Bij mijn aankomst in Thailand stond ze daar op de luchthaven van Udon Thani wat een mooie vrouw.

Dan sta je daar in een land dat je 2e vaderland gaat heten Thailand.

Ik zat al snel achter op haar scooter en ze raasde mij van de ene vriendin naar de andere om mij aan hun voor te stellen.

Dat scooter rijden in Thailand deed mij weer echt aan mijn jeugd in Eindhoven denken.Je raast hier net zo makkelijk met 70 km per uur door de straten en nergens geen aparte scooter of fietspaden,je moet hier gewoon als een kwajongen rijden erg goed opletten hoe de Thai rijd want het is Linksverkeer dat wel.De thai zegt gewoon de weg is er voor iedereen .Veel hebben nooit een rijbewijs behaald dus die scheuren maar raak.Een helm op das verplicht maar de controle hier op is niet optimaal.Krijg je soms een bon voor het dragen van geen helm dan kost dat je in euro ongeveer 4 eur maar het betekend ook dat je gewoon door mag rijden want die bon is bewijs dat je betaald hebt dus mag je die dag zonder helm rijden als je dat bonnetje maar laat zien.Je ziet hier kinderen van 8 jaar die soms met 4 personen op de brommer naar school rijden en niemand die ze op de gevaren wijst .In een jaar tijd gebeuren er hier 91.000 ongelukken Waarbij dan 13.000 doden  vallen en 45.000 gewonden.

Ik heb voor de zekerheid mijn Nederlandse rijbewijzen hier snel verwisseld voor een Thais scooter en auto rijbewijs en de politie vind dat geweldig een westerling met een Thais rijbewijs dat waarderen ze goed.

En meteen vroegen ze overal of ik wat wilde eten ,want eten doen ze gemiddeld in Thailand 4 a 5 keer per dag.Je moet dus niet verbaasd zijn als je ziet dat een Thai s,morgens op nuchtere maag al direct een flink bord
noodlesoep eet. Ofje ziet een Thai smorgens vroeg al een bord met rijst eten,ze mengen er dikwijls wat bladgroenten doorheen en weinig vlees.Sommige groenten plukken ze gewoon van een boom in hun eigen tuin of in de tuin van de buren das heel gewoon.

 
Lowy Cremers
Lowy Cremers
Lowy Cremers (1940) heeft een bewogen levenspad gekozen dat van kwajongensstreken in Eindhoven naar de wilde vaart leidde. Hij heeft de hele wereld gezien, is café-eigenaar geweest, is bij spannende misdaadzaken betrokken geweest, heeft een museum voor opgezette honden beheerd, heeft altijd dwars de kont tegen de krib gestoten, is door honderden vrouwen bemind geweest en leeft nu met de liefde van zijn leven in Thailand. Op KutBinnenlanders.nl verschijnt tweemaal wekelijks zijn levensverhaal.