Auteur: Stefan Pietersen (Page 10 of 18)

Ze zei dat ze van hem hield
En dat ze dat ook voelde in hart en ziel
Maar hij, die verbaasd en uiteindelijk rood van woede
Maakt het uit dat hij niet vertrouwde wat zij voelde?
Natuurlijk voor het beantwoorden van zo een omhelzende conversatie
Met een ‘ik hou ook van jou’ in precies dezelfde situatie…

Zoveel draait uiteindelijk om liefde
Zoveel draait uiteindelijk om liefde…

Natuurlijk had hij ook weinig vertrouwen omdat het hem niet genoeg
was gegeven in zijn leven en door tevelen afgewezen
Waardoor hij uiteindelijk, door teveel onzekerheid en te weinig zelf-respect
Niet meer verwachtte wat mensen doorgaans in elkander aantrekt.

(refr.)

Zo werd het niks en dat vond ze, ondanks dat ze het eigenlijk nog steeds vond van hem
Het viel in alles te bespeuren, zelfs in zijn van onzekerheid druipende stem
Elke keer dat ze hem zag, dacht ze aan hoe het had kunnen zijn geweest
Als hij de liefde ook had kunnen voelen net als haar en in die geest.

(refr.)

De stoelen opgestapeld, de rijen uitgedund
Je moet hopen als je dat kunt
Wanhopen kan altijd en later nog.
Er is een filosoof, versomberd, die twijfel zag als vondst voor
diegenen waarbij bedenksels gefündenes fressen zijn
Maar dan wel als een status, een status quo waarin zekerheden
Waarin onzekerheid een luxe, waarin een breuk met uitkomst een uitkomst
een verlossing was
De wereld is nu even leeg aan waarheid.

Er is een licht in iemands donker
Er is een licht in iemands donker, een busrit door de zee
Die de nacht loost in wijnrood, een afwisseling welkom na de dood
Er is een hoop te leren van de Pepsi in de Coke
Af en toe leer ik het ook, er is
Een oververvulling tegenwoordig van het grote gemis.

Gevoellloos razend door het stemgeruisen door het koor
Gedachtenprikkels, smaaksensaties, oorstreling in al wat hoort
In al wat behoort aan proeven van de leegte in het vet
Af en toe ga ik naar bed, dromend in wat ik beleef
Zwevend in de werkelijkheid
Dat is mijn favoriete wijze van door de waarheid heen
Dromen, soezen in de omarming van de rust
Het kussen van verzoening met en het je kroelen in gevoelig licht.

(refr.)

Ze deed de deur dicht
Maar als jij voor mij dat nou ook eens doet
Vind ik ergens weer de moed om moeten te veranderen in mogen
Om ogen in het lijf dat streelt te laten opgaan
Als licht dat in het donker van iemands wanhoop ineen strengelt
Er is een licht, een engel, in iemands tunnel
Iemands duisternis.

Ik wou niet meer willen
Want ik wilde jou en dat werd niks
Ik wil jou zo, ik wil je billen
Met alles er omheen.

Ik zag jou en ik vond je leuk
Je lachte om al mijn grappen
Je lachte en je deelt mijn deuken
Maar dat was het niet alleen.

Je hebt van die mooie kijkers
En een frisse blik op wat het leven
In petto had en heeft met alles er omheen

Ik hoopte op je sponzen
Van de vuiligheid in mijn verwachting
Van alles wat nog komen gaat
Me tegenhoudt in nog doorgaan.

Je reuk, je lach, je jonge kracht
Je energie tegen de overmacht
Van wat me nog te wachten staat
Met alles er omheen

Ik dacht dat ik er wel tegen kon
Dat het me na al dat leed niet zo veel deed
Maar ik ben verdoofd in hoofd en willen
En alles er omheen.

Ik kijk tv en doe mindfulness
Maar ik neem niks op, ik leef gevoelloos
Ik wil je nog, ik wil je billen
Met alles er omheen.

Is dit het nou, zal ik jou nooit?
Ik leef, maar voel me dood van binnen
Huid en haar lijkt zich niet te binden
Aan alles er omheen.

Ik hoop zo dat ik ooit iemand anders
Vind om het leven te beleven
Om nieuw leven te beleven
Met alles er omheen.

Ik wil jou, ik wil jou, ik wil jou
Ik wil je en ik wil je billen
Met alles er omheen.

Van God snap ik vaak geen snars
Het is bars en ligt te vaak dwars
Het is overal, er valt niet aan te ontkomen
Ik denk wel vaak aan liefde
en ook aan God in dat verband
maar er is één plek waar ik niet zo voel
dat verband…

Dit is een liedje zonder God
want ik zit zo lekker op de pot
En de geur van de drol
zendt deze toverkol
linea rectum terug naar de aarde
linea rectum terug naar de aarde.

Het kwaad is je soms te erg de baas
Groen-geel krijgt soms een rode waas
als ik de hemel zie genieten van een ander
En die zonnestralen toe zie zenden
als ik nat wordt van de ellende
is er één plek waar ik kan
schuilen voor mijn bui…

(refr.)

Ik ken een spreuk op een wc
Je bent mooi, staat erop
Daar lach ik mee
Je voelt je zwaktes zozeer als je poept
maar groot is ook het genot
En daar vind ik dan weer God
als ze me dan voor het eten roept.

(refr.)

Motorblok botst met bloemen
vliegt over het hek, waar ze opstond
zich afklopte en ging lopen
als het ik de bloemen start.


Het is veranderd, brengt veel zuurstof
verwarmt de bomen en mijn dromen
van eindelijk verse hap met lucht
Ben zo lang als dood geweest
De stromen bloed verdikt tot cake,

waar de oceaan zich wreekt op stranden
en de verre landen waar het
maar niet doorbreekt
botst met stromen vanuit de bergen
waar de dwergen dansen met wolven
grom, blaast, grom waar meisjes kolven
moedermelk, help de armen
om rijkdom te verwarmen
rond het koudvuur waarin de bloemen
opnieuw verkeren.

Verleren om te bloeien
stoeien met de nog steeds
door motorblok verhitte lucht
die ’s nachts de stad in rijdt
en blij mijn longen wil
verfrissend, nog net te laat

Maar dat is soms hoe het leven gaat.

De vraag van heel mijn leven:
waarom val ik op die en niet op die?
Waarom ga ik van die zweven
zie ik de ander zo weer niet?
Als het meisje waardoor ik me even
voel als was ik nog niet zo oud.

Ik had het plaatje van mijn voorkeur
prachtig rond, zo ongelooflijk compleet
maar zij is een plaatje als uit een plaatjesboek
waardoor ik weer ril
en niet zo snel een ander wil
waar ik ontzettend enthousiast van raak.

Zit het ‘m in haar haarkleur?
Of hoe ze steeds weer naar me keek?
Of hoe ze met me praatte
vroeg wanneer ze me weer zag
Je mag toch spreken van geluk
als je zo een schoonheid spreekt.

(refr.)

Oooh, zij is het!
Kan me niet schelen wat jij vindt
Voor mij is er vanaf nu
nog maar 1 waar ik van droom
De jouwe lijkt me ook oké
maar perfectie is:
Het moet van beide kanten komen!

(refr.)

De jongens met ik voetbal, sturen me de verkeerde kant op
Vegen kluitjes aan me met die ene losse nop
Vinden me raar, noemen me laf, beschouwen mij als een apart geval

Ik kom elke zondag terug, bij zonovergoten en potdichte lucht
Bij winst, gelijkspel of verlies…

Want ik weet niet wat buitenspel is
Want ik weet niet wat buitenspel is….

De jongens met wie ik douche verwijten mij de verloren potjes
Scheppen met me op, gaan naar huis met de dotjes
Die ik maar niet versier, zelfs in een overwinningsroes

Ik kom elke zondag terug, bij zonovergoten en potdichte lucht
Bij winst, gelijkspel en verlies…

(refr.)

Het heeft me verder meegezeten
Maar ik kan de jongens niet vergeten
Twee keer per week een potje keten
Ongelukkig in het leven
Opgewekt uit de dood in het spel.

(refr.)

Herschrijving van een lied uit 2003/2004

De kou lijkt uit de lucht
maar vooral uit het kloppen van mijn aderen
het inzicht door mijn ogen
verwijding van mijn kader
Een leven dat ineens niet meer
voor dood op de grond ligt.

Ik voel haar vlooien door mijn haren
Haar haar dat als bont op haar borst ligt
Haar woorden zijn ineens zo licht en zwaar
als pepernoten overal verstrooid
klinkend door tot het licht wordt.

Het ging dooien door het wicht
dat van de liefde spreekt
alsof het zich in mij beweegt
alsof zij zo heet.

Verliefd als een dief die midden in de nacht
een kandelaar streelt
in het kille duister in de kamer
Ze flonkert als een schat
terwijl het niets scheelt of hij wordt
door het kat – en muisspel
meegesleept in een doos van Pandora
terwijl zij door gaten in de wand
ziet hoe hij gegrepen is.

(refr.)

Ik lig hier ‘s ochtends op mijn buik
en weet van haar warmte niet
hoe het moet heten en wat het wil zeggen
al wil het zwijgen om tot elke cent
om uitstel te krijgen tot het weer
weg mag zwemmen uit de fuik.

Ik loop langs de kerken, maar ik loop ze voorbij
want ik ben nog op zoek naar mezelf
Ik zie mensen lopen, ik zie mensen lopen
maar loop ze voorbij, want ik ben nog op zoek naar mezelf.

Ben nog vloeistof, stroom langs kruisingen
in een lange lijn zonder zij-rivieren
Nog op zoek naar dagen die moeten komen
Ik ben nog op zoek naar de waarheid.

Vertel aan iedereen, ik ben nog op zoek
Op zoek naar de waarheid in mezelf
Ik zeg aan iedereen, ik ben nog op zoek
Ik kan niet blijven bij jou, ik ben op zoek.

Ik loop te kleumen in de felle wind
tot ik schreeuw om een plaats om te rusten
Ik loop hier in het kille
Ik zou wel anders willen
Ik ben nog op zoek naar de warmte die me kust
en die mijn vrezen sust.

Ik zeg aan iedereen, ik ben nog op zoek
Kan me niet vinden in wat ik tegenkwam
Zeg aan iedereen, ik ben nog op zoek
langs de regels en de bladen
Pagina’s buiten het boek
Kan niet blijven bij jou
Ik moet door…

Ik ben nog op zoek naar de mij in jou
ben nog verlangend naar warmte
Ben nog op zoek naar je lichaam en armen
vervulling voor mijn armte
De klamte die me vasthoudt wil ik drogen in je ogen
waarin de hitte te zien is en de tranen
Vergeef als ik huil uit dankbaarheid
voor het echte dat ik bij jou vind
geen surrogaat.

En dan komt misschien die winter niet
van dichte deuren en verdriet
komt de krekel niet tevergeefs
aan de deur van de mier
Ik blijf stug doorgaan tot ik vind wat ik zoek
Of bang voor leven dat me niet laat leven
me verstop.

Zeg aan iedereen, ik ben nog op zoek
in het leven, ook al is me dat soms te groot
Vertel aan iedereen, ik ben nog op zoek
Ook naar een goede dood!

Ik ben nog op zoek, ben nog op zoek
Ben nog op zoek, ben nog op zoek…. 4X

_________________________________________________________

Vannacht ben ik vervroegd uitgetreden
Ik lag in bed en zag mezelf, eindelijk in vrede
Heb wat rond gekeken in de wereld
die ik altijd weer vanaf een afstandje bekijk.

Ik was er even helemaal uit
even met de VUT. 2X

Ik wandelde over de sterren
stapte even in de vrouw
Bewoog haar armen en benen
wat ik altijd al met haar wou
zag heden en verleden
Kon veranderen wat ik wilde
Kon dromen naar het leven
water een andere kant op laten stromen
Laten stromen wat anders
uitgelopen was of langs een andere steen.
‘
(refr.)

Viel terug in mijn lelijke lichaam
Stoeide met wat op woelen leek
Dacht terug aan de uren waar ik eindelijk
Ik was eindelijk overal geweest!

En ‘s ochtends werd ik wakker
Ik had gedroomd in die beperking
teruggekomen, teruggereisd
in de volle seconde tot elke prijs

En nu weer lekker lui in eigen vel… 2X