‘Verdienstelijk door diensten te verhuren’. Zo vertelt hij en omschrijft hij zijn activiteit. We zitten aan een tafel in een weinig bezocht café. Het bier is er uitstekend. Het dorp ligt tussen polder en haven.

‘Ik zoek voornamelijk diensten te verhuren in de haven. Ik verleen ze niet, nee, al lijkt het er soms op. In feite is hij een mensenhandelaar in mannen en vrouwen. Mannen om met vrachtwagens te rijden en te zeulen, vrouwen om te neuken. Makelaar, zou hij zichzelf ook durven noemen.

Hij woont in dit dorp in een nieuw gebouwde kleine villa die het midden houdt tussen een opgefriste arbeiderswoning en een burgerhuis.

‘Ik wil niet opvallen. Discretie is mijn handelsmerk, onzichtbaarheid mijn insteek’.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het Nederlands koningshuis is Frans en komt uit Orange in Frankrijk. ‘Hebben we meteen vertaald, weet je wel. Oranje dus’. Toch is het aantal Nederlanders dat Frans spreekt en/of leest bedroevend laag. Smal draagvlak.

Het Belgisch koningshuis is Duits, uit Saksen-Coburg. De Duitstalige gemeenschap is de kleinste in België. Smal draagvlak.

De Bourgondische cultuur staat of valt met de mosterd, die uit Dijon uiteraard. Domme Bourgondische boeren hielden op met de kweek van zwartemosterdplanten. Vonden ze te veel plaats innemen en te weinig opbrengen. Dom, o dom. ‘Die laten we dan maar doen in Canada. Dan kopen we ze daar’. En juist daar is de oogst mislukt. Zonder mosterd uit Dijon houdt Bourgondië op te bestaan. De invasie van de gele of oranje mosterd kan beginnen. Alsof het daar in Dijon Moldavië is.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Hoewel veel zaken tot het geheim van het onderzoek behoren, lekt er soms iets uit. Soms krijgt de zaak daardoor de ‘juiste’ wending.

Verklikken is het eigenlijk of uit de biecht klappen. Een loodgieter erbij halen om het lek te dichten heeft geen zin, is overbodig. Het kwaad is onherstelbaar geschied.

Een lek wordt meestal zorgvuldig voorbereid in een achterkamer, nooit bij het koffieapparaat. Met gesloten deuren. In afwezigheid van het slachtoffer. Wat daar gebeurt is iets wat Kafka voor ogen stond.

Hoewel inmiddels zowat overal camera’s hangen en microfoons snel en veilig worden ‘ingelegd’ of ‘ingezet’, wordt ons zelden een kijk gegund op de achterkamer waar een lek wordt voorbereid. Zelfs als ik er ooit zou bij betrokken geweest zijn, zou ik zwijgen. Echt fris is het allemaal niet. Gesloten deuren, gesloten ramen. Ademnood.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Na de hevige regen gevolgd door alles vernietigende overstromingen bleven van het bedrijf slechts enkele muren overeind, een half dak lag er nog en er lag een kerkhof aan machines.

Na een felle brand was het gebouw bouwvallig verklaard, was meer dan de helft van de auto’s tot wrakken herleid en waren installaties en machines voorgoed verloren. ‘Straks staan we er terug’. De ondernemer was niet verslagen.

Op zo’n ogenblik zie we de verzekeringsexpert graag komen. Of nemen we een tegenexpert in de arm. Verzekeringsmaatschappijen vergoeden liever mondjesmaat al die schade. Terwijl de ondernemer in zak en as of nat tot op het bot liever het volle pond krijgt.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Tafelen verbrijzelen, gezegdes bespottelijk maken, hoop de bodem inslaan

(Martin Walser over Friedrich Nietzsche)

Hij keert in zichzelf terug, uitgestrekt op een strandstoel aan de rand van het zwembad. Naast hem ligt verbrijzeld een tafel. Hierop valt niets te schrijven, tenzij op zijn buik.

Hij staat dan maar op, springt in het water en in zichzelf nog dieper, trekt baantjes.

Het mag gezegd worden hij ziet er onbeduimeld uit, zo helemaal zonder zwembroek, baantjes trekkend. Hoop op bevrijding uit zichzelf draagt hij niet mee. Die ligt aan stukken op de bodem van het zwembad. Hoe meer hij zwemt, hoe dichter hij zichzelf nadert en tegelijk uitput.

Een uur later laat hij zich neer op de strandstoel, laat hij zich de zon welgevallen, laat hij zich drogen.

Zo komt hij boven, komt hij zichzelf te boven. Pas dan bestelt hij een koel, zwaar bier, dat hij mondjesmaat en naakt opdrinkt.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het zou een hele eer moeten zijn, het werd echter een twijfelachtige eer. Het staat een persoon vrij zich zo volledig mogelijk in een idee in te schrijven tot de persona, d.i. het masker, er ‘alsof’ uit naar voor komt. Te doen alsof er iets te rapen valt, als je je bukt. Daartoe een plaats bepalen.

De plaatsbepaling vormt dan eigenlijk het eerste sluitstuk. Ja, er is waarlijk sprake van een sluitstuk. Eenmaal ter plaatse blijkt het een sluikstuk. Smokkel om mokkel.

Zie, nu dus ter plaatse domineert een quasi eeuwenoude toren. Die is opgebouwd uit de brokstukken van de eerste toren, de vorige die door de Franse revolutionairen verwoest werd. De toren werpt vergeefs zijn schaduw vooruit. Het is nu eenmaal een twijfelachtige eer als quasi-toren te mogen uittoren.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.