Met alles er omheen Poëzie

Ik wou niet meer willen
Want ik wilde jou en dat werd niks
Ik wil jou zo, ik wil je billen
Met alles er omheen.

Ik zag jou en ik vond je leuk
Je lachte om al mijn grappen
Je lachte en je deelt mijn deuken
Maar dat was het niet alleen.

Je hebt van die mooie kijkers
En een frisse blik op wat het leven
In petto had en heeft met alles er omheen

Ik hoopte op je sponzen
Van de vuiligheid in mijn verwachting
Van alles wat nog komen gaat
Me tegenhoudt in nog doorgaan.

Je reuk, je lach, je jonge kracht
Je energie tegen de overmacht
Van wat me nog te wachten staat
Met alles er omheen

Ik dacht dat ik er wel tegen kon
Dat het me na al dat leed niet zo veel deed
Maar ik ben verdoofd in hoofd en willen
En alles er omheen.

Ik kijk tv en doe mindfulness
Maar ik neem niks op, ik leef gevoelloos
Ik wil je nog, ik wil je billen
Met alles er omheen.

Is dit het nou, zal ik jou nooit?
Ik leef, maar voel me dood van binnen
Huid en haar lijkt zich niet te binden
Aan alles er omheen.

Ik hoop zo dat ik ooit iemand anders
Vind om het leven te beleven
Om nieuw leven te beleven
Met alles er omheen.

Ik wil jou, ik wil jou, ik wil jou
Ik wil je en ik wil je billen
Met alles er omheen.

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.