Maand: februari 2024 (Page 5 of 7)

Ver na ons einde
Zie ik het pas in
Jij zit vol eindes
Maar kent geen begin

Stort je halverwege
Ergens in of uit
Weer door naar andere wegen
De paden fluitend uit

Je hebt een halve notie
Van wie of wat je bent
Maar maakt je uit de voeten
Voor je de ander kent

Dus ga jouw eigen weg maar
Volg jouw eigen spoor
Ik hoop dat je jezelf vindt,
Lieve trein, rijd maar weer door.

De haan wil er
nog niet naar kraaien
Maar ze staan er:
Op naar de haaien

Op het perron
Verduurt nog het langs
Die dagelijkse
Drommende aanvangst

Bij de eerste
Stralen van de trein
Sluit het net zich
En maakt men zich klein

De morgenstond,
Die heeft nu wel de grip
Maar de avond
Geeft u uw ontglip

Een lollige Limerick uit mijn pen
Dacht ineens, hey ik denk, dus ik ben
Het is zelfs zo dat ik rijm
Fijn geen haiku te zijn
Van het idee alleen al werd hij zen

Nee, er is geen breuk
Valt amper iets te breken
Ook geen verzakking
Het is allang bezweken

Elke plastic poging rolde
Pardoes van mijn overdakking
Al je mooie woorden
Zaten in een wegwerpverpakking

Een ampere schim schampt
Een vervagend beeld van wat was
Een verslagschaduw, een uitknip
Alsof het niet zo is, was

Een schampere schim krampt
Een onscherp hiaat, een rukweg
Een uitscheur, een destillaat
Het ontontbreekt en is weg.