Door anoniem te worden kan een alcoholicus zich witwassen en geheelonthouder worden. Wat ze daar in alle anonimiteit uitrichten, behoort tot het geheim van het genootschap. Drijven ze duivels uit? Drijven ze Duvels uit? Aanbidden ze de betere hogere krachten? Of slaan ze op de vingers van de anonieme alcoholisten?

De minder anonieme onthouders, die nooit voor een geheel te vangen zijn, behoeven geen genootschap, laat staan een geheim. Ze verenigen zich nauwelijks maar infiltreren in de zuipende maatschappij. Met lede ogen zien ze dit jaar weer een tournée minérale plaatsgrijpen, een mineraal rondje, dus, of zoals een van hen oppert, waarom niet: ‘kranig met kraanwater’.

Dit jaar echter keken de onthouders met ingehouden adem toe hoe zij terrein winnen. Tegenover de naamloze alcoholisten verschenen nu de bekende onthouders uit de media, de toneelwereld en de muziek. Ze getuigen hoeveel rijker hun leven nu wel is, nu ze gestopt zijn met drinken.

Net als roken maakt drinken deel uit van een pose: zie mij hier staan roken en drinken. Zie me hier staan. Nu staan ze daar met lege handen en een glimlach.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Veel valt er niet te vliegen zonder vleugels. Met vleugels valt dat nog mee al is het aangewezen andere krachten mee in te zetten dan de eigen vereende krachten.

Dus niet meteen een fiets met vleugels of een bromfiets maar een heus vliegtuig, met een of meer motoren.

Ziet u, zo is dat allemaal begonnen. Zo hangen er elke dag honderden mensen in de lucht op vliegensvlucht. Anders was het toen Daedalus verstrikt zat in het labyrint en er wou uit ontsnappen, samen met zijn zoon Icarus. Willen we niet allemaal, vroeg of laat, ontsnappen uit den doolhof?

Daedalus maakte vleugels voor zichzelf en zijn zoon. Ze bestonden uit vogelveren bijeengehouden met bijenwas. Icarus was stoutmoedig en vloog hoger dan de aangewezen hoogte. De zon deed de was smelten. De rest is geschiedenis. Of legende.

Hoewel Leonardo da Vinci ook wou vliegen. Dat was dan weliswaar met wat later een helikopter zou worden. Zo zie je maar.

Zelf maak ik me eerder uit de voeten.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Mijn vrouw herhaalt het vaak: dit land stopt enorm veel geld in de grond. Ze bedoelt grondwerken, meestal betreffen ze wegen en verkeer.

Om de strijd aan te gaan en op te rukken naar de linie, de eerste of de tweede, dat laat ik even in het midden, moest ik een andere weg zien te bewandelen en te gebruiken met de auto. Er waren wegenwerkzaamheden, een maand lang, op de hoofdweg. Mijn cliënt had me het bestaan onthuld van een sluipweg. Ik vond die sluipweg door traag te rijden in de richting van de Stichting. De sluipweg ligt net naast het begin van het domein van de Stichting. Weg in slechte staat. Niemand bekommert zich erom, het is immers een sluipweg. Traag reed ik erin, valkuilen en kuilen tout court vermijdend. Er stond een bord dat de straat zonder einde was gemaakt. Achteloos reed ik aan het bord voorbij, dacht dat het misplaatst was.

Nee hoor. De hoofdweg was opgebroken maar de zijstraat evenzeer. Gelukkig vond ik plaats in de sluipweg om te parkeren en liep het laatste stuk te voet.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Voor Koen Broucke

Het zou er wel eens niet kunnen naar uitzien, al zien we er nog zo hard naar uit. Of niet kunnen van komen. Dat krijg je als je het avontuur opzoekt.

Zoeken we dan wat dan ook op? En dan nog. Niets eens lusteloos slenteren we verder. We slenteren, we jutten. Al dan niet langs het strand. Zo te zien zien we nergens nog naar uit. Soms rapen we iets op. Nooit eens een pak cocaïne. Een enkele keer een schat, die we daarna begraven in de tuin.

Zelf draag ik er graag zorg voor dat de aard en de plaats van de schatten gedocumenteerd worden en verberg ik dat document op een plaats die de overheid niet kan vinden bij huiszoeking maar een enkele nakomeling wel, via een verwijzing in mijn testament.

Om geen aangifte te moeten doen benoemen we onszelf tot kunstenaar. Soms is het niet nodig en zijn we al kunstenaar. We ontlopen ook netjes de inkomensbelasting als we onze schatten tijdig begraven. Daarom, moeder, graven wij.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Toen we jong waren raakten we met vereende krachten vrij ver vooruit. Nu halen we nog amper tien kilometer die we in langere tijd afleggen.

De vereende krachten zijn niet meer wat ze ooit waren.

We kunnen ze niet uitdrukken in PK, wat staat voor paardenkracht. Een auto kan verschillende paarden vervangen. De kleine Citroën telde voor twee, 2PK vereende krachten dus. Tegenwoordig heeft een beetje auto tussen de vijfenzeventig en de honderd PK. Honderd vereende paarden. Geef toe, waarom zouden we nog uit onszelf de vereende krachten inzetten?

Wel, omdat de auto stilaan moet wijken voor de fiets.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Wie kent Annie Ernaux inmiddels niet? En zou u haar boeken hebben gelezen voor ze de Nobelprijs voor Literatuur kreeg? Van veel van die prijsbeesten lees ik zelden een boek.

Van Octavio Paz, Orham Pamuk, Le Clezio heb ik wel boeken gelezen. Vooraf. Nadien. Toen ik het eerste boek van Pamuk las, Mijn naam is Karmozijn, vond ik al dat hij de Nobelprijs best mocht krijgen. En zie. Mijn exemplaar van dat eerste boek van hem heeft hij gesigneerd.

Van Ernest Hemingway heb ik veel gelezen zonder te beseffen dat hij de Nobelprijs gekregen had. Idem voor Albert Camus, volgens mij nog steeds een van de grootste. Na Octavio Paz.

Claude Simon las ik in de wetenschap dat hij genobeld was. Van Mahfoez wist ik het niet, heb haast alles van hem gelezen. Van Gao Xingiian, Nobel 2000, las ik een boek, na de uitreiking. Heeft hij meer dan een boek geschreven?

Nu dan Annie Ernaux. Niets van gelezen. ‘Ik wilde de Nobelprijs voor literatuur niet’, zo verklaart ze. U hebt niet te willen, mevrouw. U had de prijs evenwel kunnen weigeren. Ze weet niet wat ze met negenhonderdduizend euro moet aanvangen. Nou moe.

Ondankbaar.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

De bedlegerigheid begint zwaar door te wegen. Het aantal bedlegerigen neemt gestaag toe. Wat echter vooral zorgen baart is hun gulzigheid. Ze eten meer dan ze nodig hebben, zodat hun gewicht toeneemt. Vandaar dat ze doorwegen.

Deskundigen vergaderen vandaag voor de tweede keer om oplossingen uit te dokteren. Dokters in allerlei disciplines: dieet, mobiliteit, gewapend beton, sport en recreatie, ja zelfs filosofie. Enkel de poëzie ontbreekt, een oud zeer. ‘Dit is Afrika niet noch Rusland’, liet een deelnemer fijn opmerken.

In Afrika leeft de poëzie net als de rest op straat, in Rusland bij de wodka. Van zwaar doorwegende bedlegerigheid is daar dan ook geen sprake.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.