KutBinnenlanders.nl

Maand: juli 2009 (Page 1 of 5)

De nieuwe ‘webcomics’


Van tijd tot tijd spreek ik nog wel eens iemand die weet dat ik destijds me heel druk maakte om webcomics. En waarom ik daarmee gestopt ben. Zelfs met tekenen altogether. Als ’t zelf een tekenaar is, pas ik een beetje op mijn woorden. Het zijn gevoelige zieltjes, die krabbelaars. Maar bij niet-tekenaars kun je ook niet doodleuk uit ’t niets aan komen zetten met filosofische beschouwingen dat striptekenen feitelijk visueel schrijven is. (Klik de link en ge weet wat ik bedoel, good lord, dat ik nog ooit dergelijke reuzenlappen tekst las op internet..) Mijn moeienis aan het fenomeen webcomics was dat feitelijk iedereen op die manier, van nog-nooit-getekend tot überprofessionals, zijn of haar gedachten kon uitdrukken in tekst én beeld. En dat communiceert als de tyfus. Dus in het belang van vrijheid van meningsuiting waren webcomics een interessant fenomeen. En toen gingen opeens allemaal striptekenaars feitelijk gewoon krantenstrips met melige grapjes online gooien en was alle lol er voor mij af. Er werd niets gecommuniceerd, niets gedaan met de mogelijkheden van het medium. Sequentieel en visueel je geschreven boodschap versterken, dat was aan de horde verse webcomics-tekenaars niet besteed, soit. Niet dat ze geen mooie of leuke dingetjes maken, dat zeg ik niet. En u zult me ook niet horen over dat de meesten steeds korter van stof worden (cartoons zijn snel scoren natuurlijk vergeleken met een dertigpagina-verhaal).
Zonder het communicatieve element zag ik geen enkel heil meer in webcomics. Ik heb sindsdien zaken als muziek en filmpjes – en godbeterd zelfs flauwekul als Twitter – zo een beetje zitten volgen, hopend op dat éne soort uiting dat op zou komen zetten waarmee een qua communicatieve mogelijkheden zo rijk medium als het internet eens benut werd voor het vrije debat, maar neen. Ik word echter blijer en blijer van weblogs en nieuwssites-met-reacties. Fuck you dat ze ‘dood’ zouden zijn. Ik werd er eergisteren al blij van omdat Godwin inmiddels zeldzaam lijkt te worden maar ik zie op een aantal plaatsen toch een interessante andere vorm van visueel uitdrukken gebeuren.
Zoals in de reacties bij dit stuk. Jatterdejat:

@xzaz2 | 30-07-09 | 15:58
Wat wil je doen dan?
mutsvandeweek.web-log.nl…
www.waterbodem.nl… kapotte_stofzuiger | 30-07-09 | 16:04

Ik denk dat u na die enorm lange inleiding al wel snapt waarom ik hier vrolijk van werd. No further comment.
web.mit.edu… www.appelogen.be… denbell.files.wordpress.com… www.1grit.nl… studenthacks.org… blogs.walesonline.co.uk…

 

Geen Godwin ??

Goed. Wie een beetje in de gaten heeft gehouden wat ik de laatste jaren zoal qua meningen erop na heb gehouden – er zal er allicht ééntje onder u zijn, ergens, daarachter, in een hoekje, pindakaas uit het potje aan ’t vingeren – weet dat ik naar uw Zuiderburen ben gevlucht. En dat dat is omdat ik spuugzat werd hoe het er in KutBinnenlandië aan toe ging. Nog niet eens zozeer door de Brave Jongetjes In Het Haagsche Pluche. Neen, die hebben mij niet uitgerookt. Ik ben gegaan om u, burgers. Om de meesten van u, en uw actieve (minderheid) of passieve (meerderheid) bijdragen aan de verdwijning van onderlinge solidariteit. Het ‘samen’ in de samenleving was al tien jaar harder en harder aan het eroderen. Het is meer en meer ‘ikke ikke ikke’ en als u het maar goed heeft, kan desnoods iemand voor uw deur zijn been breken, het zal u niet kunnen schelen. Dat was in ieder geval zo ongeveer de redelijk gemiddelde impressie die ik van KutBinnenlandië had ruim een half jaar geleden. Democratie is een goed van ons allen, daar moeten we vrij over blijven discussiëren, om blijven geven, en elkaar in die debatten niet doofstom te lijf gaan maar ieder de vrijheden gunnen die je zelf ook geniet – je vrijheid houdt immers op waar die van een ander begint. Da’s punt één.
Enfin, u kent wellicht ook het welbekende verschijnsel van online discussies: duurt-ie lang genoeg, dan komt er vanzelf ergens een Mike Godwin. Da’s punt twee. U kunt zich dus voorstellen dat ik opkijk van een recente internet-discussie, waar niet alleen helder, relatief respectvol (het blijft wel het internet natuurlijk), relevant (het gáát over vrijheden !) en zónder Godwin gediscussiëerd wordt. En nee, dit is niet op een of ander wereldvreemd filosofenforumpje, het is bij weinig onbekende web-buurman Bert Brussen.

Die postte namelijk een oproep om een man op te sporen die een fotograaf-op-straat (die ‘m, saillant detail, niet eens in eerste instantie op de kiek zette, schijnbaar) bespuugde en daarna (inmiddels wel op de kiek gezet) een paar forse koptieten bezorgde. Check die discussie onder Bertje’s oproepje dan ! Vrijheid, fatsoen, recht, plicht, alles passeert in niet bepaald ingehouden bewoordingen de revue. Met bronvermeldingen, uitleg, discussie, en vooruit, hier en daar wat moddergeslinger maar allee. Ruim tachtig reacties.. en (*kuch* ja dat had ik daar zelf ook al geroepen, dit stukje is een uitbouwsel van die reactie *kuch*) géén Godwin ! Vervolgens pakt Bertje Brussen nog even de halsstarrige anti-persvrijheid verdediger op diens hypocrisie aan en hoppa, meer leesplezier ! En lookie, lookie, lookie – 33 reacties op het moment van schrijven en nog áltijd géén Godwin ! Al ZES UUR DISCUSSIE en nog geen arm in de lucht ! Gullie wilt toch niet gaan beweren dat Nederland langzaam maar zeker weer een leuk landje begint te worden zekers ? Oh nee wacht, dat rookverbod is er nog, de geprivatiseerde zorg, de overheersing van religieuze belangen in de politiek…. Maar toch. Ik zou dit zomaar als een glimmertje hoop kunnen gaan beschouwen. Alhoewel ik meteen de Wet van Mirck postuleer: wedden dat Jeroentje gaat zeggen dat als een lange internet-discussie zowaar beschaafd verloopt, dat ’t door het ziekelijk vriendelijke Twitter komt ?

 

KutBinnenlanders.nl: nu met nog meer naakt!


Waarom? vraagt u zich wellicht af. Wellicht niet. Misschien dacht ik dat u het zo wel zou willen. Zo’n kale lijst met links is ook niet alles. Misschien hoopte ik wel dat het de schrijvers van deze site, allemaal viespeuken namelijk, weer terug zou lokken, want op een enkeling na is het hier erg stil geweest! Misschien wou ik ze gewoon eens op een rijtje zien. Hoe dan ook, al die tegeltjes die de diverse bloggers hier over het afgelopen bijna anderhalf jaar geplaatst hebben, waren al beschikbaar via het bannertje links beneden onder het menu. Maar dan kreeg u dus een lijstje met links en moest u ze een voor een aanklikken. Misschien was het dus ook om RSI-klachten van onze lezers te voorkomen. Hoe dan ook, de tegeltjes hebben hun eigen weblog! Dus u kunt ze zelfs rechstreeks met een RSS-feedje volgen enz. Ja, uw webmaster is vandaag heel lief voor u geweest. Oh, en toen ik toch bezig was, heb ik meteen hetzelfde maar gedaan voor Probeersel.

 

Doggystyle


Vooropgesteld, dit gaat niet over seks. Zelfs niet mét dieren. Of tussen dieren. Vooropgesteld, ik smul doorgaans van de stukjes van Paddy op Pantzerfaust. Als u ‘m nog niet las, ga dat eens doen. Vooropgesteld: ik heb helemaal niets tegen honden. Ik deel andermans mening over honden-eigenaren echter wel vaak. Vooropgesteld, ik heb hardop gelachen om de volgende paar zinnen, die ik schaamteloos van Paddy jat (wellicht helpt ’t dat ik hem credit en het daardoor onder citaatrecht valt of zo). Het leven van hondenbezitters staat ondertussen in het teken van uitwerpselen opruimen, kapot gekauwde bankstellen vervangen en tevergeefs commando?s blaffen. Je zou zeggen dat hondenbezitters behoefte hebben aan tijdschriften waarmee ze even helemaal kunnen wegdromen van een andere bestaan, maar nee hoor: de momenten die de hondenbezitter voor zichzelf heeft, vult hij blijkbaar het liefst met lezen in een hondenmagazine. […] Misschien dat er daarom ook zo weinig kattenbladen zijn. Katten gaan hun eigen gang. Die hebben niemand nodig. […] Het is dat ze er toch zijn, die mensen, maar anders was het ook goed. De kat is een opportunistisch beest. Maar over opportunisme lezen we liever niet. Voor adverteerders is het evenmin interessant. Vooropgesteld: ja, zoals veel creatieve, vrijdenkende en redelijke mensen (observatie, geen regel) ben ik eerder een katten- dan hondenmens maar ik geef net zo makkelijk iedere hond die niet op het punt staat mijn keel open te rijten liefde en aandacht als die in mijn buurt is. Opgegroeid met een kat, dan krijg je dat onafhankelijke opportunisme immers. Noem mij een dierenliefhebber, noem mij een vierpotenhoer, maakt het mij uit.

Dat alles stel ik vast voorop, op handen en knieën als u het plastisch wilt hebben. En dat wilt u, want u bent op KutBinnenlanders punt nl. Zo, daarmee hebben we de seks alsnog even gehad. Komen we nu uit bij wat ik jammer jammer jammer vind aan Paddy’s recente stukje over een hondenlifestyle-magazine.

Feitelijk heb ik ’t grootste probleem met de onderwerp-keuze. Als je dan toch een hondenlifestyle-magazine wilt aanpakken als symptomatisch voor hondenlifestyle-magazines, pak dan de ergste aan. DOGStoday is niet de ergste. Ik heb me niet uitvoerig in het onderwerp verdiept maar als frequent bezoeker van dierenwinkels – een van mijn katten heeft speciaal voer nodig anders krijgt-ie blaasgruis en dan dreigt de vrouwelijke dierenarts moeiteloos met het verwijderen van zijn piemeloosje wat ik als empatische man uiteraard kost wat kost wil voorkomen – loop ik ook tegen die bladen aan en de ergste die ik ooit onder ogen kreeg, heette WRAF. En omdat ik van tijd tot tijd een vrij masochistisch lezer ben, nam ik eens een exemplaar mee. Het toeval wou dat op de kaft daarvan Bridget Maasland ook sierde, met euren hond. Dit was allemaal toen ze zoveel mogelijk aandacht voor Dutchpuppy probeerde te krijgen, … tsja wanneer de laatste jaren eigenlijk niet ?? Wacht. Dat is nu ook weer. En WRAF deed dat dus al echt goed een jaar geleden of zo al dus.

Leg ze even naast elkaar en je ziet wat ik bedoel. DOGStoday vs WRAF. “Het lifestyle magazine voor jou en je hond” vs “Lifestyle magazine voor baasjes”. Wraf heeft alles wat DOGStoday heeft: platte, onkritische interviews met BN-hondbezitters, truttigheid, verbazingwekkend tenenkrommende teksten, hondenhoroscoop (lijkt me een inkopper voor ieder van die bladen immers – een hondenpuzzel, hondenstrip, of voorspellingen van het hondenweer kosten al meer bedenktijd) en het schokkend grote aantal pagina’s (DOGStoday telt 82, WRAF weet er 200 te vullen – heus !!!). En een snelle rondsnuffel op Google leert mij dat DOGStoday óf geen website heeft, óf dat-em toch niet snel gevonden is. WRAF heeft dat wél, uiteraard. En WRAF heeft nog meer prachtigs. Panoramische mode-foto’s van mooie mensen en hun in allerlei assesoires uitgedekte honden. Sowieso staat bijna de helft van het blad vol van zaken waarvan u kort ervoor nog niet wist dat u en uw hond het al die tijd, primitief als u leefde, moesten ontberen. Kleding-, interieur-, gadget-, website- en nog net geen restaurant-tips voor u en uw hond. Want u en uw hond zijn hip, ademt het blad u toe. Hip, hip, hip, hip keft het zachtjes door uw wapperende haren als u de bladzijde weer omslaat van dit adembenemend vormgegeven prachtblad. Ze worden notabene gebacked door ShowNieuws for crying out loud !

Zoals vermeld, ik kan nogal een masochistisch lezer zijn. Bovendien schoof ik toen wekelijks aan bij een groep zeer intelligente mensen – uit die groep is zelfs deze website ontstaan – en regelmatig bracht iemand van ons, niet zelden ik, een dergelijk tenenkrommend blad ergens vandaan mee, zodat we allen erin konden bladeren en eens smakelijk lachen. WRAF was daar een é-nor-me hit. En ik ‘wou’ er destijds iets ‘mee’. Maar ja. Toenmalig nog drukdrukdruk met nachtburgemeester-gedoe en weet ik wat. Tenslotte heb ik ’t op de post gegooid naar Petertje Breedveld, waarvan ik vermoedde dat hij het op z’n minst erg kon waarderen, en wie weet er zelfs nog wel een machtig lache stukje over zou schrijven. Heeft-ie niet gedaan, en tsja, ik ook niet. Paddy nu wel, maar dan dus over DOGStoday. Zo, zo, zó jammer, Paddy.

Ik wil maar zeggen.. Paddy, dit is beneden je klasse. Beetje iets trappen dat nog nauwelijks op vier poten kan lopen. Wie een stok zoekt om enz. Ik begrijp het wel: Unum castigabis, centum emendabis as the man says. Maar zet dan je tanden in een stevige bouvier in plaats van een pasgeboren keffertje. Een haastige hond werpt blinde jongen, jeweettog.

 
« Older posts

© 2021 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑