30-11-2023

Wat ze ook zeggen, opscheppen te gaan doen
Ik voel wel irritatie, lichtelijk uit mijn doen
maar ik hou me in, zeg wel wat ik vind
En ik noem de ander niet per se blind
maar ik doe niet meer als toen.

Ik tolereer zelfs de intoleranten
om te laten zien hoe het volgens mij moet
Ik tolereer zelfs de intoleranten
Ik hoop dat jij mij nadoet…

Het zijn nu hele groepen die elkaar napraten
die zomaar wat roepen, niet in de gaten
hoezeer je kwetst, wat je teweeg brengt
hoezeer je je bewustzijn verengt
Zeker als je bent in alle staten-stand.

(refr.)

Ik zou haast zeggen als ik sommigen hoor
Laat het denken maar aan mij over
Jip en Janneke-taal, bengelkoor
Kwart over zes naar bed, na Super-Grover.

(refr.)

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

23-11-2023
Wat zou ik graag leven in een herhaling van jaren
waarin ik nog niet wist van hoe de mensen ook waren
met de wijsheid van nu en andere kanten van
mens zijn versterkt
Waar vind je nog wat je niet anders
kan verklaren dan het goeie slag van mensenwerk?

Liefst met de muziek deels van nu
met sommigen van de jeugd pasgeboren
toen ik veertig werd
Samen dromen, samen slapen
in een tijdsbubbel in tegenwoordige tijd, inert
zonder de ogen van schrik opengesperd.

In plaats van die schulp waarin ik nu neig te kruipen
een winterslaap nadat me plots de stuipen
Het nieuws van het heden
herhaling van nationaal-socialistisch
waarin we druipen van
kwaad bloed, smakend nogal vies.

(refr.)

Wat zou ik graag aan het einde verkeren
begin van overgangstijden van beter
Betere mens in betere tijden
dat we straks voor onze god, onze ouders staan
met de levens nog aan
en dat zij zeggen:
Jongens toch, goed gedaan!

(refr.)

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

18-11-2023
Je mocht overal spelen, behalve vlakbij dat huis
waar de duivel woonde, samen met
twee mannen die het duister deelden
Niemand zag ze, niemand thuis
Soms reden ze langs jouw huis
Een schaduw gleed langs, streelde man en muis.

Kannibalen, monsters halen
je op om je te storten in het ongewis
Arme mensen, slecht vertaalden
Ik weet nog steeds niet
wie het waren, wie boosdoener is.

Daar moet je vooral niet je voetbal schoppen in de tuin
Er lag prikkeldraad op de schutting; ze hadden een zoon
met wie ik speelde in de luim
Maar in mijn hoofd zag ik hem
uit de oven komen bakkend bruin
En als je niet uitkeek; zijn ouders
Onheil, onscherp door de buurt gebazuind.

(refr.)

Je nam het maar aan, je wilde toch niet
degene zijn die het gerucht
in de wind sloeg, het bevestigde?
Jij nooit weer gezien, je ouders huilend
Ze hadden het waarschijnlijk
toch verdiend die slechte naam…

(refr.)

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.

Alle mensen zouden broeders worden van elkaar
We gingen een zalige tijd tegemoet
Eindelijk het laatste probleem, alles klaar
Een heerlijke wereld die het uiteindelijk doet.

Nu kijk ik iemand die dat nu nog zegt
haast met haat aan in het gezicht
Van al die plannen kwam precies niets terecht
roestende schalen in het tijdsgewricht.

Toch een beetje nostalgisch
naar hoe het had zullen zijn
Nostalgie van een toekomst
Het kan nog altijd naar het schijnt.

Hopen kost naast wat het biedt ook energie
Zeker als het aan een zijden draadje hangt
We kruipen steeds weer weg van de afgrond die ik zie
waarin ik alles zag vallen zonder iemand die vangt.

(refr.)

Ik kwam er zelf ook niet zonder kleerscheur af
Ik was, toen al, zo aan een goede afloop toe
Elk verwachtingsvol opkijken afgestraft
De schouders onder toekomst, ik ben zo vaak zo moe.

(refr.)

Stefan Pietersen

Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.