Maand: april 2015 (Page 2 of 3)

Zweven in stilstand
omdat je anker gedompeld is
in vluchtig ongeloof

Zoevend langs wolken
die drijven zonder drang
water dat een tourke zet

Dat blauw is verdorie
ook al niet eens blauw, maar
zinsbegoocheling

En daar, verderop
waren laatst nog
mijn zorgen loos.

het start met loslaten
 – of werd ik geduwd ?

vallen, en
 – jezelf wijsmaken dat je vliegt

vooral ergens héén
 – zoete illusie dat je weet wat je doet

Greep ik nog ?
 – werd ik losgepulkt ?

Achter gesloten deuren
lacht, luidruchtig en vol leven,
wie ik net nog was.
 – Wie van ons had de sleutel ?

Mijn nagels scheuren
elke dag
wat verder af.

Haar varkensoogjes
heeft ze kunstig
uitgelijnd tot het
ergens op leek

Haar smalle lippen
ondergingen een
fors gesubsidieerde
wegverbreding

Ook de rest van
de renovatiepremie
ging op aan dikke
chemische plamuur

Onder haar ranke brauw
zijn emotionele
rolluiken
aangebracht

En haar vlecht
oogt als iets dat
teveel manuren
gekost heeft

Maar dan
barst de plamuur

Waar ze zelfverzekerd
achter schuil ging:

Ze wordt verraden
door, zowaar

een authentieke lach!

wol / wol / wol
verf het / maar vol
nee / werpt de wol / streng / tegen
bol / het af
ik ben van / kunst wol
en zal het / schilderen
als het / kan
op / canvas