Dat is het leven (3) Dat is het levenvervolgverhaal

Ik moest mijn verontschuldigen bij Dhr Anton Philips.

We deden dat en daar kwam de aap uit de mouw ik had clandestien zitten vissen in de gracht rond de villa van Dhr Anton Philips.Ik moest beloven het nooit meer te doen en kreeg de opdracht om mij bij Dhr Philips te verontschuldigen .
Dat deed ik in bijzijn van mijn Moeder .en het bleek nog een aardige man te zijn ook die Mijnheer Philips.De verontschuldiging werd aanvaard en ik vertrok zelfs met een hand vol snoep die hij me gaf.

Ik heb ook aan diverse viswedstrijden mee gedaan . Ik won zelfs een maal een echte lederen bal bij een vis wedstrijd in het Eindhovens kanaal.Dat werd voor de jeugd georganiseerd in de vakantie periode.Het vond plaats bij de Hefbrug aan de Tongelrese straat te Eindhoven.

Hier bij de hefbrug werden de prijzen uitgedeeld viswedstrijd.

Het Politieburo daar vertoefde ik regelmatig.

Eens moest ik voor straf op het politiebureau de fietsen van de agenten poetsen.Na dat ik klaar was heb ik in een onbewaakt ogenblik enkele banden van die fietsen lek geprikt.Ze hebben mij nooit meer fietsen laten poetsen.
Ik flikte van alles en dacht elke dag maar aan een ding, ik wilde later zeeman worden.
En dacht toen reeds op zeer jeugdige leeftijd als ik maar genoeg rotstreken uit haal laten ze me later van zelfs wel gaan varen ,als ze zien dat er anders niks goeds van me terecht zou komen.

Lowy Cremers

Lowy Cremers (1940) heeft een bewogen levenspad gekozen dat van kwajongensstreken in Eindhoven naar de wilde vaart leidde. Hij heeft de hele wereld gezien, is café-eigenaar geweest, is bij spannende misdaadzaken betrokken geweest, heeft een museum voor opgezette honden beheerd, heeft altijd dwars de kont tegen de krib gestoten, is door honderden vrouwen bemind geweest en leeft nu met de liefde van zijn leven in Thailand. Op KutBinnenlanders.nl verschijnt tweemaal wekelijks zijn levensverhaal.