Auteur: Stefan Pietersen (Page 7 of 18)

Gezonken en op het strand geworpen
Zelfs de jutter laat je liggen
omdat je niks van waarde draagt
en volkomen ligt aan diggelen.

De eindigheid smikkelt van je
Je bent nog eigenlijk veel te mals
Nog niet rijp voor een Requiem
Zelfs na die laatste wals.

Vandaag is een nieuwe dageraad om te ontdekken
Je boetekleed nog vol met vlekken
Je bent herkenbaar aan die blauwe blik
Misschien dat iemand op dit eiland
op jou de eerste keus laat vallen
Niemand hier kent je nog
Pas als het gebeurt, dan ga ik
na het einde van de laatste oorlog…

Beschermengel of verre vriend
Ik praat je bij en je moed in
Heb nooit ergens anders beter voor gediend
Ik ben een man van het begin.

Ik heb een beetje ervaring
ook al bereik nooit een eind
Ik blijf bij jou tot die moedeloosheid
in een Achterland verdwijnt.

(refr.)

Hier heb je nog wat handel om te drijven
wat rijkdom voor voorlopig jou alleen
Bedoeld om mee in zelfrespect te blijven
tot iemand jou haar lichaam heeft geleend.

(refr.)

Als je mij zou vragen wat er door me heen gaat
zou ik zeggen veel zonlicht en denken aan de daad
van jou vragen hoe het met jou gaat
en of je aan me denkt
als jij je goed voelt en aandacht aan me schenkt.

Ik ben nu van het laaiend kussen
je benen met mezelf ertussen
een streling en een plekje in mijn hart
Aaien, lieve woordjes, het los maken van alle boordjes
Gedegen nu het lot maar weer getart.

Als je naar me kijkt, denk ik aan het goede
dat het leven met zich meebrengt
zich nu eindelijk met mij mengt
Ik ben gemaakt van goede stoffen
ook al loop ik regelmatig in de oersoep
dat de melkboer maar nu mij mag zijn
en je jaren met mij lengt.

(refr.)

Even die heerlijke weken en maanden door
dat elke aanraking leidt tot een vrijpartij
Dan nestel ik me gezellig naast je
maar zeg het nou, kom toe haast je
Ik doe in aandelen voor twee in de maatschappij.

(refr.)

Dagen die op elkaar lijken
Dingen die gelukkig hetzelfde blijven
Maar zo nu en dan een kleine revolutie
Weer iets om je op te verheugen, morgen
Misschien wat vleugels als volgende evolutie…

Zolang de zon maar blijft schijnen
Zo lang heden maar ons dagelijks brood
Dat jij maar wordt de mijne
wetten die ons beschermen
en oh ja, weg met de dood!

Een beetje spanning in het leven
Wat herrie in de tent, bij voorkeur in het weekend
Af en toe een wending in het aloude toneelstuk
Andere teksten in het dagelijks journaal
Andere wensen met nog groter het geluk.

(refr.)

Een beetje speling, maar voor de rest routine
Een beetje ruimte in het geheel
Een kleine verandering, een lagere prijs voor de benzine
Weer water in de wijn van iets teveel.

(refr.)

Roer eens in mijn hart
dat gevoelens stuurt naar mijn hele lijf
Het hart is waar alles stopt en start
Het hart bepaalt wie en wat er blijft.

Verander mijn gevoel met armen en handen
Geen enkel opbeurend woord heeft effect
Lichamelijkheid waar het lichamelijk plakt
van trage modder door een triest subject.

Trek me, trek me, trek me zo de put weer uit
Trek me, trek me, trek me uit de drek totdat ik fluit
(En de ketel ook).

Doe mij jouw leuke dagje
Schenk wat over en redt me van de fles
Stuur de ober langs en daarna mag je
mijn goed humeur ophalen, hier heb je mijn adres.

(refr.)

Je hebt maar te luisteren
als je ten harte neemt wat ik te zeggen heb
En als je denkt dat ik teveel klep
doe dan alvast je afscheidszoen
Dan kun je al die andere dingen doen
terwijl ik je jaloers nakijk…

(refr.)

Komt iemand op je af met zware schouders
maar met een volle boodschappentas
Je vroeg je al af hoe het met haar was
Je vraagt het en ze zegt: ik voel me ouder.

En je loopt een eindje met ‘r op
en ze zegt opeens: ik wou je wat vragen…

Ik zit vol met mezelf
en ik kan slechts de helft
Help je me dragen?
Volgelopen met smart
en ik heb niet het hart
Help je me dragen?

Je bent verliefd, het duurt al vijftig weken
en zij is het subject van dat gevoel
Je wilt zo graag dat het terecht op haar stoelt
en zij het het eerst uit zal spreken.

Dus je loopt een eindje met haar op
met dit sentiment in zeven magen…

(refr.)

Het wordt een kruisbestuiven
van twee boodschappen-lijstjes door elkaar
Het laat zich niet wegwuiven
behalve jij, die blijft zwijgen
meer geeft dan het krijgen
terug van haar, het geeft te klagen…

(refr.)

Je weet dat ik een hele aardige man ben
Je weet, die is intrinsiek hele goeie muziek
Je weet dat ik vol zit met de juiste eigenschappen
Ik ben sexy, ik maak grappen
Maar waar ik nooit grappen over maak bij jou
is hoe ik je zie en dat ik daar van hou.

Dus hou nou maar van mij!
Je weet: ik ben de liefde in de hele maatschappij
Jij hebt de juiste dijen
waartussen ik wil vrijen
Hou nou maar van mij!
Dan ben je vrij…

Je weet dat je ogen niet
van me af kunt houden
en heel sexy wilt miauwen
Je weet je dan geen raad met hoe het met je gaat
Je gevoelens in spagaat
die je terug kunnen brengen in een mooie harmonie
als je in de zon staat en weet dat ik je zie.

(refr.)

Je weet dat je geen tv wilt kijken
als ik met je in de kamer ben
en je mij eindelijk kunt bereiken
als je ligt in mijn omhelzing
en je ogen dicht kunt doen
dat er nergens meer gevaar is
dat het weer net zo wordt als toen je gelukkig was…

(refr.)

Ik zat er weer zo doorheen
De muren werden gek van mij
Ze kwamen op me af en zeiden:
‘Man, noem ons maar laf
maar de aflossing komt morgen pas
Dus wij brengen je terug
naar hoe je in een grijs verleden was’.

En je vraagt me: hoe gaat het?
Gaat het goed, alsjeblieft, zeg dat het goed gaat
en je denkt aan vijf minuten geleden
met die fietstas en net weer iets te laat…

Dan zeg je: nee, het gaat niet helemaal goed
Het gaat niet helemaal goed, oh die frustratie!
Nee, het gaat niet helemaal goed
Het gaat niet helemaal goed, die situatie!

De zon hangt in stralen als een goed werkende douche
vult de kamer met goedhartigheid
en schoner dan een poets in kan werken op een bloes
de kleuren er niet uitgewassen
Nee mevrouw, integendeel…

En ik vraag je: hoe gaat het?
Gaat het goed? Alsjeblieft, zeg dat het goed gaat!
En je denkt aan drie minuten geleden
met die e-mail die maar niet de deur uitgaat.

(refr.)

Help, het gaat nu helemaal goed!
En ik weet niet hoe het komt en dus niet hoe het moet
Ik vind dat dat moet, dat ik weet voortaan
Ik wil een dag aan kunnen trekken
dat het voor altijd zal gaan zo goed…

(refr.)

Ik heb de nacht voor jullie meegenomen
Wil je lekker somberen, kruip dan dichterbij
Het verspreidt haar donker zwarte massa
zonsverduistering in haar handen
Hier heb je wat van onderen
Bewaar maar niks voor mij.

Ik heb de nacht voor jullie meegenomen
Dromen doezelen onder dekens, maak ze maar niet wakker
Vandaag is nog niet klaar voor die dromen
Houdt ze maar in de illusie
Verneder ze niet tot smeken
Zing wat voor die arme stakkers!

De nacht heeft mij nog zo in haar machten
Praat mij maar niet van jouw dag
Omarm met mij haar besmettelijke krachten
Misschien dat zij zich als iedereen
weer wil onderscheiden van teniet
met een ons bevrijdende glimlach.

Zie de nacht in gisteren verdwijnen
Met koffie heb je dat, je houdt niets over
Maar gelukkig voor jullie zal er straks weer verschijnen
Misschien een met een maan
en sterren als een grote stad
die met smog het grijszwart weg tovert.

Ik heb de nacht voor jullie meegenomen
Nog even wachten en wat televisie kijken
Straks genoeg voor jullie allen
Depressieven, ga wat rusten
En voor de mensen die al smachten
De nacht zal omstreeks 12 de dag bereiken
Niet die van gister, die is al op.

Zie de zee, voel het water
Al die waterdruppels
Met zijn allen, met zijn allen, met zijn allen
in die ene zee
En die zee, die deelt met andere
met rivieren, met watervallen
huppelen over elkaar heen.

Met zijn allen, met zijn allen
in een storm ook met zijn velen tegen één
Één zwemmer, één drenkeling
met zich mee.

Zie één mens, voel de cellen
Al die overmacht
Met zijn allen, met zijn allen, met zijn allen
in één persoon
En die mens, die vecht met anderen
met één gedachte, een scheldpartij
zichzelf hoogachtend tegen één.

Met zijn allen, met zijn allen
in gevecht ook met velen tegen één
Één tegenstander, één gedachte
dat idee dat het ‘m dee.

En ook al sta je in de wereld
voor je gevoel geheel alleen
Met zijn allen, met zijn allen, met zijn allen
niet alleen!

(refr 1 +2)

Ik hou van liefde
Ik hou van teder
Ik hou van vol van ons, dat ik dat lever.

Ik hield het stil
maar lachte luid
het drong van binnenin mijn borstkas uit.

Nimmer had ik nog verwacht dat jij me wakker kuste
Nooit opgestaan en nog gedacht dat ontbijt op bed me lustte
Beloof je alles als ik je nog maar één keer zo mag zien
meemaak dat je incasseert dat je verdient, die pluim en tien.

Ik voel me licht
in hoofd en hart
Ik vond je halverwege je vluchten van de start.

Met veel blessures
en een geknakt vertrouwen
ik breng je naar champagne, ook al moet ik douwen.

(refr.)

Hou dit voor waar, ik ben zo dankbaar dat jij iets in me zag
iets wat ik voor mogelijk, maar niet als hogelijk het krijgen waardig zag
Ik had een zelfbeeld waar te veel mee was gespeeld
Ik had het gedeeld, maar vind ik leuks kreeg ik niet veel tot jij me zag.

En de dag sprong op, miauw en spin
en alles ervoor leek plots slechts een vals begin
En ik wil je geven wat ik heb gekregen
namelijk een leven vol van de perfecte openingszin.

(refr.)