KutBinnenlanders.nl

Page 126 of 515

Ik weet het ook niet

Ik zie door de bomen het bos niet meer op tijd
zie alleen de handen voor de ogen
Zelfs als ik door een helder halfvol glas kijk
Ik ben de weg weer kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

Ik voel tegenzin als ik de planning van de dag voorbereidt
Ik heb wat ik zeg wel gewikt maar niet gewogen
Sta dan soms uit trots niet aan de kant van het gelijk
Ik ben de weg weer kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

Waar deze weg me heen voert
weet alleen degene die hem legt
en ik heb toch ergens het idee
Ik ben die niet echt
Vergeet alsjeblieft maar wat ik net heb gezegd
Ik weet het ook niet, ik weet het ook niet.

Ik heb het spoor van kruimels opgegeten
Er is dus geen weg terug, alleen vooruit
Maar wie wil er ook met Roodkapje hebben ontbeten?
Die is de weg steeds kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

(refr.)

Ik heb wel veel nagedacht
over hoe ik van hier naar daar kan komen
maar heb maar niet teveel van mij verwacht
Ik heb in de mist weer lopen dromen.

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Een mond vol

 

We komen er graag volmondig voor uit, met toeters, bellen en trommels. We deinzen niet terug. Voelt het aan alsof wij u ons opdringen? Ga dan niet uit de weg. Voelt het alsof wij u omringen? Sta daar niet te staan, begin maar te zingen, dans met ons mee.

Thans halen we vol pret adem op de trompet. We willen uw oren niet verdoven noch dat u in ons gaat geloven. We verkondigen nauwelijks iets. Noch kondigen we het einde van de wereld aan. Dat komt er immers stilaan aan, hoe dan ook. Het is beter ons er uit te dansen.

We luizen niemand erin. Noch eruit. We pluizen jullie niet uit. Wel vergen we het onderste uit de kan. Al zijn er geen overwinnaars, we versagen niet. Piet zet thans de fluit in, Flor de sax. Het is noten geblazen en melodie.

Slechts als we in de afgrond zullen vallen houden we op. Houdt het op.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Jackology: Niko Novak


She made a ducktape crucifix… Niko Novak from Slovenia performs up close and personal. Live ‪@studiojackology‬ in a matrix near you…

Bob Minne
Bob Minne
Bob Minne is een Gentse dichter die zich naast poëzie ook toe- legt op straattheater, performance-kunst en theatre invisible. Van 1999 tot 2005 was hij lid van een aantal Gentse hiphop/spoken word formaties zoals ‘Lowlife’ en ‘Six Monkeys and a Barrel’. De laatste jaren stond Bobadas met gedichten en spektakel tussen de mensen of op de planken. Van Gent tot in Slovenië, van Brussel, Leuven en Oostende tot in Poitiers, Aurillac, Amsterdam, Groningen of Barcelona.Deze eigenzinnige man van het woord is verder ook verantwoordelijk voor de organisatie van diverse artistieke evenementen zoals het jaar- lijks ecologisch en eigentijds cultuurfestival ‘Zaradi Tebe’ en de 10-daagse woord en beeld marathon ‘En het Grootste Deel Schreven we Sa- men in Bed’ tijdens de Gentse Feesten. Zes jaar lang was Bob Minne één van de mensen achter het dichterscollectief ‘De Wolven van La Mancha’ dat allerlei streken overspoelde met poëtische avonden. Sinds 2012 brengt hij als lid van de culturele organisatie ‘Dichter bij Ithaka’ multidisciplinaire events en producties zoals ‘Mensen die Dichten zijn Gevaarlijk’ ‘Guard Avant’ en ‘De Tuin van Heden’.

Implosie

 

Nooit was de markt minder vrij. Een plafond zou haar kunnen bevrijden. Zij wordt onderspoeld door een krimpende vraag en een almaar schaarser aanbod. Gasleveringen, nietwaar. En dan spelen de marktspelers meteen het spel heel breed, verbreden tot elektriciteit, brandstof. In dat verbreden zit de misdaad. De markt zit dan ook verkrampt te wachten op Godot en doet intussen de prijzen op en neer gaan.

De markt stinkt bovendien. Elke hond zou haar terstond bijten. De marktplaats loopt stilaan vol met honden.

‘We lijden in stilte bittere kou maar ons hart en onze ziel verheugen zich in de komende ineenstorting van de markt’. Het marktdenken is verhuisd en verguisd, naar de hoek waar de klappen vallen. Straks gaan bakkers en zwembaden massaal failliet maar ook beursmakelaars. Banken zullen noodgedwongen hun marktenzalen afslanken. Het boek “De vrije markt” Van Chamiel Doorne blijft  zelfs in de kringwinkel onverkocht liggen. Veel marktonderzoekers werken nu in het onderwijs of de zorg en verdienen er nog geen tiende van vroeger. Maar ze verdienen nu eindelijk hun boterham op een eerlijke manier.

De enige nog vrije markt is die van Marrakesh. Daarom wilden de Belgische V-nationalisten annex wilde kapitalisten er niet naar toe. Als je daar iets wil kopen en de handelaar vraagt pakweg het equivalent van twintig euro, zijnde tweehonderd dirham, dan moet je weten dat zijn winst zowat  honderd  procent bedraagt. Woeker de hoek. Ofwel stap je dan op en bromt woeker de hoek, ofwel doe je een tegenbod: twintig dirham. De handelaar verklaart je zot maar eigenlijk heb je hem dan beet. Na wat op- en neerbieden bereik je een bedrag van honderd twintig dirham, zowat twaalf euro. Meestal gaat de koop dan door en is iedereen tevreden.

Achter de rug van deze handelaar staat geen leger perverse aandeelhouders met getrokken wapens.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Laat mij je missen

Ik wil je wel missen, maar ik wil je niet dichtbij
Mijn hart loopt over en het is de laatste druppel
Ik verdrink in liefde en ik en ik ben zo een knuppel
Ik kan niet zwemmen in de liefde
die jij niet overhebt voor mij.

Ik kan je wel missen, ook al heb ik dat liever niet
Liever heb ik lief en ik heb nog zoveel over
Er komt elke keer weer bij, maar niet voor andere rovers
Het is op maat gemaakte liefde, bij een ander slechts verdriet.

Ik heb al een hoofd vol, kabinetten vol met herinneringen
Plaatjes die pijn doen, als ze uitgevoerd worden live
Bomen vol met ringen die ik om je vinger doe
die ranke en slanke vingers en de pijn die blijft
de pijn die blijft.

Laat mij je missen, jij kan er niet meer bij
Red mensen zonder wensen, dat lukt niet goed bij mij
Omdat ik je wou, maar niet kan krijgen
omdat ik jou dan dagelijks nodig heb
Liefde is een gif als je het niet terug krijgt
Laat mij je missen, laat mij je missen
tot ik je niet meer nodig heb…

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Jackology: Iryna Hrytsiv


I swear she’s destined for the screen… Iryna Hrytsiv from Ukraine performs ‘Two Stranger’s Stories’ up close and personal. Live ‪@studiojackology‬ in a matrix near you…

Bob Minne
Bob Minne
Bob Minne is een Gentse dichter die zich naast poëzie ook toe- legt op straattheater, performance-kunst en theatre invisible. Van 1999 tot 2005 was hij lid van een aantal Gentse hiphop/spoken word formaties zoals ‘Lowlife’ en ‘Six Monkeys and a Barrel’. De laatste jaren stond Bobadas met gedichten en spektakel tussen de mensen of op de planken. Van Gent tot in Slovenië, van Brussel, Leuven en Oostende tot in Poitiers, Aurillac, Amsterdam, Groningen of Barcelona.Deze eigenzinnige man van het woord is verder ook verantwoordelijk voor de organisatie van diverse artistieke evenementen zoals het jaar- lijks ecologisch en eigentijds cultuurfestival ‘Zaradi Tebe’ en de 10-daagse woord en beeld marathon ‘En het Grootste Deel Schreven we Sa- men in Bed’ tijdens de Gentse Feesten. Zes jaar lang was Bob Minne één van de mensen achter het dichterscollectief ‘De Wolven van La Mancha’ dat allerlei streken overspoelde met poëtische avonden. Sinds 2012 brengt hij als lid van de culturele organisatie ‘Dichter bij Ithaka’ multidisciplinaire events en producties zoals ‘Mensen die Dichten zijn Gevaarlijk’ ‘Guard Avant’ en ‘De Tuin van Heden’.

Tijd voor het einde (3)

 

De jachtvelden houden ons voor bekeken, ze sturen ons voor eeuwig wandelen.

Op zoek naar verwoordingen voor het nakende einde van de wereld? We helpen u graag verder.

De walvis haalt adem en spuit vrij hoog zijne doorluchtigheid. Een laatste keer.

Een eekhoorn stort zich lachend te pletter.

Olifanten komen in vergadering bijeen, rukken vervolgens uit en vertrappelen de laatste jagers.

Leeuwen, wolven, luipaarden, hyena’s lopen rustig door de half verlaten buitenwijken. De meeste bewoners liggen dood voor de treurbuis.

De telefoonlijn tussen het Witte Huis en Sint-Pieter in de Hoge is doorgesneden.

De telefoonlijn tussen het Kremlin en de hel wordt als laatste doorgeknipt.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Talen hoor

 

‘Ophef maken heet tabac in het Frans: faire tout un tabac.’  Hij houdt zijn glas vast en neemt een slok, spoelt ophef en tabac netjes doorgespoeld op hun plaats.

‘Talen, mijnheer, velen denken dat ze het snappen maar spreken krom’. Zijn gesprekspartner, eveneens een vertaler, drinkt geen bier maar frisdrank.

‘Krom spreken bestaat niet eens in het Frans, tenzij als petit nègre.’ ‘Juist dat is het, soms noem ik dat klein negeriaans’.

Ze drinken hun glas leeg en bestellen nog een rondje.

‘Als iemand er het loodje bij neerlegt, luidt dat in het Frans: passer l’arme à gauche (het wapen naar links verleggen). De koningin deed dat naar rechts, omdat ze in het Verenigd Koninkrijk links rijden. Schol’.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Beschermengel

Gezonken en op het strand geworpen
Zelfs de jutter laat je liggen
omdat je niks van waarde draagt
en volkomen ligt aan diggelen.

De eindigheid smikkelt van je
Je bent nog eigenlijk veel te mals
Nog niet rijp voor een Requiem
Zelfs na die laatste wals.

Vandaag is een nieuwe dageraad om te ontdekken
Je boetekleed nog vol met vlekken
Je bent herkenbaar aan die blauwe blik
Misschien dat iemand op dit eiland
op jou de eerste keus laat vallen
Niemand hier kent je nog
Pas als het gebeurt, dan ga ik
na het einde van de laatste oorlog…

Beschermengel of verre vriend
Ik praat je bij en je moed in
Heb nooit ergens anders beter voor gediend
Ik ben een man van het begin.

Ik heb een beetje ervaring
ook al bereik nooit een eind
Ik blijf bij jou tot die moedeloosheid
in een Achterland verdwijnt.

(refr.)

Hier heb je nog wat handel om te drijven
wat rijkdom voor voorlopig jou alleen
Bedoeld om mee in zelfrespect te blijven
tot iemand jou haar lichaam heeft geleend.

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Jackology: Aïcha-Angélique


Alea iacta est… Aïcha-Angélique aka BOSNIMF performs ‘Ooivolle Tooi’ up close and personal. Live ‪@studiojackology‬ in a matrix near you…

Bob Minne
Bob Minne
Bob Minne is een Gentse dichter die zich naast poëzie ook toe- legt op straattheater, performance-kunst en theatre invisible. Van 1999 tot 2005 was hij lid van een aantal Gentse hiphop/spoken word formaties zoals ‘Lowlife’ en ‘Six Monkeys and a Barrel’. De laatste jaren stond Bobadas met gedichten en spektakel tussen de mensen of op de planken. Van Gent tot in Slovenië, van Brussel, Leuven en Oostende tot in Poitiers, Aurillac, Amsterdam, Groningen of Barcelona.Deze eigenzinnige man van het woord is verder ook verantwoordelijk voor de organisatie van diverse artistieke evenementen zoals het jaar- lijks ecologisch en eigentijds cultuurfestival ‘Zaradi Tebe’ en de 10-daagse woord en beeld marathon ‘En het Grootste Deel Schreven we Sa- men in Bed’ tijdens de Gentse Feesten. Zes jaar lang was Bob Minne één van de mensen achter het dichterscollectief ‘De Wolven van La Mancha’ dat allerlei streken overspoelde met poëtische avonden. Sinds 2012 brengt hij als lid van de culturele organisatie ‘Dichter bij Ithaka’ multidisciplinaire events en producties zoals ‘Mensen die Dichten zijn Gevaarlijk’ ‘Guard Avant’ en ‘De Tuin van Heden’.
« Older posts Newer posts »

© 2026 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑