Aan het laden...Maar ik heb een gevoel dat ik achterna ga
naar een dag in dit leven, nog niet achter de rug
waar mijn lief en ik lachen
waar ik met haar stilsta.
Er is een plek in de wereld
vrije stek in de tijd
waar ik op af ga zonder kompas
en zelfs vaak zonder zicht
Hou niet mij tegen, ze is in gevaar
Ik moet naar die minuut
waar zij, mijn hart nog te slapen ligt.
Ik droom van haar te zien liggen hiernaast
op het andere kussen van ons tweepersoonsbed
Waar ik aan ben gekomen door de jou bekende haast
We praten nog wel bij als je nog even hebt.
(refr.)
Inderdaad, misschien ben jij het wel
of een rustplaats op mijn weg
Ik geef je je kans in dit voorspel
als je nu dan het afgesproken wachtwoord zegt
(Hint: het is een gevoel…)
(refr.)
Stefan Pietersen: werd ooit gèboren en daarna steeds wedergeboren en worstelt zich middels liedjes, gedichten, toneelteksten, verhalen en wat niet nog meer; is er eigenlijk nòg meer tussen hemel en diepe depressie?, tot elke dag weer herboren wordt in schoonheid.
Geef een reactie