Lees het nog maar eens Poëzie

Nou fantastisch
het begint al goed met
bevende grond en vogels
en slangen en hanggroepend vliegtuig
maar Hans Teeuwen is niet bang

Het oog van de storm,
waar je jezelf boter hoort karnen
en de wereld enkel aan zichzelf denkt
en je voert hem een stomp,
haast, grom, nee, kracht

de trap met hoogtevrees stort omlaag, hoogte
draad in een vlam, symbool voor zeven
gezelschapsspellen en de overheid te huur
u krijgt er gratis een slagveld bij
ik verliet haar, had geen haast, met de
wraakgodinnen op mijn hielen

en de verslaggevers, hele teams, weten het ook niet meer
verbijsterd, verpletterd, verstild en versneden
kijk dan dat lage vliegtuig, nee, okee dan niet
we zijn met teveel, denk aan jezelf en de jouwen
red jezelf, bedien jezelf, de wereld denkt ook
enkel aan zichzelf, en je hart bloedt hoorbaar

Roep mij uw bijbelverzen en dat de perkamenten
man gelijk had, toch ?
Jij zuurbijtende, landslievende, bam gevecht,
fel licht – maar ik voel me flink opgewonden

En bij het refrein
weet u plots waar ik het over heb.

René van Densen

René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !