Aan het laden...Misschien krimpen ze al een beetje. De eerste dag al? Dat zou wel vlug gaan. In elk geval laten ze zich al minder hard voelen.
Ze hebben dan wel geen tanden, toch dwing ik hen door de zure appel te bijten.
Het doet me verder niets. Ik heb geen medelijden. Ze moeten weg, verdwijnen!
Misschien zijn ze binnen een week verdwenen, in het niets opgelost.
Op zo’n moment is het niets me nabij. Ik kijk er naar uit.
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.
Geef een reactie