Het was al lang niet meer gebeurd, maar jawel: de site lag weer plat. Boemkapotplofpoef. Inlogschermpje zelfs om op dit adres te komen. Potver ! Dus we draaiden maar weer eens het nummer van onze cheapo Mexicaan.
“Jes, woe ies iet ?”
Ja, wij weer. Roep die zuidamerikaanse hond van een vent van je eens aan de hoorn, pronto, hup hup !
“Migueeeeel, ies die engrie skerrie mens vrom Holland agèèn !”
Een opvallend onbekommerd sloffengangetje van zolen over tegels. Jankende kindjes, blaffende hond. Leeft die kuthond van die gast nu nog steeds ?
“Jes, ies Miguèl. Que pasa ?”
Site kaploef. Site broken, lul. Doe fixen.
“Saait ies muj trubbel on die zerver. Saait meek zerver hèv trubbel. So aai toek saait ovlaain.”
Wat nou trubbel. Nou en, hondenscrotum. Zet onze site terug aan !
“No kèn doe. Saait meek trubbel vor al odder zaaits on zerver. Saait bèd. Joe fiks saait. Den Miguèl poet saait bek.”
Wat voor trubbel kan onze kleine site nou helemaal veroorzaken, idioot ?
“Der ar streenzj koekkies in zerver.”
Koekkies ? Wat voor koekkies ?
“Round wans. Streenzj koekkies. Wif lotz ov krumbels.”
Ronde koekjes ? Kruimels ? Huh ? Wat, pepernoten ?
“Jes, peppernutz. Ferry streenzj. Ies muj problèm. Meek lotzov mess in die zerver. Aai hef to klien iet up efferie taaim. Ent den der ies die horzes.”
Paarden ? Wat paarden ? Praat toch geen onzin, idioot !
“Nono, riel horzes. Aai hef zien die horz voetprints. Al over die zerver. Ent die modderboord.”
Hoef afdrukken ? Jezus, de hel ?
“Ent alzo joe meek vun ov die Poop. No meek vun ov die Poop. Det not naaiz.”
Ja, dat maken we zelf wel uit, of we met de Paus gaan spotten. Bovendien spotten we niet met de Paus, maar met Twitter. Want daar zit die tegenwoordig op.
“Den aai not poet saait bek onlaain. Saait bèd. Saait ferrie bèd.”
Godverrrrdomme. Everyone’s a critic. Doe gewoon eens wat wij zeggen, verrekte taco !
“Joe peej moor. Joe peej moor ent aai meejbie poet saait ovlaain.”
Knarsetand. Begint een dure hobby te worden, dit weblog. Misschien moeten we toch maar eens gaan nadenken over hoe we iets aan onze lezers kunnen verdienen. Nou ja, doe maar, zet die shit terug online, schurftsombrero.
“Okeej, joe peej and aai poet saait ovlaain. Wat iz schurftsombrero ?”
Een delicatesse, Miguèl. Heel erg lekker op de barbeque.
“Aai zjoet traai det dèn zomtaaim.”

 
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en kattenpapa van een Gentse terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !