Be yourself no matter what they say… Giovanni Mattaliano performs up close and personal. Live @studiojackology in a matrix near you…
recorded @ A Casa di Amici, Palermo (Sicilia)
Jackology: Giovanni Mattaliano
Mobilisatie
De vooruitgang gebeurt met kleine stappen. Soms men een enkele reeks pedaalslagen. Die laatste worden hoe langer hoe meer voortgedreven door een elektrisch motoortje.
Nee, zeggen deskundigen, niet voortgedreven maar ondersteund. Zal me worst wezen, voorlopig rij ik nog op eigen kracht.
Op weg naar de winkel gaf een bord aan dat ik veertien kilometer per uur reed. Goed zo.
Anderzijds gebeurt de voortgang soms vliegensvlug, d.i. in de lucht.
Daartussen beweegt zich de auto of de trein. Of de bus. Kortom, er gaat veel mobiliteit gepaard met de vooruitgang.
Ik ga haast elke dag wandelen.
Vreemd toch
Als het vreemde voorkomen soms wat onbehouwen overkomt, moeten we ons dan verschuilen? Of lopen we een herberg binnen, drinken ons het lazarus, stappen naar buiten op het vreemde voorkomen af, dat we vol valse moed molesteren of zo?
Ik bedoel maar, nuchter blijven heeft enkel voordelen.
Of maken we ons in gezelschap vrolijk, over weten we veel wie of wat? Daarbij hijsen we menigmaal en vergeten de glazen te tellen.
Hoe gaan we dan naar huis?
(13 oktober ’23)
Techniek van emoties
16-9-2023
Er gist gemor onder het volk
maar hij zegt, en terecht, dat hij daar ook bij hoort
dat hij meelijdt met u onder die regenwolk
Hij noemt het steeds ‘wij’, dat is zijn stopwoord.
Hij troost ons, zegt dat hij er voor ons is
Slechts in verkiezingstijd zie je hem op straat
Of hij het goed of kwaad met ons meent, hij is
manipulator van hoe het met ons gaat.
Hij beheerst
de techniek van emoties
amendementen en moties
datgene wat iedereen zou willen kunnen en doen
Maar hij het eerst
met de techniek van emoties
die sympathieke lach in het hoogseizoen.
Eigenlijk wel raar dat nog steeds
wij trappen in dezelfde trucs
Machiavelli lacht en reeds
nieuw gezicht maakt confuus.
De woorden omgewisseld voor oud en nieuw synoniem
een ander smaakje modderwater
een hete druppel op de gloeiende kiem.
(refr.)
En over vier jaar blijkt de rommel in de kamer
en een nieuwe mama zegt: ruim het op!
Want onder in de goocheldoos ligt nog de hamer
waarmee hij beloofde te fixen met de spijker op zijn kop.
(refr.)
Zelven van morgen
22-9-2023
Ik beschilder de regenwolk met wensen
de nacht met lange vingers naar morgen
De koektrommel is weer bijna leeg
van hemelsblauw tot zwart mijn lenzen
Het verleden kan niet uitgeveegd, ik teken
alvast in het donker van de grot van zorgen
de held die mij hier uittrekt van
Zelven van morgen
de keten voortgezet, verborgen
Handen komen mij van straks steeds tegemoet
Wat er ook gebeurt in mij 2x
Ik ben er goed in, goed in eigen vlees en bloed.
Met stralen van een zonnig humeur
die mij raken tot diep binnenin
de trek aanvullen tot net onder de rand
de wanhoop afromen tot een melkwitte kleur
Het schuim van de branding lekker smakend
hoewel ik mij de hele tijd begin
jong en opkijkend naar…
(refr.)
Trek uit die natte kleren van nu, zeg ik
tegen mezelf kopje onder en weer omhoog
Het houdt mij een handdoek voor en droogt
Verse kleren vanuit vooruit opgehouden
Naar dat kippenvel van soezend, warm en hoger
van in een toekomst weer bij het oude
En door!
door…
(refr.)
Jackology: Kaya
Filming helicopters crashing in the ocean from way above… Alihan Kaya from Turkey & Bits Torres perform up close and personal. Live @studiojackology in a matrix near you…
Fiedefiedefiets boem boem
De ontzetting stijgt gaandeweg en treft ons doortrapt als we zijn of net niet zijn. Er is geen sprake van enig vergrijp. Het gaat er hem om dat we haast dagelijks moeten vernemen dat er weer een fietser is gedood in het verkeer.
Ja, goed, ik zal nog wel fietsen, denk ik dan. Maar zo zeker ben ik niet meer.
Naast de ontzetting groeit ook, nogal vaag weliswaar, de vrees.
Het is dat ik onlangs veel geluk heb gehad. Ik reed met de fiets haar huis, toen ik ineens het bewustzijn verloor. Blijkbaar ben ik nog een eind voortgereden alvorens ik gevallen ben. Ik noch mijn fiets hebben een schram opgelopen.
Zal ik altijd evenveel geluk hebben?
Ergens op een steen staat geschreven
Als we de sterren mogen geloven of zijn het de kaarten? Mensen zoeken graag voortekenen. Alsof gebeurtenissen besloten liggen in een of ander halfduister patroon, dat voor een of ander ingewijde heel even oplicht in een of ander voorteken.
Leven we anders als we het eenmaal weten? Nauwelijks.
Seneca, voor de jongeren ons: hij was een Latijns schrijver uit de tijd van de Romeinen, schreef een boek waarin hij keizer Claudius geheel en al belachelijk maakte. En nog een ander boek om zijn opvolger, Nero, te verheerlijken. Seneca was blijkbaar een broodschrijver. Zo’n ondernemer zonder personeel, zzp.
Desalniettemin gaf Nero aan Seneca het bevel zelfmoord te plegen. Zelfdoding zou in dit geval zeker meer van toepassing zijn. Als Seneca dit had geweten, zou hij Nero alsnog de hemel hebben ingeprezen?
Leven met de dood
3-5-2021
Het is bepaald geen kattenpis
Toch richt je alle aandacht op het leven
Je kunt niet ontkennen dat het er is
Toch denk je altijd weer: ach, ik mag nog even…
Soms ben je er even al aan toe
omsingeld als je soms bent door gedachten
Dan ben je even levensmoe
en wil je niet meer op wat toch komt wachten.
Iedereen moet leven met de dood… 2x
Het is een oord dat iedereen kent
Toch weet niemand hoe het eruit ziet
Een buitengrens die het dagelijks schendt
Die de douane noodgedwongen elke keer weer doorliet.
Vele boeken volgeschreven
over iets wat wordt beschouwd als leeg
als tegendeel van leven en tegelijk ook
een verjaarscadeau dat iedereen kreeg.
(refr.)
Toch heb ik ergens het idee
dat het ook een soort is van beginnen
van iets wat je als baby ook niet weet
Gek genoeg ook iets van eindelijk veilig binnen.
(refr.)
Scheppend vermogen
Zelf doe ik er graag een schepje van af. Nou graag, tja. Eerdaags plan ik over te stappen van een SUV naar een middelgrote stadswagen. Wie weet stap ik ook over op een fiets met ondersteuning van een elektromotor.
De leeftijd slaat toe, genadeloos.
De schrijverij drijft alsnog voort met dezelfde middelen. Drie vulpennen, twee inktpotten, een batterij potloden, talrijke schriften en, tot slot, een computer. Ik heb jarenlang met een&dezelfde schootcomputer gewerkt. Die is inmiddels zo goed als dertien jaar oud, werkt nog steeds zij het behoorlijk traag. Van goeden huize en van een uitstekend merk. Nee, geen onbetaalde publiciteit hier.
Hij is dus eigenlijk aan vervanging toe en dat doe ik beter nu dan als hij straks hopeloos in de knoei geraakt en uitvalt. Een minitoestel van datzelfde merk kost snel vijfhonderd euro en kan je enkel kopen via het internet. Ik kocht de mijne indertijd tweedehands voor honderd euro.
Ik heb hier te buitenland zopas een nieuwe gekocht met acht giga randgeheugen. Dubbel zoveel als standaard, dus. Met de programmatuur erop, erin en eraan kost me dat tweehonderd vijftig euro.
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑


Reactietjes