In het bos loeit bronstig een eenzame dierenambulance
je kijkt me slaperig aan en vraagt of het al tijd is
Ik kus je oogleden en zeg nee
het is pas vijf voor twaalf
slaap nog zachtjes verder
In het bos loeit bronstig een eenzame dierenambulance
je kijkt me slaperig aan en vraagt of het al tijd is
Ik kus je oogleden en zeg nee
het is pas vijf voor twaalf
slaap nog zachtjes verder
Een gezamenlijke zoektocht naar de cultuur en identiteit van de échte KutBinnenlander!
(Tevens schuilhol voor literair verschoppelingen en anderen die het bewust niet zo goed begrijpen allemaal.)
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑

Geef een reactie