
nou ik heb alle boodschapjes weer binnen hoor laat dat weekend maar komen joepie
ben ik weer!
Michiel tekent bij Matthijs

Het prime time watercoolergespreksprogramma De Wereld Draait Door kan hier onder de redactieleden op gemengde reacties rekeken. Zo wil De Opperpater niets liever dan eens aanschuiven bij Matthijs van Nieuwkerk en een paar klassieke moppen uit de mouw schudden, als hij er maar mag roken. Bandirah daarentegen heeft nog de fameuze bovenstaande cartoon gemaakt. Ik wil maar zeggen, gemengd. Net als dat het waarschijnlijk onder ons publiek gemengde interesse vangt, niet?
Onze donderdagtekenaar Michiel van de Pol daarentegen, die is wel gesteld op dat DWDD en laat het graag de revu passeren in zijn real life stripjes. En dat betaalt op termijn af, blijkbaar, want per 6 September a.s. (BRON) gaat hij dagelijks een tekeningetje mogen maken voor op de televisie in het programma van Matthijs. Heeft Michiel toch nog de onnavolgbare Opperpater geklopt en mag als eerste meedoen. Maar wie weet, wie weet, hoeveel KutBinnenlanders nog de weg naar Nederland’s bekendste borrelpraatprogramma gaan vinden. U merkt maar weer, het zijn niet de minsten die hier publiceren!
Zoolands


komende zaterdag op lowlands:ZOOLANDS! met oa deze(echt spugende) lama.(jahaaaa, dat is een lama)
Frietje Patricia Paay
Haargrensoverschrijdende dreigtweet!
Tekstschrijvers gezocht!
Dat ik nou pas op die Trololo man kom zeg. Ik word roestig op mijn oude dag! Tekstschrijvers gezocht, zie filmpje!
Tiny (61) – Aangetroffen In De Koelkast

Het stopt maar niet

De hele dag, sinds zondagnacht al, is het hetzelfde. Stevige, monotoon storende regenbui. Vaalgrijze pauze. Stevige, monotoon storende regenbui. Vaalgrijze pauze. Stevige, monotoon storende regenbui. Vaalgrijze pauze. Zenuwlijdend geratel op mijn platdak. Geen enkele buitenshuisactiviteit die met dit rotweer door kan gaan. Zit ik dan, een beetje ‘vakantie van mezelf’ te hebben.
Er woedt onrust in mijn borstkas. Paniekerige, explosieve onrust. Ik wil tegen de muren opklauwen. Op mijn hoofd gaan staan, maar er is eigenlijk niet genoeg ruimte voor in dit kleine hok waar ik woon en slaap en eet. Ik heb de laatste tijd al zo belachelijk veel geslapen dat ik de komende dertig jaar waarschijnlijk geen oog meer dichtkrijg. Anders had ik wel door de buien heen getukt. Maar nu rest mij enkel ijsberen, een chronische, diepsnijdende frustratie van verveling en zinloosheid en onmacht. De muggen zijn al gedood, de fruitvliegjespupulatie gedecimeerd. Het voelt alsof ik iedere sigaret die ik aansteek, al eens gerookt heb. Iedere slok bier al eens gedronken. En er is zoveel dat ik zou moeten, kunnen, misschien zelfs wel willen doen maar buiten mijn kot en in mijn kop is er enkel regen.
Storende, monotone regen. Ik kijk naar de kleine kat die me gezelschap houdt en luister naar de stuitende hoeveelheden water die letterlijk uitgekiept worden over deze stad. Deze stad die opeens, de hele dag lang al, gereduceerd is tot mijn kot, mijn cel, mijn kooi. Opnieuw ijsbeer ik langs de tralies. Ik vraag me af hoeveel jaar ik deze exact dezelfde stappen moet zetten voor mijn voetafdrukken in het tapijt gesleten terug te zien zullen zijn. De kat rekt zich tevreden uit, zij ligt droog en er is voedsel. Meer moet dat voor haar niet zijn.
Het blijft maar komen. Water dat zich kamikazestijl terug naar het begin van de waterkringloop stort. Overal hoor ik het door pijpen, over tegels, langs muren stromen. Wat als het niet meer ophoudt met regenen ? Zou ik niet beter een ark bouwen ? Ik heb geen hout en enkel een dier in maar een geslacht. Al zijn er nog de fruitvliegjes. Waar die van leven, dat ga je je ook afvragen.
Iemand vertelt me via mijn internetverbinding dat een ark veel te veel werk is. Ik denk nog even aan een rubberbootje, wat ook vast goed gaat samen met de kat. Maar ik heb ook geen rubberbootje.
En het valt maar en het valt maar. Genadeloos uniform en monotoon brullend en stromend en tikkend en razend.
Ik probeer even of dat werkt, tegen de muur klauwen. Geweldig, gekartelde nagels nu. Stomme muur. Stomme regen. Stomme onrust in mijn borst. Het stopt maar niet.
doelpunt

Het doen van het laten (reprise)

Dit was eerder gepubliceerd maar blijkbaar verloren gegaan ! Wanneer gaan we naar het nieuwe systeem over, admin ?
Het doen van het laten
Het doen van het laten
het gedoe van laat maar gaan
laat maar los, laat maar waaien
ergens waait het wel weer aan
Laat de kuilen toch de kuilen
en de boel is boel genoeg
anders leidt het maar tot huilen
kom dan gaan we naar de kroeg
Het laten van het doen
doet zo’n deugd, laissez-faire
er wordt al zoveel gedaan
overal, everywhere
Plak daar nog maar een pleister
onder die riem kan nog wat moed
alle hoop mag op een hoopje
het komt allemaal weer goed.
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑



Reactietjes