Toen we jong waren raakten we met vereende krachten vrij ver vooruit. Nu halen we nog amper tien kilometer die we in langere tijd afleggen.

De vereende krachten zijn niet meer wat ze ooit waren.

We kunnen ze niet uitdrukken in PK, wat staat voor paardenkracht. Een auto kan verschillende paarden vervangen. De kleine Citroën telde voor twee, 2PK vereende krachten dus. Tegenwoordig heeft een beetje auto tussen de vijfenzeventig en de honderd PK. Honderd vereende paarden. Geef toe, waarom zouden we nog uit onszelf de vereende krachten inzetten?

Wel, omdat de auto stilaan moet wijken voor de fiets.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Wie kent Annie Ernaux inmiddels niet? En zou u haar boeken hebben gelezen voor ze de Nobelprijs voor Literatuur kreeg? Van veel van die prijsbeesten lees ik zelden een boek.

Van Octavio Paz, Orham Pamuk, Le Clezio heb ik wel boeken gelezen. Vooraf. Nadien. Toen ik het eerste boek van Pamuk las, Mijn naam is Karmozijn, vond ik al dat hij de Nobelprijs best mocht krijgen. En zie. Mijn exemplaar van dat eerste boek van hem heeft hij gesigneerd.

Van Ernest Hemingway heb ik veel gelezen zonder te beseffen dat hij de Nobelprijs gekregen had. Idem voor Albert Camus, volgens mij nog steeds een van de grootste. Na Octavio Paz.

Claude Simon las ik in de wetenschap dat hij genobeld was. Van Mahfoez wist ik het niet, heb haast alles van hem gelezen. Van Gao Xingiian, Nobel 2000, las ik een boek, na de uitreiking. Heeft hij meer dan een boek geschreven?

Nu dan Annie Ernaux. Niets van gelezen. ‘Ik wilde de Nobelprijs voor literatuur niet’, zo verklaart ze. U hebt niet te willen, mevrouw. U had de prijs evenwel kunnen weigeren. Ze weet niet wat ze met negenhonderdduizend euro moet aanvangen. Nou moe.

Ondankbaar.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

De bedlegerigheid begint zwaar door te wegen. Het aantal bedlegerigen neemt gestaag toe. Wat echter vooral zorgen baart is hun gulzigheid. Ze eten meer dan ze nodig hebben, zodat hun gewicht toeneemt. Vandaar dat ze doorwegen.

Deskundigen vergaderen vandaag voor de tweede keer om oplossingen uit te dokteren. Dokters in allerlei disciplines: dieet, mobiliteit, gewapend beton, sport en recreatie, ja zelfs filosofie. Enkel de poëzie ontbreekt, een oud zeer. ‘Dit is Afrika niet noch Rusland’, liet een deelnemer fijn opmerken.

In Afrika leeft de poëzie net als de rest op straat, in Rusland bij de wodka. Van zwaar doorwegende bedlegerigheid is daar dan ook geen sprake.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

De hemel klaarde langzaam op, het was inmiddels half vier ’s namiddags. Binnen anderhalf uur zou de zon ondergaan. Daar maakte de hemel zich klaar voor.

Nooit vraagt men hieromtrent de mening van de maan noch van de sterren. Ze schikken zich. Een enkele ster liet op Twitter opschrijven: ‘Ik vind dit maar kut’.

Verder geen commentaar.

Bij dageraad lijkt het andersom te gaan. Toch is het precies hetzelfde. Langzaam klaart de hemel op tot daar ineens de zon opgaat.

Het is een feit van elke dag en elke dag beleeft dit feit opnieuw, keer op keer. Schrijvers durven het feit soms vermelden in hun geschriften, meestal als aanloop tot andere feiten. Meer niet.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

‘Ik houd niet van ongeschreven wetten en heb er een haat-haatverhouding mee. Als ze niet geschreven zijn, zijn ze niet van kracht’.

‘Ook de natuurwetten?’

Toen zweeg hij. Hij dronk even van zijn thee, ademde diep in en stak opnieuw van wal. ‘Over de natuur wil ik me niet uitspreken. Te ver van mijn bed en schrijftafel. Neem echter de economie: er zijn lieden, hoe bestaan ze, ze zijn uitgevonden door de Jezuïeten, die spreken van de wet van vraag en aanbod. Een ongeschreven wet die, wanneer we hem uitschrijven, geen wet blijkt te zijn maar hooguit een mechanisme dat aan geen enkele wet gehoorzaamt’.

Weer zweeg hij. Voorgoed. Hij dronk de rest van zijn thee op en stapte op.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

De ontzetting neemt ongewone proporties aan en dreigt alles van de kaart te vegen. Sneller dan de stijging van het zeepeil als gevolg van de opwarming van de aarde. ‘Ik ben helemaal zus, ik zeg zomaar iets, Proximus, of ING of Orange. Zelden Scarlet. Soms Vodafone of zo.

‘Hallo, goede middag, ik ben ontzettend Vodafone. En U?’

‘Ik ben helemaal niet wat u wilt. U mag de boom in, ga uw boomgang.’

Zo stel ik me het zogenaamde identitair debat voor. Zo krijg je het echter niet te zien of te horen op de treurbuis of in de sociale media. Ik doe het dan maar hier voor de fijnzinnige lieden die deze ultra korte kortverhalen tot zich nemen.

Ik ben ontzettend kort van stof.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Draag altijd je hoed op de juiste plaats.

Maak niet voortdurend je punt, zwijg ook eens en luister.

Trek steeds je kousen uit vooraleer je een bad neemt.

Zorg dat je fris en monster opstaat uit de slaap. Eerder dan uit de dood.

Schop nooit harder dan nodig om een blik te werpen.

Laat je gemoed twee keer of meer per jaar overlopen.

Blijf weg van Twitter.

Laad de batterij van je fiets tijdig op, liefst niet als de wasmachine draait of je een ovengerecht bereidt. Of die van je auto.

Ga op tijd de deur uit als je je trein wil halen.

Vermijd treurbuiskijken.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.