In een vorig stukje eindigde ik het verhaal nogal abrupt door te wijzen op het gevaar van de bosneuker.

Bestaat hij en hoe bestaat het? Wil hij ons iets op de mouw spelden? Zijn er nog geen gevaren genoeg?

Mie toe, aanklachten wegens verkrachting of half wilde betasting, ja zelfs aantasting, voor de vrouwen is het geen pretje zich buitenshuis te wagen. En dan zou er daar bovenop in het bos….

Nee, in het bos, geen paniek. Als u te maken krijgt met de bosneuker, maak dan het geluid van een kikker. Gewoon kwaken, dus. Als de bosneuker terugkwaakt als een gewone, groene kikker, dan is het gewoon een groene jongen, een natuurliefhebber. Waarbij hij de vrouw ook tot de natuur rekent. Hij zal u dan ook op gepaste wijze neuken. Of niet, als u dat niet wilt.

Antwoordt hij echter als een brulkikker, dan is hij een aanhanger van de wilde en blonde authentiek. Dan maakt u zich beter uit de voeten. Hij neukt er immers zwaar op los en brult als hij klaar komt.

Als u daarentegen een bosneuker aan het werk of aan het spel ziet, hoeft u niets te vrezen.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het is nog vroeg in de namiddag, aan de toog zit niemand, binnen in het café een enkele ziel. Iedereen zit buiten op het terras, in de zon of onder de parasol. Het is hier nog enigszins het noorden, verre van het zuiden.

‘Waar komt dat geweld in de wereld toch vandaan? Schiet men daarmee ergens op? Dagelijkse kost in de Verenigde Staten.’

‘Daar worden mensen nu eenmaal kort en dom gehouden. Daar zorgen honderden televisiekanalen steevast voor. Johny laat zelfs de treurbuis op staan als hij zijn geweer grijpt en naar buiten stapt’.

‘Hier en daar wil iemand er een eind aan maken’.

‘Hier ook, hoor, met onze strenge wapenwet gebeurt het eerder met een steekwapen, minder dodelijk en niet zo massaal’.

‘Voorbij de eindtermen naderen we de eindtijden’.

Ze doen er verder het zwijgen toe en drinken.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Zie je het al gebeuren? Of liever niet?

Zou het kunnen dat je iets liever niet ziet gebeuren? Hoe doe je dat dan?

Je kan je wenden tot een of andere tovenaar die een talisman voor  je tovert. Maar of het werkt?

Je kan ook besluiten niet langer teevee te kijken, niet langer tot het tee-vee te behoren. Dat werkt tot op zekere en grote hoogte. Je krijgt opnieuw een onbezoedelde, reclamevrije blik.

Sommigen onder de niet-treurbuiskijkers en –kijkenden kunnen zelfs vooruitzien en op tijd maken dat ze wegkomen.

Een snuifje zout is hier zeker op zijn plaats, meer dan een lepel suiker.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Voor Gaea Schoeters 

Soms kan het heel erg mislopen. Je weet het en doet er niets aan, alsof je er niet toe doet, terwijl jij het bent die het doet.

Meestal echter valt het mooi mee. Je hebt nog een stuk instinct dat intact is gebleven, waarmee je een bevoorrechte positie inneemt tegenover het object van je verlangen, ach, zeg maar: je prooi. Het komt erop neer dat je lange tijd niets doet, gewoon blijft zitten of staan, tot het moment er is en je toeslaat.

Ergens daartussenin begeeft zich de dichter. Hij of zij zit uren niets te doen, lijkt te dromen, kijkt uit naar woorden of iets anders, wacht tot wat dan ook zich aan hem voordoet, schrijft toe.

In een soms verrukkelijke ruk.

Met uitzondering van de schrijvers, uiteraard, die uren lang bladzijden vol schrijven, daarna herschrijven, enz. Ze zijn geen jagers maar ambachtelijke ambtenaren. Er zijn er die op die manier menen poëzie te kunnen bedrijven.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Zout op de aardappelen is de toegevoegde waarde. Peper in de soep of op de reet. Eenentwintig procent. Wie last heeft van hoge bloeddruk: zes procent.

We staan koffie zonder suiker te drinken bij de automaat naast de rekenkamer. Die is tegenwoordig grotendeels ingenomen door een servercomputer. Koffie zonder toegevoegde waarde, en dus belastingvrij.

De elektrische motor in de fiets is een toegevoegde waarde. Onder de vijfentwintig km per uur, zes procent. Erboven, eenentwintig procent.

‘Het is allemaal zeer eenvoudig. Vroeger, toen die waarde tot drieëndertig procent kon worden belast, was het wat moeilijker. En dus afgeschaft.’

De jongeren bij de koffie hebben die tijd zelfs nooit gekend. Ze zijn bevoorrecht en onwetend. Het werk op kantoor is er niet minder op geworden, wel eenvoudiger. ‘Hier geen stress, wel normale werkdruk’.

Terwijl we ons enigszins in het openbaar begeven als het werk erop zit, knipperen we met de ogen. Weg zijn onze zorgen.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

In het landschap beweegt een wolk. Waar sta ik dan? Boven het landschap beweegt een wolk. En nu? Zo even zat ik nog boven de wolken. Boven het landschap de wolken. Ik ben gesprongen, gecontroleerd gevallen. Zodat in het landschap een wolk beweegt. Ik lig hier goed.

Hoe zou je zelf zijn? Zou je ook gesprongen zijn? Of zou je schrik hebben? Dan zat je nog daarboven, heel even, tot het vliegtuig zijn koers definitief verlaat en met een rotvaart neerstort. Dat is pas schrikken. Doodschrikken.

Je ziet, het is kiezen tussen twee schrikken.

Boven het landschap bewoog ik daarnet nog en viel in een dwarrelvaart naar beneden.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.