Een blik over mijn schouder werpen. Ik lig in de grote scan. Waarom ze die EMR noemen, weet ik niet. Ik wil het niet weten.
Ik hoor flarden muziek door een koptelefoon, doordrongen door het gerammel van de centrifuge. Omdat zo’n apparaat sterke stralingen uitzendt, blijft niemand achter in deze ruimte. Iedereen verschanst zich achter een raam.
Ik werp een blik over mijn schouder in de helm op mijn hoofd en zie figuren voorbijlopen. Lopen die dan in een andere ruimte? Of zijn het ruimtewezens?
Een onwezenlijke ervaring. Martin dit Matti lag enkele weken geleden in zo’n centrifuge. Er was kanker ontdekt. Te laat. Uitgezaaid. Inmiddels is Matti verast. Bij mij heeft het niet zo’n vaart genomen. Er viel niets te zien.
In tijden van toenemende verdomming en groeiend nationalisme is het gepast, ha, erop te wijzen dat Marc Tiefenthal gemakkelijkheidshalve kan worden gecatalogeerd als Belgisch dichter, die zowel in het Nederlands als het Frans schrijft. In diezelfde context, stijgende verdomming en toenemend nationalisme, vraagt menigeen zich af waar de dichter verblijf houdt. Daar hij op twee plaatsen in de wereld verblijf houdt, dit is bilokaal woonachtig, heeft hij op het Groot Smoelenboek van de heer Sukkelberg, voor de lol Bobigny als woonplaats opgegeven. Kom hem daar maar niet bezoeken. Evenmin als in Menen, Ieper, Leuven, Bossière, Brussel, Antwerpen noch Temse, waar hij ooit gewoond heeft.
Geef een reactie