Luiheid is het oorkussen des duivels. Zo heet het. Lediggang, wees op uw hoede om niet in deze sukkelstraat te belanden. Mooi toch hoe voorheen ons de les werd gespeld.

Met beledigen gaat het anders. Daar loert de duivel dag en nacht en nooit om de hoek.

Een kind leert op school de landstaal. Is dat een kinderrecht? Of een kleinmensenrecht? Onnozele vraag. Moet een kind thuis worden opgevoed in de landstaal? Zo ja, heeft het kind daar recht op? Waarmee moeit u zich? De privé sfeer, daar raakt geen overheid aan. Punt.

Nee dus, dit recht moet het kind toekomen. Met dit voorstel kan de voorsteller twee kanten uit: de boom in of de pot op. Waardoor is dit voorstel immers ingegeven, denkt u? Aan wie denkt de voorsteller? Aan de Indianen in de Verenigde Staten? Aan de Schotten in Schotland? Nee, domweg aan de Marokkanen en de Turken. Zei iemand racisme? Dat deed de deur dicht.

Related posts:

  1. Kunst
  2. Een vierkantig hoofd
  3. Hoe mager mag het worden?
  4. Vrouwen rotten in de branding
Marc Tiefenthal
Marc Tiefenthal
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.