
Zelf eet ik geen vetbollen. Ik heb dat voer niet voor niks gekocht, brom ik. Dus hang ik, winter of geen winter, de vetbollen aan het vogelhuisje in de tuin. Op een ochtend sta ik daardoor bij mijn keukenraam oog in oog met een reusachtige kraai. Hij kijkt me betrapt aan terwijl hij aan het vogelhuisje bungelt. Een netje pinda’s aan zijn snavel.


Geef een reactie