Gazetten, ze zeggen, ga zetten zetten
Met menig maaiveld maak je korte metten
Maar och, gazonnen, ga toch zonnig zonnen
Met gezapig gras geraken we niks begonnen

En storende sprieten, die torend uitschieten
Die duwen we diep in dikbeboste grieten
Dat zij zich maar prompt en parmantig voortplanten
En kruiperig buigen naar ons, Koningen Klanten

Zo zaait er zorgvuldig het zorgeloos zaad
In hoogdravende harten het wortelend kwaad
Vruchteloos wroetend woelt hij woelig voort
Zijn zuchtende wortels zijn wankel geboord

Dan dorren de dagen, de herfst laat zich horen
Fluks scheidt men heel kundig het kaf van het koren
Geknakt knakt de knakker een snakkend laatst blad
En door met zijn spruit, die hebben we nog niet gehad.

 
René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en kattenpapa van een Gentse terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !