KutBinnenlanders.nl

Maand: december 2023

Regen druppelt aanhoudend op mijn hoofd

 

(Maar dat betekent niet dat ik er treurig van word)

Misschien herkennen sommigen onder jullie in de twee voorgaande regels een lied. Misschien niet. Het is inderdaad een lied.

Onverschrokken, onverdroten vallen regendruppels neer. Uit de hemel. De aarde verwelkomt ze met veel appetijt.

Tussendoor had de mens, gewetenloos of geheel loos, de aarde bedekt met beton, asfalt, tarmac en tuintegels. De volgorde is willekeurig. De mens gunde de aarde geen regendruppels.

De mens kwam droog te staan.

Deze mens, die dit ultra korte kortverhaal huldigt, verkiest voor een poos verblijf te houden in de Condroz. Meteen vielen mij bij avondlucht en –licht alleenstaande bomen op. Het regende zachtjes. De takken leken te zingen.

Wat moest ik doen? Huilen of fluiten?

 

Pluim en tien

(Fantasie-liedje dat wel waar mag worden…)

Ik hou van liefde
En niet van woest
Ik hou van ‘hou van jou’ omdat het zo moest.

Hield het privé
maar lachte luid
het drong van binnenin mijn borstkas uit.

Nimmer had ik nog verwacht dat jij me wakker kuste
Nooit opgestaan en nog gedacht dat ontbijt op bed me lustte
Beloof je alles als ik je nog maar één keer zo mag zien
dat je incasseert dat je verdient, die pluim en tien.

Ik voel me licht
in hoofd en hart
Jij vond me halverwege mijn vluchten van de start.

Met veel blessures
en een geknakt vertrouwen
Je brengt ons naar champagne, ook al moet je douwen.

(refr.)

Hou dit voor waar, ik ben zo dankbaar dat jij iets in me zag
iets wat ik voor mogelijk, maar niet als hogelijk het krijgen waardig zag
Ik had een zelfbeeld waar te veel mee was gespeeld
Ik had het gedeeld, maar vind ik leuks kreeg ik niet veel tot jij me zag.

En de dag sprong op, miauw en spin
en alles ervoor leek plots slechts een vals begin
En ik wil je geven wat ik heb gekregen
namelijk een leven vol van de perfecte openingszin.

(refr.)

 

Lichtplek

 

Eerst was er een varkenslachthuis. Dat huis besloeg een groot deel van de wijk, omringd door drie straten en een parking. Het werd echter gesloten en helemaal afgebroken. Er staat enkel nog een bord dat aan het slachthuis herinnert.

De plek werd teruggegeven aan de natuur. Bomen en struiken tierden er welig, allicht woonden er ook dieren. Als bomen echter te groot worden kan je ze niet kappen zonder kapvergunning. En dat kost geld. De beheerder van de plek liet daarom alle struiken en kleine bomen rooien.

Meteen kwam er veel licht bij in de wijk. Nu zien we veel plassen en vogels.

De toekomst van het terrein ligt nog niet vast. Een vorig project om er een school te bouwen, ten koste van het plein aan de kant van de parking, werd door de buurtbewoners aan de hand van een petitie afgewezen.

Het zal de vogels worst wezen.

(eigen foto)

 

Verlatingsangst

23-12-2023

Je stelt me steeds vragen, half in paniek
Ik voel hoe je naar mij verlangt
Ik ben er net, maar je denkt dat ik weer wegga
Ik voel hoe je mij nodig hebt, maar bang…

Je zuigt met je liefde alles op en verbruikt
om je wankele hart te versterken
om de uitgang te blokkeren van de fuik.

Verlatingsangst
Daar gaat mijn lever, daar gaat mijn dikke darm
en al haast mijn rechterarm
Daar gaat mijn tong, heb ik nodig voor mijn woorden warm
Mijn hart heb je nog steeds niet
want door jou hou ik dat vast.

Ik heb last van bindingsangst en heb ook mijn eigen leven
Ik voel me gevangen in je blik
als een konijn op mijn snelweg voor de aanstormende auto
Lief hou je in, want je verstikt…

Je zuigt met je angsten, maar ik deins daardoor terug
durf niet dichterbij te komen
Ik kijk naar de deur, al haast op de vlucht.

(refr.)

Zie je niet dat jouw angst mij wegjaagt?
Geloof me dat ik terugkom naar jou
maar het voelt nu alsof ik het waag…

(refr.)
 

Druppels vrede

13-12-2023

Ik wil zo graag blij zijn
maar ik voel me in de minderheid
Moet zo diep graven
voor een beetje dankbaarheid
Het voelt als loze woorden
Ik zeg ze niet, want ik meen ze niet
Waarachtig zijn en blijven
is minder achteraf verdriet.

Ik voel me vandaag
alsof ik een woestijn over moet steken
Op zoek naar Verlichting
en druppels vrede
Verstikt door de tranen
mijn ogen dicht en tijd verstreken
gevangen in een binnenzee
in een ondoordringbaar heden.

Ik eet gezond en pak mijn rust
en toch ben ik ontzettend moe
Ik weet het niet meer, die wanhoop
wat ik ook denk of doe
Klaarblijkelijk gaat dat nergens heen
Ik ben niet de enige
maar die strijd voer ik alleen.

(refr.)

Niet het eind van mijn leven
ook al lokt die gedachte om haast elke hoek
Wel het eind van dit (soort van) leven
Ik begin alvast in het volgende boek.

(refr.)

 

Wandelen

 

Zou ik het schrijven? Het is even geleden. Zit het lijden er nu op?

Zou ik het durven denken?

Aan het kruispunt naar rechts loop ik me stuk tegen de heraanleg van het volgende kruispunt. Dat wordt omgevormd tot een kruispunt voor fietsers. Auto’s niet langer toegelaten. Die worden weggeknipt.

Het is regenachtig. Ik draag mijn Bugatti, regenjas van Italiaanse snit, en mijn hoed. Een vrouw werkt zich over en door de obstakels die de werf moeten afschermen van verkeer, van auto’s over fietsen tot voetgangers. ‘Ze maken het niet makkelijk’, zeg ik. De vrouw haalt een oortje uit haar oor, ik herhaal. ‘Nee, helemaal niet. Het is een koers met hindernissen. U lijkt wel een detective.’

‘Vroeger rookte ik bovendien nog pijp’.

 

Als je me niet had afgewezen toen

1-12-2023

Ik zou je kussen elke ochtend en avond
samen met je eten ons ontbijt
Ik zou misschien niet zitten in de ziektewet
en beiden naar ons werk vertrekken op tijd
Ik zou met onze kinderen praten
en afhankelijk van de leeftijd mee spelen
Ik zou misschien denken aan een andersoortig later.

Dat zou ik denken, dat zou ik doen
Dat zou ik doen nu
als je me niet had afgewezen toen.

Ik zou ons leven leiden vanuit een ander perspectief
Ik zou voor andere zaken strijden
en andere dingen nemen voor lief
Ik zou misschien al die dingen niet eens doen
ben ik eigenlijk niet eens waard een zoen…

Zou ik dat denken? Zou ik dat doen?
Zou ik dat nu doen
als je me niet had afgewezen toen?

Mijn leven is nu wat het is
en dat zou het anders ook op een andere manier
Het geeft me deze dromen en bekommernis
Ik denk nu andere dingen hier
Zou ik gelukkiger zijn?
En jij kon toen toch niet anders?

Ik droom dit, dat ik dat zou doen
andere liedjes zou schrijven nu
als je me niet had afgewezen toen…


 

Winterprik

 

Het heeft niet veel weg van winterweer, o jee, weer zo’n sprankelende zin, zo’n dun laagje sneeuw, dat nauwelijks twaalf uur blijft liggen.

Het brengt ons heel even in stemming.

Het bezorgt de vogels een rotstemming. Ze vinden nauwelijks nog voedsel. Hun drinken bevriest.

Het heeft dus weinig goeds om het lijf. We gaan ook niet echt rillen. Noch worden we humeurig. We kijken onze buren met een glimlach aan. Ze zullen het later bezuren. Nu doen ze nog zoet.

Bij de bandenwinkels slinkt de voorraad winterbanden. Het vogelvet hangt weer volop in de bomen.

Hier zou ik moeten stoppen. Maar de radio speelt gepaste, licht romantische muziek, doorspekt met klokjesgeluid dat helder weerklinkt, weet je wel. Of weet je veel.

 

Ik tolereer zelfs de intoleranten

30-11-2023

Wat ze ook zeggen, opscheppen te gaan doen
Ik voel wel irritatie, lichtelijk uit mijn doen
maar ik hou me in, zeg wel wat ik vind
En ik noem de ander niet per se blind
maar ik doe niet meer als toen.

Ik tolereer zelfs de intoleranten
om te laten zien hoe het volgens mij moet
Ik tolereer zelfs de intoleranten
Ik hoop dat jij mij nadoet…

Het zijn nu hele groepen die elkaar napraten
die zomaar wat roepen, niet in de gaten
hoezeer je kwetst, wat je teweeg brengt
hoezeer je je bewustzijn verengt
Zeker als je bent in alle staten-stand.

(refr.)

Ik zou haast zeggen als ik sommigen hoor
Laat het denken maar aan mij over
Jip en Janneke-taal, bengelkoor
Kwart over zes naar bed, na Super-Grover.

(refr.)

 

© 2024 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑