Dat het toch
zo verdomd veel
lijkt
Op die wereld
en die tijd
waarin
Een iets andere
zon scheen en
andere honden
blaften en andere
uitlaatgassen stonken
De slager
andere plakjes
worst gaf aan
andere kinderen
De straatnamen
die echt geheel
anders klonken
wanneer ik ze las
En dat ene pad
dat ik nooit meer
in hoef te slaan
En waarin geen
zekerheid is of er
nog iemand boter
op een eierkoek
smeert
Hoe ik in hier,
waar alles anders is,
beland ben?
De weg terug
is kwijt
En zwijgend
verwijder ik dan maar
je niet meer geldige
telefoonnummer.


Geef een reactie