Aan het laden...Ze zei dat ze van hem hield
En dat ze dat ook voelde in hart en ziel
Maar hij, die verbaasd en uiteindelijk rood van woede
Maakt het uit dat hij niet vertrouwde wat zij voelde?
Natuurlijk voor het beantwoorden van zo een omhelzende conversatie
Met een ‘ik hou ook van jou’ in precies dezelfde situatie…
Zoveel draait uiteindelijk om liefde
Zoveel draait uiteindelijk om liefde…
Natuurlijk had hij ook weinig vertrouwen omdat het hem niet genoeg
was gegeven in zijn leven en door tevelen afgewezen
Waardoor hij uiteindelijk, door teveel onzekerheid en te weinig zelf-respect
Niet meer verwachtte wat mensen doorgaans in elkander aantrekt.
(refr.)
Zo werd het niks en dat vond ze, ondanks dat ze het eigenlijk nog steeds vond van hem
Het viel in alles te bespeuren, zelfs in zijn van onzekerheid druipende stem
Elke keer dat ze hem zag, dacht ze aan hoe het had kunnen zijn geweest
Als hij de liefde ook had kunnen voelen net als haar en in die geest.
(refr.)
Om liefde (Herschreven)
Het interview (het vervolg)
‘Soms heb ik de neiging vooruit te schrijven op de feiten. Nou ja, feiten. Eigenlijk schrijf ik gelijklopend met sommige mogelijkheden. Nee, ik ken niet altijd alle mogelijkheden maar toch altijd wel een paar. Die al dan niet een feit worden.’
De interviewer knikte. Hij leek geboeid. Hij had dan ook wijsbegeerte gestudeerd. ‘Nou, en?’
‘Wel, onlangs wou ik me inhouden, de tijd stoppen en wachten op de feiten. Echter, ik was mezelf niet de baas en heb gegokt, vulde een versregel alsnog aan. Ik wou haast mezelf vervloeken, zo’n haast.’ Hij zweeg. Hoorde hij diep van binnen zichzelf vervloeken?
De interviewer zweeg op zijn beurt. Hij dacht dat de dichter worstelde. Met een demon. De dichter had zijn gedachten geraden en gelezen.
‘Niets demon, vriend. Dankbaarheid. Ik had namelijk juist gegokt. Ik hoefde het gedicht niet te dumpen. Het staat er, helemaal. Zie je, een gedicht moet kloppen’.
Reactietjes