Supermarkt in Tilburg
Aan het laden...Tandarts.
Ik wil niet veel zeggen
Een gebroken hak
Een gescheurde zak
Een tand, een drol,
Een hoopje mol
Een verloren wiel,
Een gebroken hiel
Een blik, een fles
Een harde les
Te hoge rand
Te brede plant
Het is echt te kwaad
Je loopt beter op straat
En okee, al is de kleur
niet onaardig…
Deze stoep is haar naam
niet trottoirdig.
Dealen
Nick dealt
En nou moet zijn moeder daar maar mee dealen
Het lieve duister
Duister vang de dag aan
Duister sluit hij af
Daartussen heerst het licht
Het terrein is te rein, er
smoezelt moeten in wat mag
en oor delende blikken
Maar hoe duister ook
de lichtdag is
Erachter schijnt het duister
Het oordeelt niet, het
omhelst je stil
Ik kluister het duister.
Aha-erlebnis
De dame, die in de jaren tachtig placht te soppen op een Noorse zanger, beleefde tijdens het eightiespartijtje een Aha-erlebenis
Niet veel soeps
Het voorgerecht – broccolicarpaccio – was niet veel soeps
Schot voor de boeg
Het schip kon niet afvaren door een Schot voor de boeg
Uitblazen
Deze oom gaf mij zijn voornaam, het werd mijn tweede voornaam. Hij was de jongste broer van wijlen mijn moeder.
Ik heb altijd gehouden van deze man. Hij was de beste van zijn broer en zussen. Glimlachend bracht hij zijn dagen door en schilderend en tekenend zijn leven. Toen hij oud geworden was, zorgbehoevend maar niet versleten, belandde hij in een rusthuis. Rusten deed hij niet. Liever dan gebak eten en koffie drinken met medebewoners schilderde hij. Hij vervolmaakte zijn kunst. Zijn kleuren fleurden op, werden feller.
Hoeveel jaar langer leven hield hij op die manier op overschot?
Verleden week heeft hij met zijn laatste adem zijn kaars uitgeblazen. Een dag na zijn verjaardag. Gezegende leeftijd.
Mijn Ohm Pascal
Mijn Ohm Pascal heeft een natuurkundefetish
© 2026 KutBinnenlanders.nl
Theme by Anders Noren — Up ↑
Reactietjes