Ik denk diep na, maar denk terug
aan wat ik hier net voor dacht
En besef wat ik niet had verwacht
de gedachte was ouder geworden
en mee veranderd in gedeelde tijd
Ik zucht, ik heb in die korte momenten
veel, heel veel gedachten overleefd.
Want het was een donkere gedachte
die met de zon zoekende ging
op zoek naar licht in wat ik haar bijlichtte
met de helderheid van nu
Zo kun je veel van wat je denkt
meenemen uit een zwart verleden
en jezelf kracht bij zetten
met wat je toen nog duister leek.
Zo ziet de nacht er anders uit
wanneer je haar terug ziet bij zonlicht
Raak je wakkerder in het midden
van wat je toen nog zag als nacht
Gevaren lijken zachter van aard
als je haar in de ochtend terug opwacht.
Bij helder daglicht
Het kind in het badwater
Al te vaak beperken flats zich tot een badkamer met douche. In hotels is het niet anders. Het ligbad verdwijnt stilletjes langs een achterdeur. Daardoor gaat veel verloren. En niet alleen het kind.
Nou goed, het bespaart water maar inzichten en belangrijke gedachten, ontstaan wanneer de mens naakt in het water ligt van een badkuip, krijg je niet onder de douche. Daar zing je hooguit.
Zo zal het onderzoek nooit meer opschieten. Het politie-onderzoek. De wetenschap. Het kunstzinnig onderzoek, wat men inspiratie noemt.
Dra zal de mensheid gedoemd zijn haar eigen middelmaat als maat te aanvaarden en zich erbij neer te leggen. Op droge grond.
Marc Overmars wil af van grensoverschrijdend gedrag
Marc Overmars laat ‘het hoofdstuk Ajax’ achter zich, waar de voormalig directeur voetbalzaken de samenwerking verbroken zag wegens tal van klachten van vrouwelijke personeelsleden. Hij belooft in zijn nieuwe rol als sportief directeur bij Antwerp zonder grensoverschrijdend gedrag aan de slag te gaan: ‘Ja, weet je, dat doe je gewoon niet, vind ik. Dat je ergens start en je meteen onbehoorlijk gaat gedragen. Dat kan je echt niet maken. Eerst even fatsoenlijk inwerken.’
Op de vraag of het starten in een nieuwe rol buiten zijn eigen landsgrenzen in feite ook niet grensoverschrijdend was, zei Overmars enkel: “Oh shit, daar ga je al.”
Upgrade

Brief uit de hemel
Vanmiddag ontvangen brief uit de hemel:
uw verzoek tot toegang is bij deze verleend
U wordt verwacht na overlijden
Twijfel niet, dit is welgemeend!
Na afgifte van lichaam en adem
kunt u zich melden bij ondergetekende
U krijgt een goed plaatsje, alles inbegrepen
En al dat overige wat voor u veel betekende.
Met handtekening van de zich noemende: God
PS: u mag uiteraard wachten op een beter aanbod…
Alle ellende en daarbij horend verdriet
Bij ons kunt u rekenen op genezing
Onze beste engelen zijn hiervoor aanwezig
Veel wordt overigens al bereikt met ontvlezing
Nergens anders is het zo goed geregeld
Mocht u nog twijfelen, het kost werkelijk niets
Het definitieve antwoord op Nietzsche en Hegel.
(refr.)
Het is overigens mogelijk dat u zich gaat vervelen
maar geen zorgen, dat duurt hoogstens na eeuwig
Het is inderdaad waar: geen drama en u kunt niet mailen
ook niet aan vergankelijkheid onderhevig…
(refr.)
Jefke in de Blokker
De ogen mogen wat
Het onmogelijke en het onooglijke ontmoeten elkaar net niet in de belastingvrije zone van een luchthaven. Het zou ook een stationscafé kunnen zijn. Beiden zijn ze onderweg, ja zelfs ergens naartoe.
Ze herkennen elkaar vaagweg, groeten heel even en gaan dan hun weg verder. Ze hebben elkaar niets te vertellen. De eerste heeft geen leven, de tweede wel maar het stelt nauwelijks iets voor.
Ze gaan gekleed in eendere kleurloze ja zeg maar grijze confectiepakken, dragen een wit hemd en een gekleurde dag. Hun schoenen zijn gepoetst.
Hier zitten ze, elk aan een tafeltje, koffie te drinken, in afwachting dat hun vlucht vertrekt.
Wie weet nemen ze eenzelfde vlucht. Wie wil dat dan wel weten?
Zelfgesprek
Een mens spreekt niet vanzelf tot zichzelf. Iets zit hem of haar dwars.
Als een mens vreugde kent, houdt hij of zij die niet voor zichzelf in een besloten gesprek met zichzelf. Het is tobben als een mens tot zichzelf spreekt.
Of effe checken.
Als de mens creatief is, d.w.z. schept, heeft hij of zij nood aan zelfreflectie. Dan spreekt zo’n mens in en met zichzelf om te zien of wat hij of zij maakt, er toe doet, enige ontwikkeling kent, zin heeft of geeft. En of wat hij of zij gemaakt heeft hem of haar heeft veranderd.
Een mens spreekt niet vanzelf tot zichzelf.
Annechien
Ik heb genoeg ellende in mijn leven
Alsjeblieft, voeg niks toe!
Ik heb genoeg verdriet, het een en ander op mijn lever
Ben soms de wereld zo moe.
In mijn persoonlijk leven
is er zoveel niet geweest
Zoveel aan schots en scheve
elementen op het feest
dat sommigen zeggen het leven is
Het mijne nog het meest.
Ik kijk alleen naar het journaal
om die jongedame die ik wil in mijn verhaal
Er gaat zo veel goed, er gaat zo veel goed
maar dat zit er niet in, omdat het schokken moet
Annechien, Annechien
Er is zo veel moois in de wereld
Alleen al omdat we haast elke dag
Annechien mogen zien…
Het voelt als een lege maag in mijn hart
Maar ik heb geen honger meer
als ik daar ooit iets dergelijks heb gehad
Want mijn hoofd en onbewuste
voedt zich steeds met het negatieve
En ik zal er steeds weer van lusten.
Het voert het onverteerbare
naar mijn schouders en mijn borst
Ik kan het niet verklaren, het is een
onlesbare dorst
Naar kwaad bloed in mijn keel
naar oud brood met een korst
Oud nieuws, oud nieuws
Wat is er goed in de wereld?
Nou, ik weet: inmiddels best wel veel…
(refr.)
Met haar frêle gestalte, haar vrouwelijk jongensgezicht
Haar prachtige huidskleur, stem als een gedicht
Ik versta meestal niets dan de kleur van haar klank
Ouders van Annechien, mijn eeuwige dank!
Voor iemand wie zelfs slecht nieuws opvrolijkt
Of in elk geval olijk 1maakt en lekker als een hoestdrank
mij ervan overtuigt: het is te doen, het is
zeer zeker wel mogelijk…
(refr.)
Oorlog (5 en einde)
De secretaris betreedt het enorme kantoor met de ellenlange vergadertafel van de ultra agressieve steaketer van het oorlogsgebeuren. Zeg maar de aanstoker en de aansteker tegelijk.
Hij ziet geen spoor van het vlijtige bijtende baasje tot hij het bureau nadert en twee in schoenen gevatte voeten ziet liggen. Daaraan verbonden ligt verder het hele lichaam op de grond. Meteen verwittigt de secretaris de paleiswacht.
De rest behoort tot de routine. Zelfs het moordwapen treffen de onderzoekers van het parket aan: een Japanse porseleinen briefopener, bebloed maar ongebroken. Dit porselein is harder dan staal.
In het communiqué na afloop is nergens sprake van een samoerai.
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑



Reactietjes