Sommige columns zijn als wildplassers. Je begrijpt dat de auteur het kwijt moet wat hij geschreven heeft, maar het is zurig, ongepast, en ‘besides the point’. Zo viel mijn oog op dit Volkskrant stukje. Het poëtisch gehalte van de column zit wel ok. De aanval op de gevestigde uitgevers verre van onterecht. Maar, zoals iemand ook al tegen mij zei, het calimero-gehalte van het stukje is dan weer heel triest. (Over de schaamteloze plug van het debuutboekje van zijn geliefde hebben we het niet eens.)

Het is bijna kenmerkend voor de machteloze boehoe-houding die de meerderheid van ons schijnbaar ooit trotse land beheerst. De zeikerige, bij voorbaat impotente, slachtofferige houding die velen aannemen – een kwestie even afzeiken is namelijk praktisch hetzelfde als er iets aan doén, niet ?
Voordat u begint te roepen wat ik er aan doe – ik maak me niet druk. Ik wou sowieso met geen enkel manuscript naar welke uitgever dan ook (mijn eerste boekje is bij een bevriende uitgeefster verschenen, mijn overige bundelingetjes in minieme oplages in eigen beheer en daar ben ik toevallig superblij mee) dus voor mezelf maakt het niet uit wat de ‘echte’ uitgeverijen doen. Maar ik hoor er veel wél ‘uitgever-ambiërende’ schrijvers over miepen, en daar krijg ik een beetje het zuur van.

Staak uw wild gezeik, makkers. Stáák uw wild gezeik. Stáák het contact opnemen met de ‘echte’ uitgevers. Laat ze maar weer eens wérken voor hun prospecten. Richt een eigen uitgeverij op. Ga wél met uw tijd mee – u beseft toch wel dat de uitgeverijen die nu enkel voor commerciële veilige keuzes gaan enkel nog aan korte-termijn-overleving doen ? De boekhandels verdwijnen, de boeken- en uitgeefwereld is drastisch veranderd, en u hoeft geen handpop te zijn om uw kunst te blijven maken. Zeker als u écht beweert te leven voor het schrijven, kan zo’n uitstervende uitgevermastodont u toch niets boeien ? Zoek nieuwe wegen om uw publiek te bereiken, om uw schrijven de wereld in te helpen. Ons lukt het ook, met ons marge-weblogje. En zonder enige uitgeef-ervaring. Dus hoe moeilijk kan het zijn ? Zelfs het heerlijk avondje komt niemand zomaar aangewaaid.

Oh, en of u wat minder neerbuigend wil staan tegenover mensen die dingen in eigen beheer uitgeven. Die durven namelijk iets te doén in plaats van met een pruillip wat letters te plassen. Kthxbye !