Binnen enkele dagen trekken we de bergen in. Zonder het circus van Jeroen Bosch. Een uitgestreken zinderend schilderij zal meer aan de orde zijn. Jarenlang is er sprake van deze tocht en toch kwam het er niet van.

Door een administratieve leemte zijn we nu verplicht de bergen in te trekken. We houden een vreugdevolle troep. Ja, de weg kennen we nog, al is die voor een stuk vernieuwd.

Anderzijds begrijp ik die weerhoudendheid. Meestal keert haast niemand zomaar graag terug naar zijn of haar geboorteplek. Ofwel ben je daar blijven wonen ofwel zocht je het geluk elders. In voorliggend geval is zo goed als niemand in de bergen blijven wonen. Haast allen verkozen de vlucht.

Zelf ben ik onlangs teruggekeerd naar mijn geboorteplek om een oom te begraven. Het deed pijn. Ik heb die plek nooit willen verlaten. Mijn ouders waren verplicht de plaat te poetsen en elders te heropbouwen. Daar spraken ze nooit over. Ik heb het pas heel wat later begrepen.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

Het is moeilijk schrijven zo vlak op de verkiezingen. Enfin, de mij geliefde koning Albert II wordt negentig. Zullen we daarover? Dat hij sushi lust.

Sympathiek heerschap, deze heerser over het vorstendom België. Hij getuigt van enig voortschrijdend inzicht, daar waar het zijn verboden vrucht betreft, de dochter geboren uit zijn vleselijke omgang met een minnares.

Toen hij nog werkte en werkzaam was, reed hij omstreeks half tien naar kantoor. Reed? Hij liet zich rijden. Ooit stak ik om half tien de Koningstraat in Brussel over naar mijn werk en zag hem voorbijrijden. Ik begon dus op een koninklijk uur. De Koningstraat verbindt het paleis in Laken, waar de Koninklijke familie woont, met het paleis aan het Koninklijk park, waar de koning kantoor houdt.

Verder is Albert II de enige werkgever die mij ooit dankt heeft gezegd voor mijn werk, in casu als hovenier in de Koninklijke serres, weliswaar in een droom.

Hij wordt dus mooi oud. Bij deze verjaardag houdt hij verschillende feestjes. Hopelijk overleeft hij die.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.

De plantkundige is tuinontwerper in hoofdberoep. Passie voor planten, wat wil je? In bijberoep echter ontwikkelt hij een plant die alsnog niet bestaat, laat staan een naam draagt.

Al jaren meet hij de vochtigheid van de potgrond, verplaatst de pot regelmatig van fris naar warm, van droog naar vochtig en omgekeerd. Hij bemest met mate. Heel af en toe knipt hij wat bij en zorgt vooral voor de ontwikkeling van de wortels. Hij heeft veel geleerd van de bonsaïkwekers maar wil toch iets anders.

Jaarlijks verpot hij de plant. De potgrond maakt hij zelf aan. In de herfst verzamelt hij gevallen bladeren of haalt hij enkele aardwormen boven. Schors in stukken vermaalt hij tot pulp. Zijn plant moet veel voedsel krijgen en dik worden. Hij wil de scherpte van het blad afstompen. Het is een subtiel werk.

Ooit zal hij een mannentong zien groeien.

Marc Tiefenthal

In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.