KutBinnenlanders.nl

Dag: 27 augustus 2009

Ingezonden brief Jan Schellekens in de Koerier van 27-8!

Een kleine waarschuwing vooraf: voor zover bekend bij de redactie is onderstaande brief authentiek. Bron: De Tilburgse Koerier. We houden hier wel van een lolletje, maar het schijnt zelfs op Traverse briefpapier te zijn ingestuurd, dus we vermoeden dat dit van de echte Jan Schellekens zelf is. Ter verduidelijking van de eerdere actie: ik heb niets tegen Jan. Ik heb iets tegen de tegel die Jan kreeg, en daarom iets tegen de jury van de Walk Of Fame. Daarom ook neem ik hieronder Jan’s brief integraal over.

Reactie van zwerver Jan Schellekens Hallo beste lezers, Mag ik misschien even reageren op wat jullie zoal over mij schrijven? De laatste weken lees ik heel wat verhalen over mezelf, geschreven door mensen die mij niet persoonlijk kennen, maar die wel al meteen een mening klaar hebben. Aan die mensen zou ik heel graag mezelf eens voor willen stellen. Mijn naam is Jan Schellekens alias ‘Halve euro’. Ik ben 64 jaar en ben van plan om wel 110 te worden! Ik woon samen met 23 andere personen in een pand in de binnenstad. Ik krijg daar een kleine 200 euro per maand waarvan ik alles moet regelen: douchegel, shampoo en shag, het ziekenfonds moet betaald worden en ik krijg nog 5 euro zakgeld per dag. Als er aan het eind van de maand dan nog wat centen over zijn, koop ik meestal een cd’tje, maar het venten zit me in het bloed dus probeer ik die meestal al gelijk weer te verkopen. Ik ben dan geen oplichter, ik koop bijvoorbeeld mijn cd voor 10 euro en verkoop hem vaak nog voor onder de 5 euro. Ik ben gewend op deze manier te leven. Het is een gewoonte van me. Ja, ik gebruik drugs, al minimaal veertig jaar van mijn leven. Hoe kon ik ook in mijn jonge jaren weten dat ik er nu zo voor zou komen te staan? Zeg maar eens eerlijk, wie heeft er nou nooit wat uitgeprobeerd in zijn/haar jonge jaren? Een sticky, een pilletje, liters alcohol en noem maar op. Waarschijnlijk hebben de meeste mensen het er goed van af gebracht, alleen ik ben er aan blijven hangen… Tja, je kunt de tijd niet terugdraaien en ik ben door het harde leven wat ik erdoor heb geleid, geworden wie ik nu ben. Ik ben vergeetachtig aan het worden en door mijn lichamelijke en geestelijke gesteldheid loop ik niet altijd netjes in de lijn zoals van mij verwacht wordt, maar ik doe nooit iemand kwaad. Meestal ben ik zeer beleefd, behalve als men gemeen is tegen mij. Dan kan ik ook weleens een keertje schelden of mezelf in het nauw gedreven voelen. Ik vraag om een halve euro. Krijg ik die niet, dan vraag ik het aan de volgende. Dit is mijn manier van leven en ik ben daardoor bekend geworden in Tilburg. Dit heb ik niet bewust gedaan. Dit is gewoon gebeurd. Mij boeide het eigenlijk niet zo dat ik bekend ben geworden. Het levert wel eens leuke dingen op als de media of studenten mij opzoeken. Voor een kort vragenrondje krijg ik dan meestal een shagbuil of een kleine bijdrage. Mensen komen zelf naar mij toe. Ik zoek hen zelf niet op.. Over de tegel is ook een hele discussie gaande. Heb ik hem nou wel verdiend of niet? Ik ben een bekende Tilburger, Tilburg heeft op mij gestemd. Ik heb een eigen hyves met wel 1132 fans! Omdat ik ben wie ik ben… Ik wil jullie laten weten dat ik niet zelf om de tegel heb gevraagd. Ik wist trouwens lange tijd niet dat ik die zou krijgen. Ik was het – denk ik – vergeten, want de begeleiding heeft me er toch meer dan eens op gewezen, zegt ze. Ik voelde me wel vereerd toen ik de tegel mocht onthullen, maar mijn naam is verkeerd geschreven, er miste een ‘s’. Gelukkig maar dat die ex-nachtburgemeester van Tilburg een grandioze oplossing ervoor heeft bedacht. Ik was er zelf nooit op gekomen. Mijn hartelijke dank daarvoor. Ik hoop dat ik u met deze brief wat heb kunnen uitleggen over mijn situatie en ik zou het prettig vinden als mijn medemensen wat milder op me zouden reageren. Gelukkig heb ik een dak boven mijn hoofd en drie keer per dag een maaltijd en krijg ik uiterst goede zorg van de mensen hier. Ik hoop dat dit altijd zo zal blijven. En ik hoop dat jullie mij daarbij wel ondersteunen, zodat, mochten u of uw dierbaren voor de verrassing komen te staan waar ik 40 jaar geleden voor ben gekomen te staan, er altijd hulp is en men, ondanks mijn verslaving, goede zorg krijgt. Want geloof mij, het gevaar ligt op de loer met alle nieuwe chemische drugs die nu door (vooral) de jongeren uitgevonden worden. Zij kunnen zomaar opeens ook verslaafd zijn en hulp nodig hebben. Niemand ziet graag zijn dierbaren in de goot, verslaafd of niet verslaafd. Een onwaardig bestaan gunt een gezond mens niemand. Tenslotte ben ik ook gewoon mens. Wel verslaafd, maar ook ik mag er zijn en daarom alleen al ben ik uniek. Net zoals ieder mens uniek is en dat ik toevallig die tegel heb gekregen, dat kan ik ook niet helpen. Jan Schellekens, Tilburg

 

Knipplak: Weblogs zijn springlevend en gaan heel oud worden

Hierna is het gedaan met dat gedweep met Bertje Brussen hoor. Hij heeft tenslotte ook een eigen website! Of het moet zijn dat-ie bij ons aan boord wil komen om zo af en toe zelf wat door te plaatsen, dat moet-ie zelf weten. Iederéén is welkom bij ons. Enfin, hieronder even weer iets lezenswaardigs van zijn hand, dat we, gezien de slotzin ervan, lekker ongevraagd doorplaatsen. Overigens blijven wij wél graag een schaars bezocht, niet-initiërend en eeuwig onbetekenend blog, als het even mag. Ok?

P.S. Brussen heeft de éér: dit is het 750e bericht op onze site.
Continue reading

 

af (plus kaft boekje!)


En omdat ik zo blij ben trakteer ik vandaag! Nee, niet op champagne, kom zeg, het is uiteindelijk maar een kartoenbundeltje he. Nee, ook niet op bier. Nee, geen beschuit met muisjes. Nee, geen gebak. Kom, laat die lip niet zo hangen: ik trakteer dat u allemaal alvast een blik mag werpen op de kaft van mijn boekje! Jaja, u wordt verwend vandaag! Mag ook wel weer eens een keer. U moet zelf nog wel even op Lees meer klikken. Dat ga ik niet voor u doen hoor. Kom zeg, dan zou het hek van de dam zijn – het spreekwoordelijke hek dan he.

 

© 2021 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑