Aan het laden...
Abstracte wind
Witte rozen.
In 2012 plaatste Stapschrijver Chris van de Ven bovenstaand bierviltje op de site wegens het sterven van theaterproducent Ton de Witte. Want zo was Chris wel, hij wist van elk sterfgeval of zelfs kleinste bijzonderheidje in de wereld van de podiumkunsten en stond overal bij stil. Zelf weet ik echt niet meer wanneer ik Chris voor het eerst leerde kennen. Dat moet op een of ander cultuurevenement zijn geweest, want de Stapschrijver leek daar zo ongeveer te wonen. Je kon geen enkel evenement dat zelfs in de verste verte maar iets met poëzie te maken had, bezoeken, of daar was hij, de Stapschrijver, met een wijn in de hand, aan het luisteren. Vroeg of laat spotte hij je, en zat je aan een babbeltje vast. In het begin was dat moeizaam, Chris kwam altijd een beetje ongevraagd op je af en sprak met dat mompelend stemmetje dat vaak gelijkviel met het podiumgeluid. Afgewisseld met die unieke ademslis die alleen hij kon. Ik schrijf hier ‘kon’, omdat ons inmiddels het bericht heeft bereikt dat de Stapschrijver is overleden.
Continue reading
Vrouw bij de slager
Chinese versie van Bassie en Adriaan
Crisis
Grap des levens
Een traan
Gentse pop-up verkoopt digitale postzegels
GENT – In een klein hoekwinkeltje aan de Brabantdam zijn twee jonge ondernemers, Sam en Sam, begonnen met de verkoop van een digitale posterij. Het knusse winkeltje heeft een flink aantal kleine kartonnen verpakkingen in rekken, en een glazen toonbankje. Alles is in vintage bruin hout gevoerd. “Voor vijf eurocent koop je hier een digitale postzegel, om aan je e-mail te bevestigen zodat deze naar de geadresseerde verzonden kan worden,” aldus Sam.
“Of daar voldoende aan valt te verdienen ? Je hoort steeds dat e-mail dood is, maar als je ziet hoeveel we er dagelijks toch nog verzenden én ontvangen, dan kun je moeilijk ontkennen dat er nog altijd een reusachtige markt voor is.” Het aanbod is divers: van zegels voor Gmail en Hotmail tot customisable kleinere verzendspelers. “Denk daarbij aan e-mail vanuit een specifieke website, of bijvoorbeeld vanaf een e-mail server bij iemand thuis,” valt Sam Sam bij, terwijl hij een rol e-zegels aan een klant verkoopt. “Daarnaast verkopen we hier ook chat-tegoed, en abonnementen, zodat je onbezorgd elke maand je berichten via Messenger, WhatsApp, en elke digitale berichtenservice kunt blijven versturen.”
Of al die diensten niet gewoon gratis zijn, willen we weten, waarop Sam ons even terzijde neemt en zegt dat hij dit enkel off the record wil beantwoorden. “Ja natuurlijk zijn die diensten gratis,” spreekt hij samenzweerderig. “Maar als je ziet dat in Nederland de mensen massaal op PVV stemmen, en hier in Gent op Vooruit, en dan verwachten dat daar iets goeds van komt, dan mogen wij toch ook wel meeverdienen aan die wijdverspreide goedgelovigheid ? We doen er niemand kwaad mee, en geven mensen het gevoel dat ze hun talloze, voornamelijk onnozele, berichten veilig versturen. Zoals vroeger: envelop dichtlikken, postzegel erop, in de bus, en het kon bijna niet veiliger. Dat gevoel willen wij de consument geven bij hun digitale verzendingen.”
Of ze ook bel- en sms-tegoed verkopen, is een vraag die twee paar wenkbrauwen doen rijzen. “Es em wát ? Nog nooit van gehoord. Die moet ik even googlen hoor. Maar eerst deze meneer helpen – een pakketje Outlook voor u doen ? Ja, het is fijn dat daar nog érgens zegels voor te krijgen zijn hè, meneer. Heeft u trouwens vorige week gestemd ?”
Het leven
De kracht van een paard. Of twee
Sinds iets meer dan een jaar hebben we een nieuwe overbuur, een warme bakker. Hij heeft naam gemaakt en heeft wereldwijde ambitie.
Op een dag betrapte ik hem aan het stuur van een oude, pistachekleurige VW kever met dubbele achterraam.’Van mijn vrouw’, zei hij. ‘Ze is verzot op oude auto’s’.
Op een braak terrein in de straat rechtsaf staan altijd wagens geparkeerd. Op een dag stond daar, in behoorlijk goede staat, een Citroën 2 PK bestelwagen. Een wonder en een ware uitdaging. Nu blijkt onze overbuurman die gekocht te hebben voor zijn nieuwste dada: een koffie- en theekamer, die hij opgetrokken heeft in een voormalig restaurant twee huizen naast de bakkerij. Het zit er altijd vol. De naam van die cafetaria is netjes geschilderd op die 2 PK. 
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Reactietjes