KutBinnenlanders.nl

Maand: augustus 2014 (Page 2 of 3)

Plant aardig

Gazetten, ze zeggen, ga zetten zetten
Met menig maaiveld maak je korte metten
Maar och, gazonnen, ga toch zonnig zonnen
Met gezapig gras geraken we niks begonnen

En storende sprieten, die torend uitschieten
Die duwen we diep in dikbeboste grieten
Dat zij zich maar prompt en parmantig voortplanten
En kruiperig buigen naar ons, Koningen Klanten

Zo zaait er zorgvuldig het zorgeloos zaad
In hoogdravende harten het wortelend kwaad
Vruchteloos wroetend woelt hij woelig voort
Zijn zuchtende wortels zijn wankel geboord

Dan dorren de dagen, de herfst laat zich horen
Fluks scheidt men heel kundig het kaf van het koren
Geknakt knakt de knakker een snakkend laatst blad
En door met zijn spruit, die hebben we nog niet gehad.

Zo

De aarde draait haar rondjes
Maar die rondjes zijn niet rond
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

En na elk avondrood volgt er
Toch ook een morgenstond
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

Je ziet nergens meer winkels waar
Een hond ligt in de deur
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

En klagen over verandering
Is funest voor je humeur
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

We spreken van vooruitgang
maar dan wel de afgrond in
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

Maar ja, ook elk einde is
een begin van een begin
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

En veertigduizend kilometer
In gemiddeld vierentwintig uur
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

De tijd blijft dus hetzelfde
Maar het brood niet even duur
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

En zo is het wat en zo is het niks
En we zullen wel weer zien
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

Een kwispedoor of een bedstee
Zul je ook nergens meer zien
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

En dierentuin heeft echt veel
Teveel letters voor zo’n woord
Het is nu eenmaal zoo, het is nu eenmaal zoo

Een haverklap heb ik in heel
Mijn leven niet gehoord
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

Zo dag na dag, zo jaar na jaar
Een leven ermee vooruit
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

En als je eerlijk bent heb je
Aan het eind niks aan je buit
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

Gelukkig is er altijd wel
Een glas dat nog leeg moet
Het is nu eenmaal zo, het is nu eenmaal zo

Ik maak een buig en stop maar hier,
met nederige groet

Zo.

De Slimste Mens

De Slimste Mens is elke dag op t.v. als kwis te zien, twee deelnemers gaan door tegen een nieuwe kandidaat, Wie het volgt merkt wie weet net als ik op dat heel vaak ook echt het geval is. Wie zeven keer meedeed, dat was gisteren weer eens het gevaL gaat door naar de finale-week (die nog komen gaat). Vandaag zo twee nieuwe kandidaten zo dan. Vrouwkje Tuinman is haar naam, dichteres, schrijfster zo ken ik haar, Ze deed vandaag mee naast nog een nieuwe kandidaat dan, Jan, die dan vanavond zo zelfs won. Jan Jaap van der Wal, die ging weer door, ten koste dan van Vrouwkje Tuinman, die het gewoon geweldig deed, als het ware gewoon niet winnen kon, ondanks alles wat ze zo spontaan en creatief verzon. Dichter en schrijver ben ik ook en tuinman, wat een toeval toch weer. Mijn collega kwam mooi wel op de beeldbuis. Helaas zien we haar daar toch niet weer … stapschrijver …. CHRIS

Tandvlees

Vrouwen met doorlopend ontbloot tandvlees, daar heb ik het moeilijk mee. Bedek dat nou toch, denk ik dan. Zelf ben ik van de minzame grinnikjes. Een schaterlach hoor je bij mij zelden. Of ik moet dronken zijn. Of ik, als ik dronken ben, veel tandvlees toon, weet ik niet. Zo ja, dan ligt dat echt aan de alcohol. Tandvlees is mijn ultieme taboe. Ik vind het verschrikkelijk bij een ander, en verberg angstvallig en beschaamd het mijne. Tandvlees is intiem. Het is gevoelig, het is sensueel, en nog belangrijker: mensen die doorlopend hun tandvlees tonen, komen mij enorm onintelligent over. Hetzelfde als mensen die de hele tijd hun bek open laten hangen. Alsof hun hersenen bij alledaags gebruik al extra koeling behoeven. Dus nee, vrouwen met klokrond schaamteloos tandvleesgekoketteer, daar blijf ik wars van. Dat verschrikkelijke tandvleesexhibitionisme.

Maar tegenover mij zit er toch weer een. Het zijn net katten: ontloop ze, en ze moeten per se op schoot. De tandvleesmevrouw probeert nog niet meteen op schoot te klimmen, eerst zet ze haar volle vleselijke verleiding in. Bij andere mannen werkt dit misschien. Of wellicht kunnen die daar om- of doorheen kijken. Wellicht denken die vooral: deze vrouw lacht, dus ze toont vriendelijkheid en toenaderbaarheid, ik kan mijn slag slaan. Ik trek een vies gezicht. Kan ik niks aan doen. Het tandvlees is enorm roze. Maar écht enorm roze. Het soort roze waar trainingspakken in gefabriceerd worden. Die je dan over straat ziet lopen en die je tot oversteken naar de andere stoep dwingen. En wegkijken. Ze heeft opvallend kleine tanden. Of misschien heeft ze normale tanden, maar is dat tandvlees gewoon zo groot.

Hoe meer ik probeer niet te kijken, hoe meer het tandvlees zich op mijn netvlies brandt. Er lopen rillingen over mijn rug. In gedachten zie ik speeksel en voedselrestjes er overheen sijpelen. Bacteriën krioelen. Bij een beetje zonneschijn liggen die microben zich waarschijnlijk al in te smeren met zonnecrème. Dit mens is een gevaar voor de hele mensheid. Ik durf er niks van te zeggen. Sterker, ik klem mijn lippen hard opeen. Bang dat ik het ook krijg.

« Older posts Newer posts »

© 2026 KutBinnenlanders.nl

Theme by Anders NorenUp ↑