‘O, die idioten, mijnheer, ze zijn overal, waar u maar wilt.’

Is dat een mooie zin, een openingszin? Of een conclusie?

Want je kunt je geen twee delen van een gesprek voorstellen met die zin er middenin. Bovendien pleit het voor een soort waarheid die je sprakeloos maakt. We zijn niet langer in het tijdperk van de stomverbaasden. De consumptiemaatschappij heeft alle monden doen consumeren en slikken, zodat ze niet langer sprakeloos kunnen blijven.

Maar na een lange stilte, spreekt er weer iemand. ‘Ik, bijvoorbeeld, ben een boekenwurm’. Daardoor wordt de sfeer meer ontspannen en lachen we.

(Oorspronkelijk geschreven in het Frans:

Quelle foire!

‘O, les enfoirés, monsieur, il y en a partout, où vous voulez.’

Est-ce une belle phrase, une ouverture ? Ou une conclusion ?

Car il y’a pas moyen de s’imaginer deux parties d’une conversation avec cette phrase au milieu. De plus, elle prône une sorte de vérité qui laisse bouche bée. Nous ne sommes plus à l’époque des bouches bée. La société de consommation est arrivée à faire consommer toutes les bouches, qui, dès lors, ne peuvent plus rester bée.

Toutefois, après un long silence, quelqu’un reprend la parole. ‘Moi, par exemple, suis un enfoiré des livres’. Du coup, l’atmosphère se détend, on rit.)

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Als het aan de wereld lag was het morgen afgelopen. Als een schepper bestaat voor deze wereld, hij zou de hele zaak laten ontploffen.

Hoewel niets nog bij het oude blijft, blijft de wereld alsnog voort draaien.

In bar Heinze zitten twee voormalige wereldverbeteraars verbeten te mediteren over een wereld die niet meer te verbeteren valt.

Een tafel verder zit een man alleen. Hij vangt zonder het te willen flarden op van het gesprek van de twee voormalige wereldverbeteraars.

De vrouw aan de tafel aan de andere kant leest een boek, nipt van haar thee.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Je zou het land het land kunnen laten of het wat groter kunnen maken, door het samen te voegen met andere landen.

Zo bouw je een natie: het land als deel van de natiestaat met andere landen. Zo werd Duitsland gemaakt, of Italië. Samen sterk.

Vaak gaat het niet echt samen. Steden blijven vaak steden, ongeacht tot welke natie ze behoren. Samen sterk?

Soms spreekt het ene land een andere taal dan de andere. Welke taal spreekt de natie dan? Een taalstrijd barst los. Zoals in België. Daar vonden de Franstaligen dat hun taal dan maar de landstaal moest worden. Is niet gelukt. Het is niet altijd de taal van de sterkste die het wint. David kan immers groeien en op een dag Goliath met een vingerknip verslaan. Hij kan Goliath weerstaan en zelfs op zijn knieën krijgen.

Spanje en de Basken of de Catalanen.

Het Verenigd Koninkrijk, Schotland, Wales. De Brexit zou het Koninkrijk wel eens minder Verenigd kunnen maken als Schotland zich afscheurt en tot de Europese Unie toetreedt. Ik zit er al een tijd op te wachten.

Toch kan achter zowat elke bocht een park verschijnen. Geen land, geen natie kan ongeschonden het aanzicht van een stad wijzigen.

Het zijn barbaren, vreemden dus, die daartoe in staat zijn. Alsof ze het land hebben aan dit of dat land. Ze verwoesten gebouwen, parken, mensen omwille van hun eigen natiestaat, om die te vergroten terwijl ze in feite van binnenuit stiekem wegrotten.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het kon kort nacht worden. We konden vervolgens gieren van het lachen en toch nog even hard gierend kort door de bocht gaan. Het plezier was geheel het onze.

We waren dit zo gewoon en droegen dan ook van die dure gesofistikeerde sportschoenen, er is zelfs een term voor bedacht, maar die doet er niet toe. We droegen die ook als we te gast waren in sjieke salons.

Later zou iemand, het nieuwe joch op straat, daar binnen stappen op die manier en roepen: ‘Hoi, mattekes, hoi toi en goede morgen, verder’. Hij werd ooit bij de koning ontvangen en droeg die zelfde kledij. Ja, tegenwoordig noemen ze dat fit en onvoordelig. Het is echter en blijft kledij. Zonder wordt het immers naaktloperij.

Niemand had echter ooit durven verwachten dat het joch een oude krokodil uit de gracht zou halen en op iedereen zou loslaten met de woorden: ‘Hoi, bende feeksen, kijk eens wie hier aan boord komt’. Het ongeloof was groot, het gemompel niet uit de lucht.

Het virus had inmiddels kort nacht gemaakt voor zowat iedereen. Bochten namen we met veel omzichtigheid. De oude krokodil ging het virus te lijf. Met succes.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Ha, de pin was helemaal van slag!

Het klinkt als een slagzin, is het ook wel. Nader onderzoek leert dat de poten onder haar stoel doorgezaagd waren, zodat ze, toen ze ging zitten, in luttele seconden op de grond zat;

Datzelfde onderzoek kan echter geen schuldige of andere verdachte vinden in het bezit van de bewuste zaag. Overigens was die zaag zich van geen kwaad bewust, doch dit terzijde. De zaag ligt immers al een paar uur terug op haar plaats in de materiaalkoffer. Vingerafdrukken genoeg op de koffer en geen enkele op de zaag.

De pin is het omstreden diensthoofd dat nooit voor tien uur op kantoor verschijnt, soms later als ze eerst naar de kapper is gegaan, ruim middagpauze neemt en om half zes steevast  het pand verlaat. Verder verdraagt ze geen getalenteerde medewerkers, ze houdt meer van middelmatige, onderdanige tot onderkruipigen. Dat alles is haar teveel geworden en wordt haar aangerekend. Het is een gebroken pin die de trappen afloopt, met een dreun de deur achter zich dichtslaat.

Ze vindt emplooi om de hoek van de straat en zal het ook daar verknoeien.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Huisjes en monsters, hoe heilig willen we ze hebben? Heilige monsters, klopt dat wel? In het Frans allicht wel. Geile monsters zeker.

Wat fijn, de mopperaar moppert.

‘Zeg, dikzinnige mopperaar, die monsters laten ze in het Nederlands in het Frans staan. Wilfried Martens was in zijn tijd het monstre sacré van de Wetstraat’.

De Wetstraat is het federale Belgische regeringscentrum. Capitol Hill, het Hofplein, Downing en zo meer, weet je wel.

Dan maar huisjes. De 16? Wetstraat. De 10? Downing. Matignon in Parijs draagt geen nummer.

Het humeur van de mopperaar staat zowaar op zonnig tot bewolkt. Matig tot strakke zuid- tot zuidwestenwind. Kan al niet meer uit veranderlijke richtingen.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.