk aangebroken en kan het avontuur beginnen.

Dan denk je spontaan aan een samenloop van mensen en omstandigheden, al dan niet in massa’s. Maar zie, ze blijven uit. Ze blijven zelfs weg.

Het uur breekt immers in de grootste stilte aan. Het avontuur speelt zich geheel achter gesloten deuren af.

Hoe komen we er dan toe er melding van te maken? Zouden we er niet beter over zwijgen? We overtreden de eerste Wittgenstein. We treden hem zelfs met voeten.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Tot de geëigende protocollen behoort steevast de identificatie. Deze gebeurt doorgaans aan de hand van een identiteitsbewijs. Hier een identiteitskaart, daar weer een paspoort tot en met een rijbewijs(*).

Zo’n bewijs vervalsen was vroeger het werk van vaklui uit de drukkerijsector. Het ging immers om papieren stukken met foto. Een foto erop bevestigen was net geen kinderspel.

Tegenwoordig zijn deze stukken veelal kaarten in harde plastiek. Om ze te vervalsen betaal je meer omdat die techneuten dure jongens of meisjes zijn als ze al niet beide zijn, hoe dan ook duur.

Tot daar deze korte mededeling. Nu weet u welke kant u uit kan. U kan namelijk ook gewoon thuisblijven en achter de geraniums zitten te verkommeren, wachtend op het virus.

(*) Er bestaat wel degelijk een verschil tussen een identiteitskaart en een paspoort; de prijs bijvoorbeeld (25 euro voor een ID, 75 voor een paspoort). Vooral nieuwbakken emigranten en andere vluchtelingen kennen nog het verschil. Ooit bleek een beambte op de gemeentelijke bevolkingsdienst het verschil niet meer te maken. Ik heb haar gesuggereerd ontslag te nemen.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het geheel komt me niet meteen bekend voor. Aan de voorkant immers lijkt het op de gevel van een oud herenhuis. Er is slechts een zijgevel zichtbaar. Deze heeft alles weg van een modern flatgebouw met drie verdiepingen.

Wij hebben weinig zin om over de tuinmuur te klauteren om de achtergevel te zien. Wij zijn nu eenmaal niet meer van de jongste. Wonderwel vinden we een deur in de muur die niet op slot zit.

We komen terecht in een tuin die de getallen drie, vijf, acht en twaalf meedraagt in zijn vormgeving. We vinden er een bank en gaan er zitten.

Net dan word ik wakker.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.