Ze vormen een pest en een bron van spoedgevallen met prachtige breuken: elektrische steppen.

 

Gisteren reed er een op de step me net niet van de sokken van mijn voeten, op het voetpad. Ik hield net op tijd het ding tegen om de impact op mijn knie te minderen, want daar raakte het me.

 

Het wicht dat ermee reed kreeg van mij te horen dat ze met die step niet mag rijden op de stoep. Ze reed verder. Tot ze ineens opnieuw naast mij stond en een heel verhaal wou maken. Haar afschudden lukte niet, ze bleef mij en mijn vrouw belagen. Ze trommelde familieleden op, er vielen klappen, politieagenten rukten uit, die me naar de spoed brachten.

 

De hele familie, het wicht inbegrepen dus, bleken je ware hufters te zijn. Daar ze dat woord niet kennen, schold ik ze uit voor varkens om enige afstand te bewaren. Een hele meute wou zich aan mij vergrijpen.

 

De man die de klappen uitdeelde had een vierkantig hoofd.