Hier ’thuis’ ben ik verstoken van menige luxe. Geen PC, geen internet, geen TV. Enkel een radiooke op de wekker dat ik trouw ’s avonds aan heb met een boekske erbij. Heerlijk, eigenlijk, moet ik eerlijk toegeven. Biertje, boekje, en StuBru. Niks mis mee. Behalve dat me al ter ore was gekomen, her en der in de trein in andermans enthousiaste gesprekken, dat de eindfinale van De Slimste Mens Ter Wereld gisteravond zou plaatsvinden. En zonder TV zou ik dat toch maar missen, die hilarische quiz waar menig avond bij de Opperpater thuis me toch in geïnteresseerd heeft gekregen. Nu zit ik ook regelmatig in een paar nabijgelegen kroegjes in Gent, en in één daarvan ging gisteren de langverwachte finale plots op het grote scherm aan. En wat was het verdomme spannend !

Één seconde tegen één seconde. Zo ver hadden de finalisten het gebracht. Het meteen subite direct geven van een goed antwoord of net die seconde te lang nadenken maakte het verschil uit tussen winnen en verliezen. Goeiendag, dat scheelde echt verdomd niks maar Freek Braeckman pákte die seconde. Onderwijl legde een übercharmante jongedame aan mij uit: “Kende dit ? Dit is n’en quiz waarin men de slimste mens ter – oh, u kent de quiz ? En er doet ook een politicus mee, Bart de – ok, dat weet ge ook al ? Allee zeg, dan ga ik weer terug kijken hè.” (Dit alles vrolijk uitgesproken, ik bedoel, tegen schoon vrouwen ben ik uiteraard doorgaans geen botterik, komaan zeg.) Pal na het programma knalde de barman slash dj ‘België’ van Het Goede Doel uit de speakers.
En waar ‘bij ons’ in KutBinnenlandië de uitslag van zo ongeveer ieder onbenullig kutprogramma uitgebreid de voorpagina’s van de kranten haalt (ik bedoel, Boer Zoekt Vrouw, kom óp zeg) meldde de krant hier vandaag mooi niks. Ook niks in de RSS feeds op iGoogle. Ondanks het vlaamsdeelvanhetlandelijke grootse enthousiasme rondom dit programma. Ja, kom daar nog maar eens om in ons noordelijker KutBinnenland.
Wat een lief landje is dat België toch. Ik denk dat ik nog maar wat langer blijf. Bevalt me wel hier.

 
René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en kattenpapa van een Gentse terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !