het start met loslaten
 – of werd ik geduwd ?

vallen, en
 – jezelf wijsmaken dat je vliegt

vooral ergens héén
 – zoete illusie dat je weet wat je doet

Greep ik nog ?
 – werd ik losgepulkt ?

Achter gesloten deuren
lacht, luidruchtig en vol leven,
wie ik net nog was.
 – Wie van ons had de sleutel ?

Mijn nagels scheuren
elke dag
wat verder af.

Related posts:

  1. Fingers II
  2. De tijd kruipt
  3. Valse muiterij
  4. Zum kotsen, zum smullen.
René van Densen
René van Densen
René van Densen (1978) is een cynische dromer, een lachende pessimist, een realistische romanticus, een honklosse kluizenaar, een intelligente mafkees, een bedachtzame schreeuwer, een podiumschuwe polderpoëet, ex-nachtburgemeester van Tilburg, ex-striptekenaar, ex-schrijver, ex-webdeveloper, ex-vuilnisman, ex-kind en ex-volwassene, ex-burger, en ex-kattenpapa van een Gentse ex-terror kitten. Eerste Nederbelg die toetrad tot de Wolven van La Mancha. Maar is uiteindelijk niet zo van de collectieven. U treft hem uitsluitend in vrouwonvriendelijke omgevingen aan, en die nieuwe roman van hem komt ook nooit af. Werd al eens omschreven als "onbegonnen werk" door een prachtige blondine.

www.renevandensen.nl
Meer René op Facebook !