KutBinnenlanders.nl

Page 125 of 515

Een blik vol bliksem op de actualiteit

 

Bij de zure inval van Vladim Putain in Moldavië[1] is een grote rol weggelegd voor de inlichtingendiensten, zeg maar spionnen, uit beide kampen.

Dat zal wel. Op dat terrein verliezen de Russen terrein. Zodoende elders ook.

Daar komt nog een tweede aspect bij: bevelvoering. Het Russisch leger is ingericht volgens middeleeuws recept: het bevel komt van hoger, van hogerhand, zelfs. Soms te laat. De Moldavische troepen opereren in zelfstandige eenheden, die hun overwegingen ter plaatse maken en aldus sneller kunnen inspelen en toeslaan. De Russen durven al eens de verkeerde kant uitgaan.

U ziet, het nieuws van het front bereikt ons in voldoende mate en uit doorgaans welingelichte bronnen.

Zut alors, Joe, die zure inval dringt door tot in dit UKKV.

 

 

[1] Ik schrijf Moldavië en bedoel Oekraïne; ik schrijf zure inval en bedoel oorlog.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Door jou ben ik liever weer alleen

Ik heb haar niet mee naar huis genomen
Zij kruipt als een virus rond in mijn kop
Je bent er als ik ontbijt, als ik lunch en als ik avondeet
Je zorgt niet voor mij, maar wel
dat ik je steeds onmogelijk vergeet.

Zij betovert al, jij bent overal
Het heeft een eigen leven daar
Jij bent overal, als een geest hang je om me heen
Ik haal nog adem door jou
en door jou ben ik liever toch alleen
alleen
Door jou ben ik liever weer alleen.

Je draagt jezelf mijn leven in
En je weet dat je niet welkom bent
Ik heb het je zo vaak al gezegd, betwijfel
of je het bestaan van ‘nee’ erkent
Je bent lastig en houdt alleen maar van jezelf
van niemand anders die je kent.

(refr.)

Alleen bij jou
heb ik de gewelddadigste fantasieën
Alleen bij jou lijkt er geen weg vooruit
Ik zal nooit doen wat je wil
zal nooit door de kniëen
Klop eens op mijn kop en lok/stuur haar eruit.

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Weer of geen weer? Liever mooi

 

Het weer glijdt heel langzaam uit de zomer naar de herfst. Een milde nazomer is ons troostend deel. Hoor je dit de weerman zeggen? Nee, maar het zou kunnen.

Nu iets anders dan maar? Ach, er is zoveel anders en laat maar, bij dit zalig nazomerweer vermaak ik me behoorlijk.

Tussen Zeeland en het Meetjesland, met verderop het Waasland, ligt een tunnel. Tussen Rusland en het schiereiland de Krim ligt een brug. Ik bedoel maar.

Hoezo, zomaar?

Wel, het is makkelijker een brug op te blazen dan een autotunnel. Zou dat? Die gaspijpleiding is toch ook maar ontploft.

Zo zie je maar, waarom ik het beperk tot het mooie weer.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Ze kan het nog

Haar oren staan nog open
Haar blik kijkt spiedend in het rond
Er is nog ergens een soort van hopen
ook al ontkent ze dat met haar mond.

Ze weet nog dingen te bedenken
die haar goed doen en die ze wil
waar ze aandacht aan kan schenken
ook al is het binnen bepaald niet stil.

Ze kan het nog, ze kan het nog!
Ze kan zich nog herinneren
hoe het was toen ze zich lekker voelde
toen ze klaar was voor de dag.

Ze heeft goed in de gaten
dat het niet loopt zoals verwacht
het leven dat ze wilde
groeit haar vaak buiten haar macht.

Ze denkt steeds weer aan de dood
en dat dood zijn wellicht beter is
maar het licht staat toch nog steeds op rood
juist omdat ze het mooie mist.

(refr.)

Er zijn vele mooie dingen hier
en maar eentje in de dood
Gooi het open, gooi het open!
Het kan nog steeds anders lopen…

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Jackology: Bits Torres


Inside your Lion’s heart… Bits Torres performs up close and personal. Live ‪@studiojackology‬ in a matrix near you…

Bob Minne
Bob Minne
Bob Minne is een Gentse dichter die zich naast poëzie ook toe- legt op straattheater, performance-kunst en theatre invisible. Van 1999 tot 2005 was hij lid van een aantal Gentse hiphop/spoken word formaties zoals ‘Lowlife’ en ‘Six Monkeys and a Barrel’. De laatste jaren stond Bobadas met gedichten en spektakel tussen de mensen of op de planken. Van Gent tot in Slovenië, van Brussel, Leuven en Oostende tot in Poitiers, Aurillac, Amsterdam, Groningen of Barcelona.Deze eigenzinnige man van het woord is verder ook verantwoordelijk voor de organisatie van diverse artistieke evenementen zoals het jaar- lijks ecologisch en eigentijds cultuurfestival ‘Zaradi Tebe’ en de 10-daagse woord en beeld marathon ‘En het Grootste Deel Schreven we Sa- men in Bed’ tijdens de Gentse Feesten. Zes jaar lang was Bob Minne één van de mensen achter het dichterscollectief ‘De Wolven van La Mancha’ dat allerlei streken overspoelde met poëtische avonden. Sinds 2012 brengt hij als lid van de culturele organisatie ‘Dichter bij Ithaka’ multidisciplinaire events en producties zoals ‘Mensen die Dichten zijn Gevaarlijk’ ‘Guard Avant’ en ‘De Tuin van Heden’.

Van kant

 

Nagenoeg alles heeft een achterkant, al heet dat niet altijd zo. De maan, de koe – daar heet het een achterste en is dom. De achterkant van de maan is de gekte. Bij de mens heet de achterkant domweg de kont. Al is dat helemaal niet dom. Wie er te ver op ingaat en er diep in doordringt wordt niet dom noch gek maar pervers.

Het is alvast en bijaldien fout te stellen dat voor- en achterkant gelijk zijn, of nog erger, gelijkwaardig. Je zou het grote genot van de perverseling ontkennen.

De veerman kijkt, ja zelfs, stuurt terwijl hij tuurt naar de kont van het paard. Dat heeft geen kop maar een hoofd, geen poten maar benen, geen achterste maar een kont.

Zo, daarmee is die achterkant helemaal rond.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Mogen we heden?

 

Terwijl regeringen aller landen zich buigen over de belasting op vermogenden, met name de energiemaffia, vergeten we de asmogendheden.

Gelukkige schieten geschiedkundigen en romanschrijvers ons ter hulp. In de Tweede Wereldoorlog waren Italië, Duitsland en Japan asmogendheden. In het huidig conflict omtrent de oorlog in Moldavië ontstonden heel even asmogendheden. Zoals China met Rusland, of Rusland-Turkije. Vladin Putain zocht overal ondersteuning voor zijn zure inval. De aldus ontstane asmogendheden brokkelen echter al snel weer af. Bolsano en die onnozele voetballer in Brazilië kunnen we bezwaarlijk mogendheden noemen.

Dit sluit geen microvormen uit. Waasland – Zeeland bijvoorbeeld, zij het onder- dan wel bovengronds, gaspijp en hoogspanningkabels. Doch dit terzijde. Ze vergaan in het niet vergeleken met Nordstream.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Ik weet het ook niet

Ik zie door de bomen het bos niet meer op tijd
zie alleen de handen voor de ogen
Zelfs als ik door een helder halfvol glas kijk
Ik ben de weg weer kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

Ik voel tegenzin als ik de planning van de dag voorbereidt
Ik heb wat ik zeg wel gewikt maar niet gewogen
Sta dan soms uit trots niet aan de kant van het gelijk
Ik ben de weg weer kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

Waar deze weg me heen voert
weet alleen degene die hem legt
en ik heb toch ergens het idee
Ik ben die niet echt
Vergeet alsjeblieft maar wat ik net heb gezegd
Ik weet het ook niet, ik weet het ook niet.

Ik heb het spoor van kruimels opgegeten
Er is dus geen weg terug, alleen vooruit
Maar wie wil er ook met Roodkapje hebben ontbeten?
Die is de weg steeds kwijt
Ik ben de weg weer kwijt.

(refr.)

Ik heb wel veel nagedacht
over hoe ik van hier naar daar kan komen
maar heb maar niet teveel van mij verwacht
Ik heb in de mist weer lopen dromen.

(refr.)

Stefan Pietersen
Stefan Pietersen
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Een mond vol

 

We komen er graag volmondig voor uit, met toeters, bellen en trommels. We deinzen niet terug. Voelt het aan alsof wij u ons opdringen? Ga dan niet uit de weg. Voelt het alsof wij u omringen? Sta daar niet te staan, begin maar te zingen, dans met ons mee.

Thans halen we vol pret adem op de trompet. We willen uw oren niet verdoven noch dat u in ons gaat geloven. We verkondigen nauwelijks iets. Noch kondigen we het einde van de wereld aan. Dat komt er immers stilaan aan, hoe dan ook. Het is beter ons er uit te dansen.

We luizen niemand erin. Noch eruit. We pluizen jullie niet uit. Wel vergen we het onderste uit de kan. Al zijn er geen overwinnaars, we versagen niet. Piet zet thans de fluit in, Flor de sax. Het is noten geblazen en melodie.

Slechts als we in de afgrond zullen vallen houden we op. Houdt het op.

Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Jackology: Niko Novak


She made a ducktape crucifix… Niko Novak from Slovenia performs up close and personal. Live ‪@studiojackology‬ in a matrix near you…

Bob Minne
Bob Minne
Bob Minne is een Gentse dichter die zich naast poëzie ook toe- legt op straattheater, performance-kunst en theatre invisible. Van 1999 tot 2005 was hij lid van een aantal Gentse hiphop/spoken word formaties zoals ‘Lowlife’ en ‘Six Monkeys and a Barrel’. De laatste jaren stond Bobadas met gedichten en spektakel tussen de mensen of op de planken. Van Gent tot in Slovenië, van Brussel, Leuven en Oostende tot in Poitiers, Aurillac, Amsterdam, Groningen of Barcelona.Deze eigenzinnige man van het woord is verder ook verantwoordelijk voor de organisatie van diverse artistieke evenementen zoals het jaar- lijks ecologisch en eigentijds cultuurfestival ‘Zaradi Tebe’ en de 10-daagse woord en beeld marathon ‘En het Grootste Deel Schreven we Sa- men in Bed’ tijdens de Gentse Feesten. Zes jaar lang was Bob Minne één van de mensen achter het dichterscollectief ‘De Wolven van La Mancha’ dat allerlei streken overspoelde met poëtische avonden. Sinds 2012 brengt hij als lid van de culturele organisatie ‘Dichter bij Ithaka’ multidisciplinaire events en producties zoals ‘Mensen die Dichten zijn Gevaarlijk’ ‘Guard Avant’ en ‘De Tuin van Heden’.
« Older posts Newer posts »

© 2026 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑