KutBinnenlanders.nl

Maand: oktober 2013 (Page 4 of 5)

Microfoonmeneer

Op straat word ik geïnterviewd. Althans, ik word overvallen door iemand met een microfoon. De microfoonmeneer wil weten waarom ik in Tilburg woon. Ik haal mijn schouders op. Hij zegt dat hij die reactie al heeft. Ik haal nog een keer mijn schouders op. Ik weet niet wat ik moet zeggen. Zeker niet op de vraag waarom ik hier woon. Ik woon hier omdat ik hier woon. Ik steek niet onder stoelen of tafels dat er een stad bestaat waar ik liever zou wonen, maar vooralsnog woon ik in Tilburg omdat ik in Tilburg woon. Ik heb echter geen zin om dat de microfoonmeneer allemaal te vertellen, dus zeg ik: “gewoon” en haal nog eens de schouders op. Ik trek er een zo dom mogelijk gezicht bij.

 
De man blijft aandringen. Hij lijkt niet te kunnen geloven dat ik hier zou WILLEN wonen. Hij zegt dat hij al mensen gefilmd heeft die heel positief over de stad waren. En dat hij er daar nu te veel van heeft. Hij wil een gebalanceerd beeld. Daarom moet hij ook negatieve reacties hebben. Of ik anders wil doen alsof ik het hier heel stom vind. Ik haal mijn schouders op. Hij legt het nog een keer uit. Hij praat nu heel traag. Ik kijk expres nog dommer. Dit begint me te amuseren.

Na vijf minuten praat de man extreem luid en in losse lettergrepen. Hij gilt ongeveer. Ik heb kramp in mijn gezicht, zo dom kijk ik erbij. Het begint een beetje gênant te worden. Ik vind het een beetje zielig voor de man, maar ik heb ook geen zin om negatief te doen enkel zodat hij iemand op camera heeft die de stad afkraakt. De man spuugt een beetje. Hij trekt vertwijfeld aan zijn haar, omdat hij amper kan geloven dat ik zo dom kan zijn.

Het is maar goed dat ik de microfoonmeneer en het hele voorval verzonnen heb, anders stond ik er nu nog.

Spiegeltje Spiegeltje

Ze lonkt
ze flirt
ze danst haar mooiste, meest sensuele passen

Ze hoopt in jouw ogen
in jouw blikveld te blijven
ze wil stralen
voor jou
voor jou alleen

Vurig verlangen opwekken

Haar liefde
Haar zachtheid
tastbaar binnen jouw bereik

Ze wenst dat je haar waarde ziet,
haar waarheid
haar wonderlijke schoonheid
haar littekens streelt

Ze wenst dat ze zijn mag met haar minnen, haar donker, haar onredelijkheid

Ze tilt haar hoofd op
om je aan te kijken
recht in je ziel

Kwetsbaar
wacht ze op een goedkeurende knik
een glimlach van jou

Je bent slechts de reflectie van haar buitenkant
en tegelijk
zoveel meer dan dat

Pictures at an Exhibition

Lachrimpels onder een herfstige
Z O M E R H O E D
Vertellen de toehoorders dat
Ruimtelijk licht op een rond vlak
Een onterecht vergeten fotografietechniek
En prikt denkbeeldige punten
Op de witte muur

Een toespreekmeneer met
B R O E K Z A K H A N D
In vrolijk zwart zwaait
Dartele rondjes met zijn bril
En zegt dat alles echt heel erg
Mooi opgehangen is

Uit het niets zegt een toeloper met
K R A A I E P O T E N
Dat zou best wel eens kunnen
Ik vraag wat er zou kunnen
En hij zegt, je ziet hier zoveel
Gezichten joh

In de zonovergoten tuin met
T E R R A C O T T A
Asbak vol sigarettenfilters
Speculeren twee ex-ambtenaren
Wat voor boom het is
En gebruiken zonder ironie
Het woord sardonisch

Een man met roodronde glazen en
B O R S T E L S N O R
Glipt achterwaarts lopend
Het toilet in

Ik heb ze allen gezien en glip
O P G E M E R K T
Een wandelstok ontwijkend
Richting uitgang
Onderweg zwaai ik nog even
Naar een bekend gezicht.

Buiten wacht zonovergoten rumoer.

Reïntegratieperikelen

“Werk zoeken Is net een fulltime job.” Dat zegt Kirsten, mijn reïntegratiecoach en parttime positiviteitsgoeroe, met haar boterzachte stem tegen het klasje werkzoekenden dat is komen opdagen om deze middag van haar de fijne kneepjes van het solliciteren te gaan leren. “Denk positief, niemand houdt van een gefronste blik!” Zegt ze met een brede, menslievende, warme en oprechte glimlach; terwijl ze haar handen ten hemel spreidt.

“Werk zoeken Is net een fulltime job.” Dat zegt Kirsten, mijn reïntegratiecoach en parttime positiviteitsgoeroe, met haar boterzachte stem tegen het klasje werkzoekenden dat is komen opdagen om deze middag van haar de fijne kneepjes van het solliciteren te gaan leren. “Denk positief, niemand houdt van een gefronste blik!” Zegt ze met een brede, menslievende, warme en oprechte glimlach; terwijl ze haar handen ten hemel spreidt. Ze is gehuld in een paarsig gewaad dat vlug lijkt te zijn ondergedompeld in een emmer chloor en daarna is afgespoeld, het doet mij nog het meest denken aan een Peruaanse poncho met mouwen, hetgeen goed combineert met haar chakra-ketting. Positiviteit en proactiviteit zijn de toverwoorden in deze workshop. “Om onszelf goed te kunnen presenteren, moeten we rustig zijn in ons hoofd, maar ook in onze buik.” Zittend in kleermakerszit trachten we rust te creëren doormiddel van een ademhalingsoefening; dit zou goed zijn voor de doorstroming van m’n chi. “Dit kun je ook gewoon zittend doen hoor! Tijdens een sollicitatiegesprek bijvoorbeeld, dat merkt niemand!” Ik zit met m’n oren te klapperen.

“Werk vinden is niet meer zo gemakkelijk als vroeger”, aldus Kirsten. Nee, tegenwoordig dien je jezelf te verkopen aan je nieuwe werkgever. “Het lijkt net op een blind date! Zorg dat de tegenpartij dolverliefd op je wordt!” In mijn hele leven heb ik nog nooit iemand dolverliefd op mij gekregen. Maar Kirsten verzekert ons dat dit ons allemaal gaat lukken, als we maar netwerken, intelligent solliciteren en vooral positief blijven. “En krijg je dan nog een afwijzing mensen, bedank dan het bedrijf voor die afwijzing en wens ze succes in het verdere selectieproces. Zo maak je het verschil met je concurrentie!”

Wanneer je dan uiteindelijk op straat bent getrapt door je vorige baas en je jezelf door een gigantische papierwinkel hebt geworsteld bij het UWV, word je ingeschreven voor een reïntegratieproject. Elke grote en middelgrote stad kent wel een aantal reïntegratiebureaus die claimen dat je met hen weer binnen no time werk hebt gevonden. Door een aantal workshops te volgen in een muf achteraf kantoortje op de derde verdieping, gehuurd door de gemeente, in een verder leegstaand kantorencomplex; ligt de weg, speciaal voor jou geplaveid met gouden straatklinkers, naar een nieuwe rijke en gelukkige toekomst! Eén kleine noot, het is verplicht om op te komen dagen anders kun je fluiten naar je uitkering. Ja, dat werkt heel erg motiverend, wanneer je daar met de nog verse schoenafdruk in je reet, van je vorige werkgever, probeert positief te zijn.

Gelukkig helpt Kirsten ons om positief te kunnen worden. We leren dat het werkwoord ‘moeten’ echt heel erg negatief is, “gebruik het liever nooit meer!” Ook actief zitten met de schoenpunten gericht naar de recruiter werkt mee aan een positieve houding dat dan weer heel positief op die recruiter werkt die een geschikte kandidaat voor de vacature zoekt. “Doormiddel van NLP (neurolinguïstisch programmeren) maak je net even dat verschil.” Verder is het heel belangrijk om je motivatie maar ook je elevatorpitch te kennen en te hebben geoefend, het liefst met behulp van de STAR-methode, die is verweven met de vier onderdelen van KAAK! Hierbij dienen we tevens het AIDA-principe niet uit het oog te verliezen! Dit alles gecombineerd met de juiste lichaamstaal heb je die geweldige onderbetaalde job zonder afdoende reiskostenvergoeding in no time gescoord!

Onderbroekentirade

Online aankopen doen is de beste vinding sinds de uitvinding van de blikopener! Menig boek of dvd’tje heb ik al online besteld. Maar kleding, daar waag ik me niet aan. Een onderbroek uitkiezen bij Zeeman is toch wel een heel stuk eenvoudiger dan dat ik online mijn lendendoek tracht aan te schaffen.

Online aankopen doen is de beste vinding sinds de uitvinding van de blikopener! Menig boek of dvd’tje heb ik al online besteld. Maar kleding, daar waag ik me niet aan. Een onderbroek uitkiezen bij Zeeman is toch wel een heel stuk eenvoudiger dan dat ik online mijn lendendoek tracht aan te schaffen.

Sowieso moet je jezelf al door twee pagina’s “fashion” en “lifestyle” heen worstelen. Vervolgens krijg je een menuutje en daar ga je filteren; dus ik kies ‘mannenmode’ en voor ik het weet word ik nonchalant aangekeken door een mannelijk model met ray-ban zonnebril, in een dito houding met de populaire 3-dagen-baard.

Vervolgens mag ik aangeven wat voor kleding ik wens te bekijken, dus zoek ik naar ‘onderbroeken’ maar dat wordt dan ineens ‘ondermode’ genoemd; zo’n term waarvan je teennagels, gevoed door grenzeloze walging, zich als vanzelf beginnen op te krullen. Enfin, ik klik het linkje aan en daar zie ik allemaal goed gevulde onderbroeken. Ik durf te wedden dat in elke onderbroek een paar in elkaar gestoken sokken is gestopt, puur voor de suggestie, dat verkoopt nu eenmaal beter. Je kiest dan een modelletje dat je enigszins aanspreekt. Ik wil een heel erg standaard model. Dus geen brede elastische band met een merknaam erop gedrukt. Ook wil ik geen push-up onderbroek, hierdoor lijken je billen ronder en komen ook de familiejuwelen wat beter naar voren, zodat het groter lijkt; fijn voor de onzekere man.

Maar dan komt het allerergste! De maat van de onderbroek! Welke maat moet ik hebben? Welnu, ik heb een dikke reet dus ik heb maat… uhh dat weet ik niet. Ik weet niet welke maat ik heb! Dus ik kijk even in m’n onderbroeken in de kast. Blijkt dat die allemaal verschillende maten hebben. Sommigen zijn zelfs XXXL! Ja je leest het goed, tot 3 keer toe extra large. Maar andere onderbroeken geven enkel een cijfer op: NL 8 / FR 16. Dus ik ga eens de matentabel bekijken, even wat hulp met het bepalen van de juiste maat. Maar door wat voor soort MODENAZI is zo’n tabel in elkaar gezet? Je dient eerst onderzoek te doen naar allerlei verschillende modetermen alvorens je begrijpt wáár, je wélke maat moet bekijken. Kijk ik dan bij een matentabel van een andere online onderbroekenboer dan blijkt dat zij er een heel andere matentabel op nahouden. Bij de ene winkel heb ik XL en bij de andere heb ik het gigantische achterwerk van 4XL.

Hoe doen anderen dit? Ik zit hier met bonkende hoofdpijn, opgekrulde teennagels en kloppende aders op m’n voorhoofd deze irritatie weg te bijten. Mezelf vertellend dat het allemaal niks uitmaakt. Het maakt ook geen zak meer uit, ik ga morgen namelijk gewoon naar de Zeeman. Daar ZIE ik wat ik nodig heb, zonder matentabellen die je alleen nog maar verder verwarren.

Sinterklaas boos op KutBinnenlanders redactie

MADRID – Sinterklaas is boos. Sinterklaas is heel boos. Sinterklaas is nog niet ‘aantekening achterin het Grote Boek’ boos, maar wel ‘boze brief’ boos. Bovenaan de woedende brief, die hij vanuit Spanje gestuurd heeft, staat met grote dikke hoofdletters geschreven: “KUTBINNENLANDERS IS PUUR RACISME”. We citeren enkele sleutelpassages.

“KutBinnenlanders.nl is een blog dat suggereert dat het enkel om het puur Nederlandse volkse cultuurpessimisme te doen is, maar als je dan naar de samenstelling van de redactie kijkt, is vrijwel de gehele redactie blank. Dit wekt de indruk dat kutbinnenlanders enkel blank kunnen zijn. Persoonlijk vind ik dat een enorm racistische suggestie, en ik denk niet dat dat meer van de huidige tijd is. Kutbinnenlanders kunnen alle kleuren van de regenboog zijn, zeker niet alleen blank.”

Enkele alinea’s later: “De suggestie dat de redactieleden blank zouden zijn vanwege het zitten achter hun computers in omgevingen zonder al teveel zonneschijn, wil er bij mij niet in. Dat is puur goedpraten. Ik denk dat het hoog tijd wordt het beeld van de blanke Kutbinnenlander bij te stellen. Maak alle Kutbinnenlanders desnoods blauw, dan hangt er geen waarde oordeel meer aan. Nu ja, misschien nog voor de erven van Peyo.”

Tenslotte: “De Blanke Kutbinnenlander is écht niet meer van deze tijd. Het is hoog tijd dat we de Kutbinnenlander moderniseren. Ik boycot de Kutbinnenlander in zijn huidige verschijning, en als er niets aan gedaan wordt, zal ik dit jaar met Sinterklaas niet naar Nederland komen. Hoogachtend, Sinterklaas.”

De Dans

Je dromen lachen je uit
Als de allerslechtste mooie vrouwen
Die manisch onbereikbaar moeten blijven
Verslaafd als ze zijn aan jouw verlangen

Ze dansen rond het vuur dat schreeuwt
En wanhopig pogen de vlammen te likken
Maar toch nét ontweken, nét ontsprongen
En de dans blijft duizelingwekkend rond

Enkel het vuur, niet langer aan het hout gekluisterd
Dat lopend er in onvoorspelbare richting vandoor gaat
Zaait paniek want onbeheersbaar en ongeremd
En als motten in rotvaart op een kaarsvlam af

Zo zullen de dromen ook hun les wel leren
En op de hypnotische rattenvangermelodie
Keert het getij, de tafel, met de dans mee

En de dans blijft duizelingwekkend rond.

« Older posts Newer posts »

© 2026 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑