KutBinnenlanders.nl

Maand: juni 2023

Koning van Katoren (Hoe het ook had kunnen lopen (ZKV)

1971:

Stach: ‘Hallo. Ik wil koning worden.’
Ambtenaar: ‘Heeft u legitimatie?’
Stach: ‘Ja, kijk maar.’
Ambtenaar: ‘Ik zie dat u zeventien bent.’
Stach: ‘Ja, en wat dan nog?’
Ambtenaar: ‘Dan heeft u toestemming nodig van uw ouders.’
Stach: ‘Allebei dood.’
Ambtenaar: ‘Toch heeft u toestemming van ze nodig.’
Stach: ‘Maar hoe…? Oké, dan spring ik wel even van de Toren. Wacht effe. Zo terug. ‘

(‘Even’ later)

Stach: ‘Sorry, ik moet even op adem komen. Ah, komt ie weer. Hier: toestemming. In drievoud. Van mijn Drieëenheid: vader, moeder, inspiratie. ‘
Ambtenaar: ‘Hmm. Ja, in orde.

Majesteit, zal ik even een kopje koffie voor u halen? Uw voeten kussen? Uw achterste tongen?
Nee?
Brave koning!
Ik ga weer even verder met mijn werk. Roept u maar als u mij nodig hebt…

(Brave koning. Iets te braaf…)

Ja, volgende!
Meneer Terlouw?
Maar…
U was toch nog niet aan dit verhaal beg…?

Nee, laat u maar. U zegt?
U wilt koning worden? Ja, ik vrees dat…
Wie? Die jongeman daar.

Welke jongeman, zegt u?
(Wacht, misschien is er toch nog een mouw aan te…)

Vraagje, meneer Terlouw. Welke eisen stelt u aan koningschap…?

 

Matig tot licht?

 

Buurlanden zijn we niet geneigd te ervaren als vreemd. Hooguit lichtjes anders. Frankrijk echter heeft de laatste jaren een sterke ruk naar rechts gemaakt. De linkerzijde stelt er nauwelijks nog iets voor. Het land verwordt nu tot een quasi-nazi nationalistisch gezwel. Het meest  gebruikte woord aldaar is terroir. Het rijmt op urinoir. Doch dit terzijde.

Het oosten laat ik vaak links liggen. Het noorden ligt me na, net als het zuiden, helaas. Daar liggen mijn wortels.

Gisteren waren we op doorreis bij onze fascistoïde zuiderburen. Tegen het einde van de reis hielden we hier en daar halt. Telkens werd ik trillingen gewaar, alsof de motor van de auto niet wou stoppen. Twee keer deed ik de motorkap open. Geen enkel geluid in de motor noch trillingen. Ik bleef niettemin verontrust.

Vandaag melden de nieuwsmedia dat in het zuidoosten van Frankrijk de aarde heeft gebeefd, vijf en meer op de schaal van Richter. Aan de andere kant van het land, op gelijke hoogte, werden wij  dit gewaar.

(16 juni ’23)

 

Alles beïnvloedt alles

Zou jij niet hetzelfde doen?
of in elk geval ook vinden
Zou jij in dezelfde situatie
de rode draad anders verbinden?

Het leven lijkt een chaos
en je moet iets met ervaring
Ben jij nie wijs tussen Utrecht en Laos
Altijd gevolgen, soms niet gering.

Daarom hebben wij normen
En alles heeft zijn waarde
Alles beïnvloedt alles
dus ook de mitsen en de maren
Het is nog steeds niet perfect
en het meeste heeft ook nare gevolgen
Wat niet duwt dan wel trekt
Wat er ook gebeurt, ze zullen ons niet sparen.

Ik zei ooit tegen jou dat God
het verband was tussen alles wat gebeurt
en ook al hoop ik dat dat niet zo zot is
Er zijn ook uitkomsten in bloed gekleurd.

Het meeste wat gebeurt is niet zo leuk
en toch proberen we ernaar te handelen
Ermee om te gaan de kwade reuk
Niet weg te rennen, maar ernaast te wandelen.

(refr.)

Dit is maar een liedje, bedenk je
Te kort om alles te verklaren
Alleen geheel je leven kan dat misschien
als je gegund is de nodige jaren.

(refr.)


 

Andermans ellende (in een Brabants dialect)



Hedde da geheurd? Die man leef mè een gebroken hart
En ’t zal vast nie zo erg zèn
want hij leup nog altied vrolijk rond
Na ja, nie vrolijk, maar ge zult er vast nie dood oan gaan
Wat mij betref meugen alle vrouwen met een ruimteschip noar de maan.

Ken de andermans ellende?
En dat dat ok nooit wende
andermans ellende.

Hedde da begrepen? die vrouw hèt gjin gebroken poot
Ze hèt iets wa je nie kunt zien en d’n dokter dus ok nie
Ik hè tenminste ’n zeer hoofd en m’n lever gao eerder dood
Ik nie, maar ik drink d’r gin pilske minder om, nee nie!

(refr.)

Jao, die zanger hèt geliek, maar ik leef liever een leuker leven
God is ondoorgrondlijk, maar ik gef mezelf ok nie zo bloot
D’n ander kin we wel wa schelen en sommigen niet mar even
Maar ik persoonlijk rij mijn lichaam zelf wel naar de schroot.

(refr.)

 

Aan of uit elkaar?

 

Beiden waren samen gevallen. Ziet u, Nederlanders, dat betekent niet hetzelfde als samengevallen, al ontgaat dit verschil velen onder u. Beiden, de fietser en de fiets lagen uit elkaar gespeeld.

Er kwam een politiewagen aangereden, al was er van een aanrijding geen sprake. Al snel kwam ook een ziekenwagen, en dus geen zieken wagen weet je wel, er aan. De fietser verdween in de scanner in het ziekenhuis. Bleef de fiets dan verweesd achter?

Het incident had plaats gevonden voor het huis van de fietser. Zijn vrouw was er dan ook vlug bij, niet blij maar ongerust. Zij ontfermde zich over de fiets.

Sneller dan de eerste minister enkele dagen later, verliet de fietser nog dezelfde avond het ziekenhuis. Want ook Alexander de Croo en zijn fiets waren samen gevallen.

Het is tijd dat iemand eens onderzoekt waarom die Hollanders spreken van sjofel miedia, alsof ze geen Nederlanders meer  zijn die gebruik maken van sociale media. Doch dit terzijde.

 

Nergens thuis



Er was geen twijfel in mijn hoofd
Nu kon ik gelukkig zijn
Ik hoefde niet meer op de vlucht
Het nieuwe zou mijn haven zijn.

Het was even wennen aan het huis
taal, klimaat en omgangsvorm
Maar ik zou er eindelijk weer voor gaan
Ik zou het midden zijn waar de groep aan klit.

Niemand, niemand, niemand
Niemand is ooit nergens thuis.

Zonder gelukkig zijn is een mens nooit thuis
Kinderen voelen dat haarscherp aan
Met volwassenheid komt rede
maar een brandmerk blijft onzichtbaar op je voorhoofd staan.
Er is nog de angst die me beklemt
van een oorlogshouding dag en nacht
Altijd spiedend, altijd klaar
om de strijd met geesten wanhopig aan te gaan.

(refr.) 2x

Jij hebt nooit nagedacht
hoe het was voor mij, jij die nog als laatste lacht Brug
voor de schim die ik achterna zat
En zo te zien ben je nog steeds geen spat veranderd.

Ik kijk met woede achterom
naar die geest die me nog steeds achterna zit
droom van wurging en het vuurpeloton
maar wat gebeurt in het verleden, dat verjaart.
Het ging ook nooit voorbij
een zwart verleden bleef als een eksteroog
Toch blijf ik spitten in de grond
op zoek naar klei en modder die me dragen wil.

(refr.) 6x

 

© 2024 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑