Op loopafstand van het slagveld staat op een verhoog de slachtbank. Economie van de middelen. Je laat de beul trouwens beter ter plaatste bivakkeren.

Oorlog, net wat u zegt, zorgt voor een betere spreiding van de bevolkingsaanwas op aarde. Kijk maar naar Wagner, de privé militie van Vladim Putain. Gevallen in een zinloze strijd liggen de lijken van de huurlingen netjes op een rij begraven.

Zelf zorgt de huurlingenbaas dat hij buiten schot blijft. Zo hoort dat nu eenmaal. Baasjes horen buiten schot te blijven.

Die oek, hoek, joek Oekraïners zijn erin geslaagd verschillende Russische baasjes buiten strijd te schieten.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

De eerste of tweede lentezon valt op de voorlaatste en laatste tafels en stoelen van het caféterras. Er zit niemand. De wind is nog te fris om er een terrasjesweer van te maken.

Een man neemt plaats. Hij legt een schrift op tafel, bestelt koffie en leest een bericht op zijn telefoon: ‘Ik kom eraan’.

Als een tweede man de eerste vervoegt, in de derde persoon enkelvoud, is hij net geen half uur te laat. Het kan niemand iets schelen. Ze geven elkaar een accolade. Er komt een tweede koffie aan te pas.

Hun gesprek duurt lang. De zon verlaat stilaan de tafel waaraan ze zitten. Even lijkt het of ze daar nog heel lang zullen blijven zitten.

Toch staan ze tot slot op en gaan uit elkaar.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

De oude baas is een oude snoeper. In zijn oude Saab staat hij zelden stil. Het meest in zijn sas is hij op zijn oude fiets Salsa. Vrij als een vogel ruist hij door het platte land dan wel het heuvelland. Vrijen doet hij met zijn vogel als geen een.

Op kantoor geniet de oude baas eenieders eerbied en respect. Hij dwingt niets af, deelt met een brede glimlach zijn bevelen uit.

De oude baas moet ooit jong zijn geweest, kwetsbaar en charmant. Niemand echter herinnert hem aldus. Reed hij toen al met een Saab? Of was het een Volvo?

Zolang hij in het oog van de wereld loopt, loopt alles goed af.

Achter windschermen houdt hij de tocht buiten adembereik.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Ik heb in mijn loopbaan bij drie ministers gewerkt. Eerst als persattaché, zeg maar woordvoerder, later als vertaler. Beide beroepen behoren tot de sector communicatie doch dit terzijde.

Nu dus zijn ze alle drie overleden. Alfred Califice is 82 jaar geworden. Hij stierf in 1999. Een onverwoestbaar karakter, nooit humeurig, doch geen groot talent. Hij behoorde tot de linkervleugel van zijn partij.

Philippe Maystadt, die door Califice in de politiek werd gelanceerd, en van wie ik vond dat het een hele eer was om voor hem te werken, is slechts 69 jaar geworden. Hij overleed in 2017. Pienter, discreet, harde werker, razend intelligent, boven de middelmaat. Ook hij behoorde tot de linkervleugel. De man was heel erg aanspreekbaar, hij stond niet boven zijn medewerkers maar ertussen.

Eergisteren is de derde overleden, Charles-Ferdinand Nothomb. Hij is 85 jaar geworden. Uit Lotharingen. De oom van Amelie, maar hij wou daar nooit aan herinnerd worden. Asceet, boven de middelmaat, rechts, sluw. Hij was tegelijk een boeiende man met wie ik drie namiddagen lang in tête à tête heb gewerkt.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Donderdag is marktdag. Vandaag bovendien regendag. Dit weerhoudt mijn vrouw en ik er niet van om naar de markt te gaan om groenten en fruit te kopen. Het stadsbestuur trakteert met paaseitjes. Daartoe had het twee open feesttenten opgezet. Een diende als parkeerplaats om te schuilen voor de regen.

De regen viel niet echt overvloedig maar wel behoorlijk nat. Daar zag ik ineens Jean-Paul Sartre lopen, op afstand gevolgd door een soort de Beauvoir. Hij liep traag, een voet sleepte wat. Hij leek nog kleiner dan toen we hem gewoonlijk te zien kregen.

Halt! Hoezo Sartre? Die is toch al lang dood.

Zou kunnen. Is haast zeker. Hoe dan ook is zondag Pasen, het feest van de verrijzenis. En liep Sartre alvast vooruit op dat feit.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

De drukte van het leven in een middengrote stad is overzichtelijk en niet echt prangend. Dit is wat een mens bedenkt aan het begin van de eenentwintigste eeuw, na decennialang te hebben gedacht de drukte van een grootstad aan te kunnen.

Ze zijn talrijk die dat denken. Er zijn er ook die menen dat ze geen keus hebben. Ze ondergaan de grootstad die hun ondergang wordt.

Het leven is vooral te vinden in de voorstad. Daar worden aanstaande ondernemers, kunstenaars, uitvinders, topadvocaten en topartsen geboren. Een korrel zout is hier zeker op zijn plaats. In de voorstad is het leven pas overzichtelijk. De voorstad groeit. Was het niet Louis-Paul Boon die dit als eerste opmerkte?

Wie dit stukje leest, vraag ik uitdrukkelijk hier geen enkel woord van te geloven. Dit is louter spielerei.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.