Het lag meteen voor de hand, zo voor het grijpen. Ik bukte me echter niet. ‘Laat maar vallen’, dacht ik.
Ik ging het hoekje om maar kwam toch op mijn stappen terug.
Het lag er nog altijd. Ik stak de weg over niet zonder naar links (en naar rechts) te kijken. Auto’s rijden hier immers rechts.
Toen ik uitgekeken raakte op het landschap met paarden en maïs, bereikte ik de kom. Die was zo goed als bebouwd. Het stuk metaal voelde inmiddels warm aan in mijn zak.
Ik ben eelt, ben vaak belogen, maar ik ben een bewijs
dat wantrouwen zich niet met mij deelt
of als een kankercel zich naar binnen toe verdikt.
Vooroordelen bestaan bij verwachting dat het of hij wel zo zal zijn
Ik doe niet meer mee, heb me daar te lang in verslikt!
Ik wil in jou een vooroordeel
zien van iets goeds
Bespaar me leugens en maak het heugen van
het goede vooroordeel maar waar.
Ik verwacht van jou veel
Maak er alsjeblieft iets van waar
Ik ben al zo lang verzegeld in een kist van voor mijn dood
Ben begraven in het verleden en vecht me in het heden
op naar iemand die me met goed gedrag die kist uit trekt, afdroogt.
(refr.)
Je loopt een hoop te klagen en de kans teleur te stellen
Je bent jezelf te groot een schreeuwer en wacht te weinig af
Let nou op, ik deed net iets goeds, iets navolgbaar
Vis liever naar mijn complimentje en bespaar jezelf de laars ….
(refr.)
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Aan het laden...
Reactietjes