KutBinnenlanders.nl

Maand: december 2022

Smaken verschillen

 

‘We zullen het zaakje lekker op smaak brengen’. De kok is in een uitstekende stemming. Het is marktdag, dan loopt zijn eettent vol.

Hij bereidt op zo’n dag twee zaken: soep en een pastaschotel in de oven. De dagschotel. Niets bijzonders hoor. Alleen, zijn soep bevat vier groenten en is op smaak gebracht met vier kruiden, waaronder peper en peterselie. Je zou die soep haast vier op vier kunnen noemen.

Zijn pastaschotel brengt hij op smaak met selder en peper, een snuifje kurkuma, look en koriander.

Op zo’n dag maakt hij evenveel winst als op een gewone week. De drank brengt ook geld in de lade. De mensen rekenen uit hoeveel minder ze betalen op de markt, verteren het verschil in de eettent. Daarna komen de marktkramers. Als je het de kok vraagt, hoe noem je dit, antwoordt hij: ‘de vrije markt’.

 

Streven om te leven en te sterven

 

Valt er hier nog wat na te streven? Toch niet het geluk. Dat is iets waarvoor je in een hinderlaag (minder hinder?) moet liggen, jaren lang. En dat je in een vingerknip weer kunt verliezen. Die vinger is niet altijd van jou.

Geld dan maar. Moet je bergen van hebben. Inflatie haalt die berg onderuit.

Bezittingen. Een unieke bibliotheek met alleen eerste drukken. Veel tijd om die te zoeken heb je nodig, geen tijd haast om ze te lezen. Hebben is belangrijker dan lezen.

Sportwagens uiteindelijk. Ja, dan maar sportwagens, liever dan postzegels. En je dan maar te pletter rijden.

 

Caféblues

 

Koot is een bereisd sportvisser. We kennen zijn beroepsmatige broodwinning niet. In deze herberg spreekt hij enkel over vissen.

Zie hem nu zitten, half in zichzelf gekeerd. Niemand durft hem aan te spreken. Zo zien we hem zelden.

Tot Flor binnenkomt, een pint bestelt en bij Koot aan tafel gaat zitten. ‘Komaan, Koot, kop op, man’. Nog zwijgt Koot. Flor nipt van zijn pint en drinkt ineens een slok.

‘Wat dan speelt er je op? Bijten de vissen niet?’ Eindelijk spreekt Koot. ‘Het is die zure inval in Moldavië. Het is die viespeuk Vladim Putain die niet wil dat we spreken van zijn oorlog in Oekraïne.’

Weer zwijgt hij. Flor heeft echter beet en trekt de buit naar de kant. ‘Zit je daarover te kniezen? Man toch, dat hadden we van jou niet verwacht.’

Koot komt op dreef. ‘Indertijd, in Afrika, kwam ik Putain tegen bij het vissen. We werden kameraden. Nu zijn we geen kameraden meer. Hij heeft helemaal geen kameraden meer. Zelfs niet in China of Noord-Korea.’ Koot drinkt zijn glas in twee teugen leeg, staat op, betaalt en vertrekt.

Misschien vertrekt hij morgen om te gaan vissen.

 

Duizend levens



Ik zie een hele goede Rosa
Ergens anders een perfecte Josefien
in de pornofilm die in mij aan de gang is
En in romantische komedies
wil ik jou dan net weer zien.

Heb een fotoboek zonder echte plaatjes
waar ik jou als in het negatief kan zien
Dat vervaagt tussen Sabiens en Kaatjes
die in geen geval doen denken
aan een afzichtelijke trien.

Ik zou wel duizend levens willen leiden
als ik jullie allemaal van me weg zie gaan
Jullie middelbare vrouwen en piepend jonge meiden
die ik pas zal leren kennen op de maan.

Ach, misschien ben ik in mijn lente
Heb een vroege winter net achter de rug
Het vakantiegeld is binnen: zeshonderd kriebelende euro’s
in Mei een ei en een bobbel als ik zucht.

Voor hetzelfde geld ben ik nu hooggevoelig
Hebben de goden mijn plannetje net af
Zie ik jullie in verscherpte zinnen plots als lief en snoezig
Proef ik eindelijk het koren door het kaf.

(refr.)

Ik hou mezelf maar voor: je moet niet hebzuchtig wezen
En een harem maakt je rustig, maar ook overspannen
En je kunt tegelijkertijd maar één gouden regel lezen:
Jou overkomt hetzelfde aller mannen.

(refr.)

 

Lachend in beeld

 

Het had veel weg van een schijnproces. Met teeveecamera’s voor de show. De beschuldigde werd gedurende twintig minuten in de behandelkamer opgemaakt om voor de camera’s en, in mindere mate, voor het hof te verschijnen.

Voor de rest was alles voorhanden: de tenlastelegging, enige bewijsmateriaal, een advocaat voor de verdediging, enkele getuigen, publiek, zij het mondjesmaat toegelaten. Technici hadden op wel gekozen plaatsen verlichting aangebracht. Achterin de zaal stond een mengpaneel om het geluid uit de knoopmicrofoons in goede banen te leiden. Bewakingsdiensten waren uitvoerig gebriefd.

Ook de journalisten die het proces bijwonen en verslaan, zijn vooraf voldoende doorgelicht en geselecteerd.

Even verstomde het geroezemoes. Toen klonk de stem van de griffier: ‘Het hof!’. De rechters treden aan. Iedereen gaat staan.

 

Net dat ene niet

Ik wil met jou gaan drinken
wil met jou gaan praten en met een sigaret
wil met jou kleren kopen, stukje lopen
Ik wil met jou gaan vrijen
Maar dat laatste kan dan net weer niet.

Ik wil met jou de wereld
ontdekken, strippen, eindelijk goed verdelen
wil met jou moderne kerels
kleien, vormen en bespelen tot een mooie melodie
zoals ik het zie en beter
Ik wil met jou mijn centimeters
Maar dat laatste kan dan net weer niet.

Nou ja, dan gaat al dat andere mooi niet door
om net dat ene wat niet kan
en dat ik ondanks alles toch een man ben.

Dat brengt verdriet
dat jij naar huis gaat zonder mij en niet
omdat je vriend het anders ziet, maar
omdat ik jou dat met een ander ook niet toe zou staan
Daarom sta ik hier ook zonder jou
gekweld te staren naar de dauw
omdat ik hem altijd weer naar die anders weg van mij
moet laten gaan.

(refr.)

Ik wil met jou, maar kan niet anders
dan dat met een ander zoeken
Ik zal mijn huwelijksreisje ooit
voor met een ander moeten boeken
Wat is op dit moment het leven lang
omdat ik zo naar jou verlang
omdat mijn hele levensvisie
nu van een onuitvoerbaar vrijen afhangt
Wrang, zo wrang!
Net dat ene wat ik hoe dan ook van jou verlang.

(refr.)

 

© 2023 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑